ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Oliemans in deSingel

Mijn twee favoriete liedcomponisten zijn Schubert en Wolf. En als die dan samen op een programma staan, is dat iets om naar uit te kijken... zoals in het recital vandaag van de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en pianist Roger Vignoles. Zijn Wolf-vertolkingen waren degelijk, maar er is nog veel ruimte voor verbetering wat Schubert betreft.

Foto
foto © Marco Borggreve

Het grootste probleem met zijn Schubert-vertolkingen is het quasi-totaal gebrek aan interpretatie. Hij laat een indruk na dat hij de noten al ingestudeerd heeft, maar de diepere betekenis van de tekst nog niet verinnerlijkt heeft, laat staan in zijn stem ingewerkt heeft. Veel liederen zijn vermoeiend om naar te luisteren: Ganymed wordt opgejaagd zonder enige erotische context, hij doet niets met de herhalingen in Fischerweise.

De verleiding is groot om in liederen als An Schwager Kronos of Auf der Bruck de galopperende piano te overtreffen. Thomas Oliemans laat zich meeslepen, hij zet bij de hogere noten zijn stem en zijn intonatie onder druk en vergeet dat er een tekst moet overgebracht worden... wat vooral bij de Schulze-tekst spijtig is. Nachtstück was misschien het dieptepunt van de avond. Reeds in de eerste strofe als "... Luna mit Gewölken kämpft" klinkt het alsof Prometheus de goden aanpakt. Alles wat erna komt, begin hij al forte zodat er weinig ruimte voor ontwikkeling is. Maar dan plotseling komt Im Frühling. Hier is een lied waar hij wel perfect de melancholie van Schulze weet te treffen. Of nog... met Erster Verlust wordt het eenzaamheidsgevoel uit Schäfers Klagelied intelligent verdergezet. Het zijn een paar lichtpuntjes, maar onvoldoende.

Ik hoopte op beterschap met Wolf na de pauze. Die kwam er ook, tenminste in de buitenste groepen. Halverwege stonden de drie Harfenspieler-Lieder met weer veel forte en ongenuanceerd zingen. Maar de rest was wel goed verteerbaar. Na een mooie Verschwiegene Liebe, was er bijvoorbeeld ook Der Rattenfänger als een uitgewerkte ballade. De vier Mörike-Lieder waarmee hij het recital eindigde, was het meest samenhangend groepje met een wervelende Begegnung, een uitgepuurde Nimmersatte Liebe of een Fußreise met een opgewektheid die ik in het begin zo miste bij Der Musensohn. Een mooi gedragen Nacht und Träume was het enige bisnummer, waarmee hij nog maar eens aantoonde dat hij wel potentieel heeft, maar dat het er niet altijd uitkomt.

Publicatie: woensdag 16 november 2016 @ 23:16
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen