ti guarda dal Grande Inquisitor

Capriccio in het Muntpaleis

Strauss' laatste opera Capriccio was voor mij een grote onbekende. Ik was me uiteraard wel bewust van het bestaan ervan, maar had hem nog nooit gehoord of gezien... tot gisteren met een briljante voorstelling in het Muntpaleis onder leiding van Lothar Koenigs.

Foto
foto's © Bernd Uhlig

Mijn gevoelens over Strauss zijn welbekend. Maar net zoals die andere post-FroSch-opera Daphne, die de Munt een paar jaar geleden programmeerde, bevalt Capriccio me wel. Ik zou zelfs durven zeggen dat het de eerste Strauss-opera is die ik het beluisteren waard vind, samen misschien met zijn Ariadne. Een en ander heeft misschien te maken met het centrale thema: de eeuwige discussie of de muziek, dan wel de tekst het belangrijkste is. Een groot deel van de charme heeft ook te maken met de talloze tekstuele en muzikale verwijzingen en grapjes die Strauss in het werk gestoken heeft zoals in de zelden uitgevoerde liedcyclus Krämerspiegel.

Ook de regie van David Marton kon me zeer overtuigen. De opera begint atypisch met een strijksextet. Dat wordt gespeeld voor een gesloten doek, terwijl één enkele gloeilamp naar beneden daalt en boven de orkestbak blijft hangen. Zo simpel, zo poëtisch. Als het doek opengaat, zien we een dwarsdoorsnede van een theatertje - ontworpen door Christian Friedländer - met links het podium en onderpodium, centraal de orkestbak en rechts de zaal met een parterre en twee niveaus met loges. Op het podium begint de strijd tussen tekst en muziek, gepersonifieerd door de componist Flamand en de dichter Olivier. Daarbij is het een leuke vondst dat ze elkaars bewegingen spiegelen... al meteen een verwijzing naar de slotmonoloog van Gravin Madeleine.

FotoDe enige minpuntjes van deze productie zijn de twee vrouwelijke protagonisten, die er niet in slagen om begrijpelijk Duits te zingen, wat me toch vrij essentieel lijkt voor een "Konversationstück". Van Sally Matthews had ik dat al verwacht na haar kort optreden tijdens het recent recital van Dietrich Henschel. Verder zijn er een paar twijfelachtige stemplaatsingen en wat gescoop. Ze zingt vooral mooi, maar laat zich niet betrappen op diepe interpretatieve inzichten. Min of meer hetzelfde geldt voor de Clairon van Charlotte Hellekant.

De voorstelling wordt dan ook gedragen door de mannen. In de eerste plaats is er natuurlijk de Graaf van Dietrich Henschel, die weer uitblinkt met zijn declamatorisch kracht tijdens het sonnet. Edgaras Montvidas zong Flamand met zijn stralende tenor. Lauri Vasar was een geëngageerde Olivier. Maar ik was nog het meest onder de indruk van Kristinn Sigmundsson als de theaterdirecteur La Roche. Met zijn prachtige bas situeert zijn voordracht zich ergens tussen een Hans Sachs en een Baron Ochs.

Alles bij elkaar behoort dit zeker bij één van beste producties die de Munt de afgelopen jaren gebracht heeft...

Publicatie: vrijdag 11 november 2016 @ 9:05
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen