ti guarda dal Grande Inquisitor

Das Liebesverbot in Straatsburg

De opera van Straatsburg wint de originaliteitsprijs om het Shakespeare-jaar te vieren met Wagners Das Liebesverbot, gebaseerd op "Measure for Measure". Deze "Große komische Oper" behoort niet tot de Bayreuth-canon en dat is meteen één van de redenen waarom hij heel zelden opgevoerd wordt.

Foto

De opera speelt zich af in het 16de eeuwse Sicilië waar gouverneur Friedrich een verbod op carneval, alcohol en liefde opgelegd heeft. Claudio is het eerste slachtoffer van dit verbod, wegens zijn affaire met ene Julia, en wordt ter dood veroordeeld. Hij vraagt zijn vriend Luzio om zijn zus Isabella (die in een klooster zit) te hulp te roepen. Na een verkleedpartij ala Nozze met Mariana (de ex van Friedrich) wordt Friedrich in de val gelokt en loopt alles goed af: Friedrich en Mariana zijn terug samen, Isabella trouwt met Luzio en Brighella (het hoofd van de politie) trouwt met Dorella (het vroegere kamermeisje van Isabella).

Naar aanleiding van de CD-opname uit Frankfurt omschreef ik Das Liebesverbot als een "Wagneropera voor mensen die niet van Wagner houden". Enkel wie heel veel fantasie heeft, kan heel af en toe iets herkennen van wat de oudere Wagner zou componeren. Het is een opera die volledig in de traditie van Weber en Lortzing zit met ook Italiaanse en Franse invloeden en zelfs een snuifje commedia dell'arte. Bij zijn première in 1836 was het een gigantische flop (naar verluidt, zaten er nog maar drie mensen in de zaal bij de tweede voorstelling), waarna Wagner de vijf uur durende opera grondig ingekort heeft. In de voorstelling in Straatsburg heeft de dirigent Constantin Trinks nog eens ongeveer een half uur geknipt en de dialogen tot het absolute minimum beperkt.

FotoDe regie was in handen van Mariame Clément, die ook in de Vlaamse Opera al verschillende producties gedaan heeft... de ene al meer geslaagd dan de andere. Haar Liebesverbot hoort tot de geslaagdere producties. Ze verplaatst de hele handeling naar een Beiers Brauhaus in een levensecht decor van Julia Hansen. Dit eenheidsdecor heeft als voordeel dat er geen problematische scènewisselingen zijn, maar maakt dat er bijvoorbeeld ook geen klooster is... of nonnen, die hier vervangen worden door in zwart geklede serveuses.

Brighella en zijn agenten zijn herkenbaar aan hun Lederhosen, Dorella is een vamp in glitterjurk en Luzio loopt constant in een musketierskostuum rond. Clément voegt ook wat Wagnerverwijzingen toe. Zo staat er een piano op het podium waar Liszt een paar Wagnerdeuntjes speelt voor de voorstelling begint. En voor de finale met het carneval is heel het koor verkleed als de volledige bezetting van de Ring. Alles bij elkaar is het een amusante voorstelling, met echter twee overbodige toevoegingen: de voorstelling begint met iemand die een flauwe grap vertelt en eindigt met drie serveuses die plots Femen-activisten blijken te zijn en hun borsten ontbloten...

Isabella is de eigenlijke hoofdrol van de opera. In deze rol verwacht ik een Agathe of Elisabeth. Je hoort dat Marion Ammann daar misschien ooit de stem voor gehad heeft, maar ondertussen is haar krijsende hoogte pijnlijk om aanhoren en is haar intonatie zeer twijfelachtig. Het kleine rolletje van Mariana werd gezongen door de frisse en lichte sopraan van Agnieszka Slawinska. De vrouwelijke ster van de avond is Hanne Roos die met operette-flair een charmante Dorella zong.

De twee bassen werden met doorwinterde Wagnerstemmen bezet. Robert Bork was bijvoorbeeld de meeste recente Klingsor in de Vlaamse Opera. Hij zet een monumentale Friedrich neer. Wolfgang Bankl is een schitterende Brighella met perfect gevoel voor komische timing. Bij de tenors zijn het Benjamin Hulett als een stralende Luzio en Thomas Blondelle als Claudio die het mooie weer maken.

Publicatie: zaterdag 14 mei 2016 @ 9:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen