Il Grand' Inquisitor

Susan Graham at Carnegie Hall

Het recital van Susan Graham en Malcolm Martineau in Carnegie Hall, vorig jaar in april, werd door Erato op CD uitgebracht. Het was een recital met een veeleisend programma, niet in het minst voor het publiek.

illustratieSusan Graham toont vooral haar meesterschap in het Franse repertoire. In Proses lyriques van Debussy treft ze perfect de juiste toon, met o.a. mooie sfeerschepping in "De rêve". Voor de vier liederen van Poulenc op teksten van Apollinaire werpt ze al haar expressief gezucht en gekreun in de strijd... om de dubbelzinnigheden toch maar duidelijk te maken, waarbij ze flirt met de grenzen van de goede smaak. Maar deze liederen kunnen dat best verdragen en Susan Graham bewijst dat ze precies kan inschatten hoe ver ze kan gaan.

In het Duitse repertoire vind ik haar minder overtuigend. De Zigeunerlieder van Brahms, waarmee ze het recital opent, klinkt veel te gecontroleerd en mist spontaneïteit. Er wordt langs alle kanten aan gesleurd en getrokken, maar het komt maar niet op gang. Bergs Sieben frühe Lieder vind ik persoonlijk helemaal geen boeiende liederen. En ook Susan Graham slaagt er niet in om me duidelijk te maken waarom tegenwoordig alle mezzo's en sopranen met dramatische neigingen dat zo graag willen zingen. Ze klinkt ook helemaal niet goed in deze liederen. Afgezien van "Im Zimmer" probeert ze haar stem te verzwaren, waardoor haar vibrato hier en daar uit de bocht gaat.

Ze eindigt met drie operette-aria's, die ze een paar jaar geleden ook opgenomen heeft op haar CD met "French Operetta Arias"... terug in het Frans, en terug schitterend. De aanwezigheid van het publiek zorgt er voor dat de live-versie een stuk beter en geïnspireerder klinkt dan de studio-opname.

De gulle hoeveelheid bisnummers begint met Reynaldo Hahns "A Chloris", wat altijd werkt als bisnummer. Ze eindigt met "Sexy Lady", wat speciaal voor haar geschreven werd door ene Ben Moore. Ondanks het feit dat ze constant gevraagd wordt om travestierollen te zingen, probeert ze ons via dit lied te overtuigen dat 'she can be a sexy lady'. Maar met de Poulenc en Messager die hieraan voorafgingen, was dat al meer dan duidelijk geworden.

Publicatie: vrijdag 13 augustus 2004 @ 21:52
Rubriek: CD's