ti guarda dal Grande Inquisitor

Aida in Parijs

Toen in 2013 een nieuwe productie van Aida voorgesteld werd in de Opéra Bastille werd de regisseur bedolven onder boegeroep (naar verluidt, zelfs al tijdens de generale). Gisteren ging de herneming in première en kregen we weer de Parijse Pavlov-reflex: gooi een regisseur op het podium en het Parijse publiek begint te joelen... deze keer waarschijnlijk omdat er geen palmbomen te zien waren.

Foto
foto's © Elena Bauer / OnP

Olivier Py had nochtans een propere enscenering gemaakt, maar hij had wel het "lef" om de hele actie te verplaatsen naar de ontstaansperiode van de opera... al jaren een klassieke invalshoek bij regisseurs. Dus geen Egyptische curiosa of farao's, geen Isis of Osiris, geen piramides of palmbomen.

Tijdens de ouverture wordt er al gevendelzwaaid en leren we dat Radamès en Amneris behoren tot de Oostenrijkse onderdrukkers van het bezette Italië van Aida en Amonasro. Daarmee geeft Py een eerder politieke benadering aan de opera. Door van Ramfis expliciet een bisschop te maken, wordt verder een strijd tussen kerk en staat gesuggereerd. Maar in weze is Aida een intieme opera waar de driehoek Aida-Radamès-Amneris centraal hoort te staan. Het is geen Nabucco of Don Carlos.

Py vergaloppeert zich ook in nodeloze toevoegingen: dansers in camouflagepakken en kalasjnikovs of een brandend kruis met een Ku Klux Klan-groepje zijn anachronismen in een anachronisme. Het is allemaal vrij decoratief - wie indertijd Les Huguenots gezien heeft in de Munt zal de gouden decors van Pierre-André Weitz herkennen - maar van een intelligente persoonsregie is weinig te merken.

Daarenboven hadden ze ook nog eens de pech dat er op het einde van het eerste bedrijf een panne was met een van de motors die het decor laten bewegen, waardoor heel het tweede bedrijf in het decor van het eerste bedrijf speelde. Er valt wel een en ander op te merken aan deze productie, maar een boe-orkaan lijkt me zwaar overdreven.

Foto

De bezetting was van hoge kwaliteit... als we tenminste even abstractie maken van de Radamès van Aleksandrs Antonenko. Een paar jaar geleden was hij nog een goede Otello, maar ondertussen klinkt zijn stem wat smaller. Zeker in het eerste deel - met een "Celeste Aida" zonder slotmorendo - is het allemaal weinig subtiel. Na de pauze probeerde hij wel af en toe piano te zingen, maar dan wordt zijn stem monochroom en lichtjes naast de toon.

Zijn poging tot piano-zingen was waarschijnlijk als reactie om niet onder te doen voor Sondra Radvanovsky, maar hij is eigenlijk geen partij voor haar. Al meteen in haar eerste korte interventie - "quello ch'io verso è pianto di sventurato amor" - zweven de piano's ragfijn en zuiver tot helemaal boven in de zaal (ik zat op het tweede balkon). Ze was eerder al een onvergetelijke Elisabetta, maar haar Aida is echt indrukwekkend. Haar vertolking van "Ritorna vincitor" - weer met een onwezenlijk mezza voce gezongen "Numi, pietà" - is een ontroerend kippenvelmoment. Elke nuance, elk woord heeft betekenis. Ook "O patria mia" is een en al intensiteit en melancholie.

Anita Rachvelishvili herinneren we ons als een grandioze Marfa in Amsterdam. Als Amneris moet ze niet onderdoen voor Radvanovsky. Haar stemt vult moeiteloos de zaal en zelfs haar lage noten dragen perfect zonder dat ze diep in haar borstregister moet duiken. Haar warme mezzo is ideaal om ook de tedere kant van Amneris uit te drukken en waardoor je ook begrip hebt voor haar zijde van het verhaal.

George Gagnidze heeft wel het timbre voor een Verdi-bariton, maar niet voldoende slagkracht, waardoor zijn Amonasro wat licht uitviel. Orlin Anastassov is een zwakke, weinig charismatische, Koning. Kwangchul Youn was een degelijke Ramfis, die zijn stem vibratogewijs iets beter onder controle had dan gewoonlijk.

Publicatie: dinsdag 14 juni 2016 @ 9:13
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Le prophète in Essen

Het is nog wat vroeg om van een revival te spreken, maar de laatste jaren zien we toch meer en meer operahuizen die niet meer terugdeinzen bij het idee om een "grand opéra" van Meyerbeer, Halévy of Auber te programmeren. De meest recente toevoeging is Meyerbeers Le prophète in Essen. Het is een, op verschillende vlakken, ontgoochelende productie.

Opera, 24-4-2017 17:06
0 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2017-2018

Een dag na de Waalse Opéra presenteert Opera Vlaanderen haar nieuwe seizoen met zeven producties, waarvan twee hernemingen. Het seizoen heeft het thema "Rien ne va Plus" meegekregen... en is uiteraard iets uitdagender dan dat van Luik.

Toekomstmuziek, 19-4-2017 17:11
4 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2017-2018

Het volgende seizoen van de Waalse Opéra leest weer als de "who's who" van de Italiaanse operacomponisten... Rossini, Bellini, Donizetti, Verdi (twee keer) en Puccini. Gooi er nog een Carmen en Nozze bovenop en een rariteit als Le Domino noir en klaar is het programma.

Toekomstmuziek, 18-4-2017 21:05
1 opmerking

Iris Hendrickx en Gijs Van der Linden in deSingel

Gisteren gaven twee Belgische zangers, Iris Hendrickx en Gilles Van der Linden, een liedrecital in deSingel. Ze werden daarbij begeleid door niemand minder dan Helmut Deutsch.

Liedrecital, 13-4-2017 8:36
0 opmerkingen

Das Lied 2017 Preisträgerkonzert in Heidelberg

In 2009 heeft Thomas Quasthoff de tweejaarlijkse zangwedstrijd "Das Lied" opgericht. De eerste vier edities vonden plaats in Berlijn, in 2017 verhuisde de wedstrijd naar Heidelberg. De drie zangers en de twee pianisten die vorige maand in de prijzen vielen, gaven deze voormiddag hun "Preisträgerkonzert" in de Heidelberger Stadthalle.

Liedrecital, 9-4-2017 18:07
2 opmerkingen

Annette Dasch in Heidelberg

Net zoals Piotr Beczala stond de sopraan Annette Dasch in mijn lijstje voor herkansingen. Maar in tegenstelling tot Beczala heeft Dasch gisteren de tweede zit niet gehaald.

Liedrecital, 9-4-2017 9:17
0 opmerkingen

Thomas Quasthoff in Heidelberg

Vijf jaar geleden stopte Thomas Quasthoff met zingen. Het was slechts een kwestie van tijd vooraleer hij weer op het recitalpodium zou kruipen en zijn prachtige stem zou inzetten voor de vertolking van Melodramen. Vandaag was het zover, weer samen met Justus Zeyen, in het Theater Heidelberg.

Liedrecital, 8-4-2017 21:31
0 opmerkingen

Piotr Beczala in Heidelberg

Twee jaar geleden hoorde ik Piotr Beczala tijdens de Schubertiade nog een desastreuze "Müllerin" zingen. Gisteren kreeg hij een herkansing met onder andere Dichterliebe en heeft hij zich kunnen rehabiliteren. Zoals gewoonlijk was Helmut Deutsch zijn pianist.

Liedrecital, 8-4-2017 9:15
0 opmerkingen