ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in Wuppertal

Aangezien Offenbach Les contes d'Hoffmann niet helemaal afgewerkt heeft, wordt er vaak lustig geknipt en geschoven met aria's. Maar de ingrepen die ze in Wuppertal gedaan hebben, moet zowat het meest extreme zijn wat ik al meegemaakt heb. Het feit dat vier (4!) regisseurs hun zegje mochten doen, heeft daar misschien iets mee te maken.

Foto

Nu, op zich is het niet zo ver gezocht om de regie-opdracht aan vier regisseurs te geven. Elk verhaal dat Hoffmann vertelt, kan best op zichzelf staan. Maar het gevaar bestaat dat het geheel onsamenhangend wordt en/of dat niet elk bedrijf even overtuigend is. Charles Edwards schept het kader als regisseur van de Proloog en de Epiloog die zich grotendeels voor het brandscherm afspelen in een verlicht auditorium.

De voorstelling begint met de Muse, een ladderzatte blondine, die haar beklag doet dat Hoffmann niet meer van haar houdt en een nieuwe muze gevonden heeft in Stella. Ze doet dat in het Duits. De Proloog en de Epiloog krijgen we trouwens volledig in de Duitse versie, enkel Hoffmann zingt in het Frans. De opera wordt ook uitgevoerd met dialogen en niet met de gebruikelijke recitatieven... gezien de gebrekkige Franse uitspraak van de meeste zangers was dat misschien niet het beste idee.

Een vrouwelijke Lindorf kijkt toe vanop het zijbalkon. Tot zover gaat alles goed.

Foto

Het Olympia-bedrijf, geregisseerd door Nigel Lowery, is het meest geslaagde bedrijf. Hij inspireert zich op films als Dr. Caligari of Nosferatu met een navenant expressionistisch decor.

Cochenille sleept het lijk van een naakte vrouw over het podium, waar hij nog snel een hand van afzaagt en aan Spalanzani geeft om aan Olympia te monteren voor ze moet optreden. Er zijn nog andere constructiefouten aan de pop. Ze is redelijk aggressief en valt het publiek aan als een soort Dracula. Haar dans met Hoffmann wordt een pijpbeurt die ook faliekant afloopt en Hoffmann met een bebloede schaamstreek achterlaat.

Foto

Christopher Alden regisseert het Antonia-bedrijf in een besloten 19de-eeuwse kamer waarin Antonia opgesloten zit. Crespel kijkt van boven toe terwijl hij een viool bouwt. Dr. Miracle is een gouvernante die Antonia probeert te genezen... telkens als Antonia zingt hoest ze bloed dat breed uitgesmeerd wordt op het behang. Nicklausse is een zingend standbeeld van de godin Nike en speelt ook de rol van Antonia's moeder.

Het Giulietta-bedrijf wordt door Inga Levant in een krankzinnigengesticht geplaatst waar Dapertutto een toezicht houdende non is en Giulietta een verpleegster in een sexy rood pakje. Terwijl Hoffmann in de vorige bedrijven het bindmiddel is tussen de verschillende bedrijven, is hij hier één van de krankzinnigen. Het duel met Schlémil gebeurt met defibrillators, Hoffmann verliest zijn spiegelbeeld terwijl hij een koude douche krijgt en door Giulietta tot bloedens toe proper geschrobd wordt...

Foto

Het zal misschien opgevallen zijn dat de duivels een vrouwelijke invulling krijgen. De keuze om hiervoor Lucia Lucas te engageren zal daar ongetwijfeld in meegespeeld hebben. Lucas is een transgender en zingt als een vrouwelijke bariton. Vocaal is ze echter benedenmaats op zowel het vlak van intonatie, dynamiek als ritme. Gelukkig werden de helft van haar/zijn aria's gecoupeerd.

De drie geliefden van Hoffmann worden door één zanger gezongen. Dat is niet evident, meestal moeten er hier of daar wel concessies gedaan worden. In het geval van Sara Hershkowithz zijn dat er iets teveel. Voor Olympia heeft ze wel de hoge noten, maar ze zijn niet erg overtuigend. Haar Antonia is redelijk goed, maar voor Giulietta heeft ze totaal niet het nodige gewicht. De Muse en Nicklausse werden dan weer door twee zangeressen vertolkt, waarbij vooral Catriona Morison opviel als een mooie Nicklausse met warme mezzo.

Mickael Spadaccini is aanvankelijk een uitstekende Hoffmann. Hij zingt met een stralende tenor de Kleinzach-aria, maar af en toe voel je hem ook forceren. Dat breekt hem zuur op tijdens het Giulietta-bedrijf als zijn stem zo goed als in duigen ligt.

Publicatie: zondag 2 oktober 2016 @ 9:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen