ti guarda dal Grande Inquisitor

Capriccio in het Muntpaleis

Strauss' laatste opera Capriccio was voor mij een grote onbekende. Ik was me uiteraard wel bewust van het bestaan ervan, maar had hem nog nooit gehoord of gezien... tot gisteren met een briljante voorstelling in het Muntpaleis onder leiding van Lothar Koenigs.

Foto
foto's © Bernd Uhlig

Mijn gevoelens over Strauss zijn welbekend. Maar net zoals die andere post-FroSch-opera Daphne, die de Munt een paar jaar geleden programmeerde, bevalt Capriccio me wel. Ik zou zelfs durven zeggen dat het de eerste Strauss-opera is die ik het beluisteren waard vind, samen misschien met zijn Ariadne. Een en ander heeft misschien te maken met het centrale thema: de eeuwige discussie of de muziek, dan wel de tekst het belangrijkste is. Een groot deel van de charme heeft ook te maken met de talloze tekstuele en muzikale verwijzingen en grapjes die Strauss in het werk gestoken heeft zoals in de zelden uitgevoerde liedcyclus Krämerspiegel.

Ook de regie van David Marton kon me zeer overtuigen. De opera begint atypisch met een strijksextet. Dat wordt gespeeld voor een gesloten doek, terwijl één enkele gloeilamp naar beneden daalt en boven de orkestbak blijft hangen. Zo simpel, zo poëtisch. Als het doek opengaat, zien we een dwarsdoorsnede van een theatertje - ontworpen door Christian Friedländer - met links het podium en onderpodium, centraal de orkestbak en rechts de zaal met een parterre en twee niveaus met loges. Op het podium begint de strijd tussen tekst en muziek, gepersonifieerd door de componist Flamand en de dichter Olivier. Daarbij is het een leuke vondst dat ze elkaars bewegingen spiegelen... al meteen een verwijzing naar de slotmonoloog van Gravin Madeleine.

FotoDe enige minpuntjes van deze productie zijn de twee vrouwelijke protagonisten, die er niet in slagen om begrijpelijk Duits te zingen, wat me toch vrij essentieel lijkt voor een "Konversationstück". Van Sally Matthews had ik dat al verwacht na haar kort optreden tijdens het recent recital van Dietrich Henschel. Verder zijn er een paar twijfelachtige stemplaatsingen en wat gescoop. Ze zingt vooral mooi, maar laat zich niet betrappen op diepe interpretatieve inzichten. Min of meer hetzelfde geldt voor de Clairon van Charlotte Hellekant.

De voorstelling wordt dan ook gedragen door de mannen. In de eerste plaats is er natuurlijk de Graaf van Dietrich Henschel, die weer uitblinkt met zijn declamatorisch kracht tijdens het sonnet. Edgaras Montvidas zong Flamand met zijn stralende tenor. Lauri Vasar was een geëngageerde Olivier. Maar ik was nog het meest onder de indruk van Kristinn Sigmundsson als de theaterdirecteur La Roche. Met zijn prachtige bas situeert zijn voordracht zich ergens tussen een Hans Sachs en een Baron Ochs.

Alles bij elkaar behoort dit zeker bij één van beste producties die de Munt de afgelopen jaren gebracht heeft...

Publicatie: vrijdag 11 november 2016 @ 9:05
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen