ti guarda dal Grande Inquisitor

Christian Gerhaher in Straatsburg

De vorige keer dat ik Christian Gerhaher en Gerold Huber gehoord heb met Winterreise was tijdens de Schubertiade Schwarzenberg. Dat was een vrij catastrofaal recital met onder andere een black-out als zijn kleinste probleem. Ondertussen zijn we bijna vijftien jaar verder en is Gerhaher één van mijn favoriete lied-baritons geworden.

FotoDe vrees om zijn tekst te vergeten zit er blijkbaar nog altijd in. Hij heeft een pupiter met de tekst naast zich staan, waar hij af en toe een blik op werpt. Maar desalniettemin improviseert hij af en toe toch nog een nieuw woord. Interpretatief en vocaal staat Gerhaher op het hoogtepunt van zijn kunnen. Hij gaat in één moeite van piano naar forte zonder zijn stem geweld aan te doen of de klank of de zanglijn te verstoren. Hij zoekt geen nodeloze effecten op, de zeldzame keren dat hij een woord expressief inkleurt - bijvoorbeeld "Da glaubt' ich schon ein Greis zu sein" in Der greise Kopf - vallen dan ook op.

Zijn Winterreise begint met een verinnerlijkte Gute Nacht van een berustende Wanderer. Af en toe flakkert de woede op, zoals in Die Wetterfahne. Maar ik zou zijn vertolking in de eerst plaats als een dialoog-Winterreise willen omschrijven. Hij zoekt antwoorden en troost in de natuur... uiteraard bij Die Krähe, maar ook bij de sneeuw van Wasserflut, het riviertje van Auf dem Flusse of het vuurvliegje van Täuschung. Het zijn telkens tedere momenten, vergelijkbaar met de interactie van de molenaarsknecht met het beekje in Die schöne Müllerin. Zijn frustratie neemt agressief de bovenhand als hij zijn eigen hart ter verantwoording roept.

Spijtig genoeg, speelt Gerold Huber niet op hetzelfde interpretatieve niveau. Afgezien van een paar "originele" akkoorden in Frühlingstraum komt hij niet verder dan het stadium van een correcte, maar fantasieloze, liedbegeleider.

Publicatie: zondag 19 juni 2016 @ 7:22
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Manon Lescaut in Luik

De Waalse Opéra heeft gisteren haar seizoen gestart met de Puccini-klassieker Manon Lescaut. Het is verrassend dat ik deze opera in meer dan twintig jaar nog nooit in Luik gezien heb. De regie is uiteraard in handen van Stefano Mazzonis di Pralafera met Speranza Scappucci in de orkestbak.

Opera, 20-9-2017 17:23
0 opmerkingen

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen