ti guarda dal Grande Inquisitor

Chovanshschina in Stuttgart

Chovanshchina ligt blijkbaar goed in de markt tegenwoordig. Na de Amsterdamse productie dit en die van Opera Vlaanderen vorig seizoen, herneemt de Opera van Stuttgart haar productie. Het is wel niet echt een publiekstrekker: de zaal bleef voor een derde leeg.

Foto
foto © A.T. Schaefer

Regisseur Andrea Moses laat Mussorgsky's opera spelen in het moderne Moskou en in een veranderende maatschappij die aan het verwesteren is. Het geloof van de Oud-Gelovigen wordt verkapitaliseerd: op het profiel van de kathedraal staat reclame voor Coca-Cola met daarnaast het gezicht van Christus en de ondertekst "This is my blood", afgewisseld met McDonald's en "This is my body". Boven de scène hangt een kubus met videoschermen zoals men in sportstadions ziet, waar zowel live als opgenomen beelden te zien zijn.

Golitsyn woont in een sjiek appartement, letterlijk bovenop de macht van de Russische beer. Vorst Ivan zit nog vast in de pracht en praal van het oude Rusland en arriveert overal op een vliegtuigtrap, terwijl zijn zoon Andrei constant met een vodkafles over het podium zwabbert. Er valt allemaal wel iets voor te zeggen, maar het resulteert in een vrij sfeerloze enscenering.

De slotscène begint wel mooi. Dosifei, in zwarte soutane, staat voor het neergelaten brandgordijn en zingt zijn monoloog terwijl het koor de zaal binnenkomt op parterre-niveau. Dan wordt de muziek een paar minuten stilgelegd, want dat brandgordijn moet omhoog... en meteen is alle sfeer weg en moet terug opgebouwd worden terwijl het koor Oud-Gelovigen zich opmaakt voor hun collectieve zelfmoord (ze worden vergast met gas dat uit het Russisch-orthodox kruis komt). Er waren wel meer van dit soort onderbrekingen, maar geen enkele was zo irritant.

Op vocaal vlak zat het wel grotendeels goed. Ik had enkel problemen met de Dosifei van Mikhail Kazakov. Hij heeft een vrij heldere bas, terwijl ik toch iets meer zwart wil om zijn autoriteit beter in de verf te zetten. Hij brult ook meer dan hij zingt, soms op het hysterische af wat ook niet bevorderlijk is voor de rust die hij zou moeten uitstralen.

Dan had ik liever Ashley David Prewett gehoord in die rol, terwijl hij een perfect dreigende Shaklovity zong. Of waarom niet de fantastisch mooie bas van Askar Abdrazakov, die een uitstekende Vorst Ivan neerzette. Bij de tenors was Mati Turi een aanvaardbare Andrei, maar ik was verrast door de Golitsyn van Matthias Klink, wiens stem beter in dit repertoire thuishoort dan hoge lyrische partijen waarin we hem vroeger hoorden.

Maar wat mij betreft, was het weer de Marfa die de show stal. Ik heb Marina Prudenskaya vroeger een paar keer in Berlijn gehoord in het Rossini-repertoire. Toen was ze hoofdzakelijk een donkere alt. De lage noten heeft ze nog altijd, maar haar stem is lichter geworden zonder in te boeten aan homogeniteit. Daarenboven bezit ze dat ondefinieerbare waarmee ze elk moment kan ontroeren.

Publicatie: vrijdag 13 mei 2016 @ 9:12
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen