ti guarda dal Grande Inquisitor

Capriccio in het Muntpaleis

Strauss' laatste opera Capriccio was voor mij een grote onbekende. Ik was me uiteraard wel bewust van het bestaan ervan, maar had hem nog nooit gehoord of gezien... tot gisteren met een briljante voorstelling in het Muntpaleis onder leiding van Lothar Koenigs.

Foto
foto's © Bernd Uhlig

Mijn gevoelens over Strauss zijn welbekend. Maar net zoals die andere post-FroSch-opera Daphne, die de Munt een paar jaar geleden programmeerde, bevalt Capriccio me wel. Ik zou zelfs durven zeggen dat het de eerste Strauss-opera is die ik het beluisteren waard vind, samen misschien met zijn Ariadne. Een en ander heeft misschien te maken met het centrale thema: de eeuwige discussie of de muziek, dan wel de tekst het belangrijkste is. Een groot deel van de charme heeft ook te maken met de talloze tekstuele en muzikale verwijzingen en grapjes die Strauss in het werk gestoken heeft zoals in de zelden uitgevoerde liedcyclus Krämerspiegel.

Ook de regie van David Marton kon me zeer overtuigen. De opera begint atypisch met een strijksextet. Dat wordt gespeeld voor een gesloten doek, terwijl één enkele gloeilamp naar beneden daalt en boven de orkestbak blijft hangen. Zo simpel, zo poëtisch. Als het doek opengaat, zien we een dwarsdoorsnede van een theatertje - ontworpen door Christian Friedländer - met links het podium en onderpodium, centraal de orkestbak en rechts de zaal met een parterre en twee niveaus met loges. Op het podium begint de strijd tussen tekst en muziek, gepersonifieerd door de componist Flamand en de dichter Olivier. Daarbij is het een leuke vondst dat ze elkaars bewegingen spiegelen... al meteen een verwijzing naar de slotmonoloog van Gravin Madeleine.

FotoDe enige minpuntjes van deze productie zijn de twee vrouwelijke protagonisten, die er niet in slagen om begrijpelijk Duits te zingen, wat me toch vrij essentieel lijkt voor een "Konversationstück". Van Sally Matthews had ik dat al verwacht na haar kort optreden tijdens het recent recital van Dietrich Henschel. Verder zijn er een paar twijfelachtige stemplaatsingen en wat gescoop. Ze zingt vooral mooi, maar laat zich niet betrappen op diepe interpretatieve inzichten. Min of meer hetzelfde geldt voor de Clairon van Charlotte Hellekant.

De voorstelling wordt dan ook gedragen door de mannen. In de eerste plaats is er natuurlijk de Graaf van Dietrich Henschel, die weer uitblinkt met zijn declamatorisch kracht tijdens het sonnet. Edgaras Montvidas zong Flamand met zijn stralende tenor. Lauri Vasar was een geëngageerde Olivier. Maar ik was nog het meest onder de indruk van Kristinn Sigmundsson als de theaterdirecteur La Roche. Met zijn prachtige bas situeert zijn voordracht zich ergens tussen een Hans Sachs en een Baron Ochs.

Alles bij elkaar behoort dit zeker bij één van beste producties die de Munt de afgelopen jaren gebracht heeft...

Publicatie: vrijdag 11 november 2016 @ 9:05
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen