ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in Wuppertal

Aangezien Offenbach Les contes d'Hoffmann niet helemaal afgewerkt heeft, wordt er vaak lustig geknipt en geschoven met aria's. Maar de ingrepen die ze in Wuppertal gedaan hebben, moet zowat het meest extreme zijn wat ik al meegemaakt heb. Het feit dat vier (4!) regisseurs hun zegje mochten doen, heeft daar misschien iets mee te maken.

Foto

Nu, op zich is het niet zo ver gezocht om de regie-opdracht aan vier regisseurs te geven. Elk verhaal dat Hoffmann vertelt, kan best op zichzelf staan. Maar het gevaar bestaat dat het geheel onsamenhangend wordt en/of dat niet elk bedrijf even overtuigend is. Charles Edwards schept het kader als regisseur van de Proloog en de Epiloog die zich grotendeels voor het brandscherm afspelen in een verlicht auditorium.

De voorstelling begint met de Muse, een ladderzatte blondine, die haar beklag doet dat Hoffmann niet meer van haar houdt en een nieuwe muze gevonden heeft in Stella. Ze doet dat in het Duits. De Proloog en de Epiloog krijgen we trouwens volledig in de Duitse versie, enkel Hoffmann zingt in het Frans. De opera wordt ook uitgevoerd met dialogen en niet met de gebruikelijke recitatieven... gezien de gebrekkige Franse uitspraak van de meeste zangers was dat misschien niet het beste idee.

Een vrouwelijke Lindorf kijkt toe vanop het zijbalkon. Tot zover gaat alles goed.

Foto

Het Olympia-bedrijf, geregisseerd door Nigel Lowery, is het meest geslaagde bedrijf. Hij inspireert zich op films als Dr. Caligari of Nosferatu met een navenant expressionistisch decor.

Cochenille sleept het lijk van een naakte vrouw over het podium, waar hij nog snel een hand van afzaagt en aan Spalanzani geeft om aan Olympia te monteren voor ze moet optreden. Er zijn nog andere constructiefouten aan de pop. Ze is redelijk aggressief en valt het publiek aan als een soort Dracula. Haar dans met Hoffmann wordt een pijpbeurt die ook faliekant afloopt en Hoffmann met een bebloede schaamstreek achterlaat.

Foto

Christopher Alden regisseert het Antonia-bedrijf in een besloten 19de-eeuwse kamer waarin Antonia opgesloten zit. Crespel kijkt van boven toe terwijl hij een viool bouwt. Dr. Miracle is een gouvernante die Antonia probeert te genezen... telkens als Antonia zingt hoest ze bloed dat breed uitgesmeerd wordt op het behang. Nicklausse is een zingend standbeeld van de godin Nike en speelt ook de rol van Antonia's moeder.

Het Giulietta-bedrijf wordt door Inga Levant in een krankzinnigengesticht geplaatst waar Dapertutto een toezicht houdende non is en Giulietta een verpleegster in een sexy rood pakje. Terwijl Hoffmann in de vorige bedrijven het bindmiddel is tussen de verschillende bedrijven, is hij hier één van de krankzinnigen. Het duel met Schlémil gebeurt met defibrillators, Hoffmann verliest zijn spiegelbeeld terwijl hij een koude douche krijgt en door Giulietta tot bloedens toe proper geschrobd wordt...

Foto

Het zal misschien opgevallen zijn dat de duivels een vrouwelijke invulling krijgen. De keuze om hiervoor Lucia Lucas te engageren zal daar ongetwijfeld in meegespeeld hebben. Lucas is een transgender en zingt als een vrouwelijke bariton. Vocaal is ze echter benedenmaats op zowel het vlak van intonatie, dynamiek als ritme. Gelukkig werden de helft van haar/zijn aria's gecoupeerd.

De drie geliefden van Hoffmann worden door één zanger gezongen. Dat is niet evident, meestal moeten er hier of daar wel concessies gedaan worden. In het geval van Sara Hershkowithz zijn dat er iets teveel. Voor Olympia heeft ze wel de hoge noten, maar ze zijn niet erg overtuigend. Haar Antonia is redelijk goed, maar voor Giulietta heeft ze totaal niet het nodige gewicht. De Muse en Nicklausse werden dan weer door twee zangeressen vertolkt, waarbij vooral Catriona Morison opviel als een mooie Nicklausse met warme mezzo.

Mickael Spadaccini is aanvankelijk een uitstekende Hoffmann. Hij zingt met een stralende tenor de Kleinzach-aria, maar af en toe voel je hem ook forceren. Dat breekt hem zuur op tijdens het Giulietta-bedrijf als zijn stem zo goed als in duigen ligt.

Publicatie: zondag 2 oktober 2016 @ 9:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen