ti guarda dal Grande Inquisitor

Rusalka in Berlijn

De traditie van de Komische Oper om alles in het Duits op te voeren, is de laatste jaren aan het verwateren. Maar Rusalka krijgen we nog wel in het Duits te horen, alhoewel er niet altijd even verstaanbaar gezongen wordt...

Foto
foto © Iko Freese

De Komische Oper heeft ook een traditie van regisseur-intendanten die teruggaat naar Walter Felsenstein. Harry Kupfer en Andreas Homoki traden in zijn voetstappen en sinds 2012 zwaait Barrie Kosky de plak in het operahuis aan de Behrenstrasse. Kosky regisseerde ook deze Rusalka.

Het is een productie in de geest van Felsenstein met de nadruk op het acteerwerk van de zangers. Scenisch werden alle franjes verwijderd. Decorontwerper Klaus Grünberg heeft een witte proscenium-boog gebouwd, die geïnspireerd is op die van de Komische Oper. De achterwand is gesloten, er is maar één deur in het midden van die wand langswaar iedereen binnen en buiten moet... alhoewel Rusalka ook wel via een luikje onder een bank in de zijwand naar binnen komt gekronkeld. Het nadeel is dat er geen plaats is voor het koor.

FotoDe centrale figuur is uiteraard Rusalka. De waternimf begint met een vissenstaart. De metamorfose naar haar menselijke vorm heeft iets van Grand Guignol. Jezibaba, geholpen door haar mentaal gehandicapte zoon, snijdt Rusalka's staart open en haalt er de visgraat uit. Tenslotte krijgt ze via een trechter het bloed van een net gedode kat te drinken.

De manier waarop Nadja Mchantaf nadien leert lopen is geniaal: van eerst moeizaam rechtstaan en terug vallen over voorzichtig strompelen tot uitbundig rondlopend. Mchantaf heeft niet de grootste stem - ze zingt wel een mooi Maanlied - maar scenisch domineert ze. Zelfs in de scènes waarin ze niet zingt, kan je je ogen niet van haar afwenden. Ze is even aandoenlijk in het tweede bedrijf als ze probeert te dansen met de Prins... die in het laatste bedrijf dan met haar visgraat danst.

Timothy Richards is vocaal wel een zwakke Prins. Zijn stem projecteert niet goed en heeft - zeker in de hoogte - weinig kleur. Nadine Weissmann, de Bayreuther Erda, is een prachtige Jezibaba. Jens-Erik Aasbø zingt de Watergeest met een mooie diepe bas, maar Karolina Gumos is dan weer een scherpe Vreemde Prinses.

Publicatie: zaterdag 5 november 2016 @ 9:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen