ti guarda dal Grande Inquisitor

A streetcar named Desire in Koblenz

A streetcar named Desire is een opera die al een tijdje op mijn verlanglijstje staat om eens te zien. Gisteren ging een nieuwe productie in première in het Theater van Koblenz.

Foto
foto © Matthias Baus

De opera is uiteraard gebaseerd op het toneelstuk van Tennessee Williams en is waarschijnlijk het best bekend als de film van Elia Kazan uit 1951 met Vivien Leigh en Marlon Brando. De San Francisco Opera gaf de opdracht aan André Previn om er een operaversie van te maken. De creatie was in 1998 met Renée Fleming als Blanche DuBois en kreeg sindsdien verschillende heropvoeringen, vooral in de VS... maar ook een paar in Europa.

Alhoewel Previn op dat moment vooral ervaring had met film- en jazzmuziek, was dit zijn eerste opera... een opera met vier hoofdrollen en een paar bijrollen, maar zonder koor. Zoals veel Amerikaanse opera's heeft A streetcare named Desire goed in het oor liggende muziek. Ik vind het een hoofdzakelijk orkestrale opera. Het orkest kan zelfs niet in de kleine orkestbak van het Koblenzer Theater en wordt achteraan het podium geplaatst, achter een gaas waardoor de dirigent Enrico Delamboye toch zichtbaar is.

De vocale partituur is heel dicht op de prosodie geschreven (een beetje vergelijkbaar met Pelléas et Mélisande) en na een eerste beluistering komt ze daardoor vrij monotoon over, in tegenstelling tot de rijke en inventieve orkestpartituur. Er zijn wel een paar aria's, zoals Blanches slotaria "I can smell the sea air". Voor deze rol werd de Britse sopraan Kerrie Sheppard als gast aangetrokken. Ze is een zeer geëngageerde zangeres, die in de hoogte soms wat last heeft van het misthoorneffect.

Een van de beste momenten is het tweede bedrijf, met de grote liefdesscène tussen Blanche en Mitch. Juraj Holly is een tedere en zoetgevooisde Mitch. Stanley en Stella Kowalski worden respectievelijk vertolkt door Michael Mrosek en Irina Marinas. Marinas' lichte sopraan contrasteert mooi met die van Sheppard, al is ze niet altijd even goed verstaanbaar. Mrosek moet vooral de bullebak spelen en doet dat met een luide bariton.

Aangezien het orkest op het podium zit, ligt de orkestbak dicht en komt het podium tot op een paar meter van de eerste parterre-rij. Het realistische decor van Bodo Demelius bestaat uit twee niveaus: beneden het appartement van de Kowalski's en boven een balkon dat leidt naar dat van het Hubbell-koppel. Markus Dietze heeft een zeer libretto-getrouwe enscenering gemaakt... of zoals tijdens de inleiding tot de opera gezegd werd: "een kleurversie van de film".

Publicatie: zondag 15 mei 2016 @ 10:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen