ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Oliemans in deSingel

Mijn twee favoriete liedcomponisten zijn Schubert en Wolf. En als die dan samen op een programma staan, is dat iets om naar uit te kijken... zoals in het recital vandaag van de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en pianist Roger Vignoles. Zijn Wolf-vertolkingen waren degelijk, maar er is nog veel ruimte voor verbetering wat Schubert betreft.

Foto
foto © Marco Borggreve

Het grootste probleem met zijn Schubert-vertolkingen is het quasi-totaal gebrek aan interpretatie. Hij laat een indruk na dat hij de noten al ingestudeerd heeft, maar de diepere betekenis van de tekst nog niet verinnerlijkt heeft, laat staan in zijn stem ingewerkt heeft. Veel liederen zijn vermoeiend om naar te luisteren: Ganymed wordt opgejaagd zonder enige erotische context, hij doet niets met de herhalingen in Fischerweise.

De verleiding is groot om in liederen als An Schwager Kronos of Auf der Bruck de galopperende piano te overtreffen. Thomas Oliemans laat zich meeslepen, hij zet bij de hogere noten zijn stem en zijn intonatie onder druk en vergeet dat er een tekst moet overgebracht worden... wat vooral bij de Schulze-tekst spijtig is. Nachtstück was misschien het dieptepunt van de avond. Reeds in de eerste strofe als "... Luna mit Gewölken kämpft" klinkt het alsof Prometheus de goden aanpakt. Alles wat erna komt, begin hij al forte zodat er weinig ruimte voor ontwikkeling is. Maar dan plotseling komt Im Frühling. Hier is een lied waar hij wel perfect de melancholie van Schulze weet te treffen. Of nog... met Erster Verlust wordt het eenzaamheidsgevoel uit Schäfers Klagelied intelligent verdergezet. Het zijn een paar lichtpuntjes, maar onvoldoende.

Ik hoopte op beterschap met Wolf na de pauze. Die kwam er ook, tenminste in de buitenste groepen. Halverwege stonden de drie Harfenspieler-Lieder met weer veel forte en ongenuanceerd zingen. Maar de rest was wel goed verteerbaar. Na een mooie Verschwiegene Liebe, was er bijvoorbeeld ook Der Rattenfänger als een uitgewerkte ballade. De vier Mörike-Lieder waarmee hij het recital eindigde, was het meest samenhangend groepje met een wervelende Begegnung, een uitgepuurde Nimmersatte Liebe of een Fußreise met een opgewektheid die ik in het begin zo miste bij Der Musensohn. Een mooi gedragen Nacht und Träume was het enige bisnummer, waarmee hij nog maar eens aantoonde dat hij wel potentieel heeft, maar dat het er niet altijd uitkomt.

Publicatie: woensdag 16 november 2016 @ 23:16
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen