ti guarda dal Grande Inquisitor

Margherita d'Anjou - David Parry

Voor Giacomo Meyerbeer naar Parijs trok om daar het "grand opera"-genre uit te vinden, vertoefde hij een aantal jaren in Italië en schreef daar een zestal Italiaanse opera's. De voorlaatste in die reeks was de 'melodramma semiseria' Margherita d'Anjou, die in 1820 het seizoen van La Scala afsloot.

FotoIn 1820 was Rossini nog heer en meester in Italië - zijn "Bianca e Falliero" opende trouwens dat Scalaseizoen - en dat is ook te merken aan Meyerbeers opera. De ouverture zou zo uit een of andere Rossini-opera kunnen komen en het eerste bedrijf eindigt net niet met een Rossiniaanse verwarringsscène (die scène is op zich wel redelijk belachelijk). Maar er is ook al Donizetti te horen en vormelijk wijkt hij ook regelmatig af van de conventies. Er zijn verrassend weinig "nummers", maar des te meer ensembles en koorscènes met een of meerdere solisten. Een van de beste stukken is bijvoorbeeld het terzet van de drie bassen (!) dat het slot van de opera inzet.

De opname die Opera Rara onlangs uitgebracht heeft, heeft op papier een behoorlijk indrukwekkende bezetting. Maar het resultaat is niet helemaal wat ik ervan verwacht had. De zangers zingen allemaal minstens aanvaardbaar goed... maar toch mist de uitvoering spanning en voldoende stuwing. Ligt het aan de dirigent David Parry, die er niet altijd in slaagt om de spanning op te bouwen over een volledige scene ? Ligt het aan het koor, waar soms een wollige en onduidelijke waas over hangt ? Ligt het aan het werk zelf ?

De hoofdrol wordt mooi gezongen door Annick Massis met een egale, homogene stem... maar zonder veel emotie. De paar keer dat ik Bruce Ford de laatste jaren live gehoord heb, waren niet de meest memorabele momenten. Maar in de gecontroleerde omgeving van een opnamestudio lukt het allemaal nog redelijk. Lavarennes aria uit het tweede is zijn beste prestatie, zonder het "typische" Rossinitenorgeblaat dat in het eerste bedrijf af en toe te horen is. Daniela Barcellona zingt Isaura, de vrouw van Lavarenne, met een ronde, zwaar fluwelen stem. Ik vraag me af of een lichter gekleurde mezzo niet beter bij de rol zou passen. Ze mag wel de opera afsluiten met haar aria "Mio pianto rasciuglia ... Ah! sposo adorabile", die verdacht veel parallellen vertoont met het slot van Rossini's La Cenerentola. Het is ook een van de weinige scènes die voldoende spankracht heeft en daardoor een van de hoogtepunten van de opname is. Alastair Miles zingt de in alle richtingen overlopende generaal Carlo en levert samen met Barcellona de beste zangprestatie.

De rol van Michele zorgt voor het buffo-aspect van de opera. Hij is een soort factotum die wat weg heeft Dulcamara. Maar hij vertoont ook trekken van Alidoro, als hij een soort beschermeling is voor Isaura. De interventies die Fabio Previati als Michele maakt, zorgen altijd voor een glimlach. Zijn duet met Isaura in het eerste bedrijf is een typisch voorbeeld. Enerzijds is Isaura de wanhoop nabij omdat ze - terecht - denkt dat haar man haar verlaten heeft voor de koningin. Maar tegelijkertijd probeert Michele dat in schitterende 'patter'-stijl te relativeren.

Zoals gewoonlijk is de documentatie die Opera Rara meelevert weer topkwaliteit.

Publicatie: dinsdag 3 augustus 2004 @ 21:44
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen