ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne in De Munt

Roman Trekel en Antonio Pappano zouden een liedrecital met Schuberts Winterreise geven in De Munt. Maar omwille van gezondheidsredenen had Roman Trekel afgezegd en werd hij vervangen door Matthias Goerne... pianist en programma bleven ongewijzigd.

In eerste instantie was ik enigszins teleurgesteld aangezien ik graag Trekels Winterreise gehoord had en aangezien ik niet echt onder de indruk was van de Winterreise die ik Goerne vroeger al had horen zingen. Maar uiteindelijk is het een van de meest krankzinnige interpretaties van Winterreise geworden die ik ooit gehoord heb.

Het begon nochtans redelijk rustig. In Gute Nacht doet hij niet echt veel... er komt nog geen sluimerende woede over de verloren liefde naar boven, alles blijft nog redelijk neutraal. Ook in de volgende liederen lijkt hij nog niet te beseffen wat hem overkomen is en loopt wat doelloos door het winterlandschap.

De "Wanderer" wordt een eerste keer opgeschrikt in Der Lindenbaum op het moment dat de twijgen ruisen; dan zie je de angst op Goernes gezicht en slaat hij bijna in paniek als de lindenboom hem wenkt. De stoppen slagen pas echt door bij Auf dem Flusse. Eerst herinnert hij zich nog gelaten de aangename momenten die hij met zijn geliefde gekend heeft tot hij op het einde beseft dat hij haar veloren heeft, alhoewel hij nog van haar houdt.

Na een gejaagde Rückblick wordt hij door het dwaallicht weggelokt en hier begint de cyclus de dimensies van een gigantische waanzinsscène aan te nemen. Een waanzin waarbij hij niet meer weet of hij moet wenen of lachen en die een eerste keer culmineert in een spottende Frühlingstraum.

Het tweede deel van de cyclus wordt in een grote boog uitgevoerd zonder adempauzes tussen de liederen. In Die Post toont Goerne plots omslaande gemoedstoestanden, gaande van het eerste herkennen van de posthoorn tot de bitterheid als hij zich herinnert dat die post uit de stad van zijn geliefde komt.

Het eerste levende wezen dat hij tegenkomt is Die Krähe en ook hier brengt Goerne weer die zelfspot tot uiting op het moment dat hij de kraai vraagt of hij op zijn lijk zit te wachten. Het kan hem blijkbaar niet veel meer schelen... Letzte Hoffnung wordt volledig vanuit die optiek gezongen. De woede flakkert nog even op om terug te bedaren in Der Wegweiser.

Het slot is verrassend. Als hij Der Leiermann ontmoet, zingt Goerne dat heel beschrijvend zonder veel interactie met de draaiorgelman. Hij lijkt wel medelijden te hebben met hem en biedt hem eerder troost aan. Voor mij is het een slot waarbij de "Wanderer" - weliswaar waanzinnig geworden - voorlopig nog overleeft.

Ondanks een aantal technische onvolkomenheden - een onorthodoxe benadering van de hoge noten, een zo goed als onbestaand forte-zingen of een samengebalde klank alsof hij zingt met een knoop in zijn tong - slaagt Matthias Goerne er toch in om je mee te slepen op zijn tocht naar de ultieme waanzin.

De bijdrage van Antonio Pappano moet zeker niet onderschat worden. Hij benadert de partituur eerder vanuit het oogpunt van een "pianist" dan van een "liedbegeleider". De verschillende effecten die Schubert voor de piano voorzien heeft, worden op een heldere manier duidelijk gemaakt. Het licht ruisen van de bladeren in Der Lindenbaum of eerder het losbarsten van de storm in Der stürmische Morgen of het subtiel geluid van tranen die in de sneeuw vallen... het is allemaal niet mis te verstaan.

Deze aangrijpende uitvoering wordt uitgezonden door Klara op 15 januari en op 8 december door Musique3.

Publicatie: donderdag 7 november 2002 @ 7:38
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen