ti guarda dal Grande Inquisitor

Chovanshschina in Stuttgart

Chovanshchina ligt blijkbaar goed in de markt tegenwoordig. Na de Amsterdamse productie dit en die van Opera Vlaanderen vorig seizoen, herneemt de Opera van Stuttgart haar productie. Het is wel niet echt een publiekstrekker: de zaal bleef voor een derde leeg.

Foto
foto © A.T. Schaefer

Regisseur Andrea Moses laat Mussorgsky's opera spelen in het moderne Moskou en in een veranderende maatschappij die aan het verwesteren is. Het geloof van de Oud-Gelovigen wordt verkapitaliseerd: op het profiel van de kathedraal staat reclame voor Coca-Cola met daarnaast het gezicht van Christus en de ondertekst "This is my blood", afgewisseld met McDonald's en "This is my body". Boven de scène hangt een kubus met videoschermen zoals men in sportstadions ziet, waar zowel live als opgenomen beelden te zien zijn.

Golitsyn woont in een sjiek appartement, letterlijk bovenop de macht van de Russische beer. Vorst Ivan zit nog vast in de pracht en praal van het oude Rusland en arriveert overal op een vliegtuigtrap, terwijl zijn zoon Andrei constant met een vodkafles over het podium zwabbert. Er valt allemaal wel iets voor te zeggen, maar het resulteert in een vrij sfeerloze enscenering.

De slotscène begint wel mooi. Dosifei, in zwarte soutane, staat voor het neergelaten brandgordijn en zingt zijn monoloog terwijl het koor de zaal binnenkomt op parterre-niveau. Dan wordt de muziek een paar minuten stilgelegd, want dat brandgordijn moet omhoog... en meteen is alle sfeer weg en moet terug opgebouwd worden terwijl het koor Oud-Gelovigen zich opmaakt voor hun collectieve zelfmoord (ze worden vergast met gas dat uit het Russisch-orthodox kruis komt). Er waren wel meer van dit soort onderbrekingen, maar geen enkele was zo irritant.

Op vocaal vlak zat het wel grotendeels goed. Ik had enkel problemen met de Dosifei van Mikhail Kazakov. Hij heeft een vrij heldere bas, terwijl ik toch iets meer zwart wil om zijn autoriteit beter in de verf te zetten. Hij brult ook meer dan hij zingt, soms op het hysterische af wat ook niet bevorderlijk is voor de rust die hij zou moeten uitstralen.

Dan had ik liever Ashley David Prewett gehoord in die rol, terwijl hij een perfect dreigende Shaklovity zong. Of waarom niet de fantastisch mooie bas van Askar Abdrazakov, die een uitstekende Vorst Ivan neerzette. Bij de tenors was Mati Turi een aanvaardbare Andrei, maar ik was verrast door de Golitsyn van Matthias Klink, wiens stem beter in dit repertoire thuishoort dan hoge lyrische partijen waarin we hem vroeger hoorden.

Maar wat mij betreft, was het weer de Marfa die de show stal. Ik heb Marina Prudenskaya vroeger een paar keer in Berlijn gehoord in het Rossini-repertoire. Toen was ze hoofdzakelijk een donkere alt. De lage noten heeft ze nog altijd, maar haar stem is lichter geworden zonder in te boeten aan homogeniteit. Daarenboven bezit ze dat ondefinieerbare waarmee ze elk moment kan ontroeren.

Publicatie: vrijdag 13 mei 2016 @ 9:12
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Le prophète in Essen

Het is nog wat vroeg om van een revival te spreken, maar de laatste jaren zien we toch meer en meer operahuizen die niet meer terugdeinzen bij het idee om een "grand opéra" van Meyerbeer, Halévy of Auber te programmeren. De meest recente toevoeging is Meyerbeers Le prophète in Essen. Het is een, op verschillende vlakken, ontgoochelende productie.

Opera, 24-4-2017 17:06
0 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2017-2018

Een dag na de Waalse Opéra presenteert Opera Vlaanderen haar nieuwe seizoen met zeven producties, waarvan twee hernemingen. Het seizoen heeft het thema "Rien ne va Plus" meegekregen... en is uiteraard iets uitdagender dan dat van Luik.

Toekomstmuziek, 19-4-2017 17:11
4 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2017-2018

Het volgende seizoen van de Waalse Opéra leest weer als de "who's who" van de Italiaanse operacomponisten... Rossini, Bellini, Donizetti, Verdi (twee keer) en Puccini. Gooi er nog een Carmen en Nozze bovenop en een rariteit als Le Domino noir en klaar is het programma.

Toekomstmuziek, 18-4-2017 21:05
1 opmerking

Iris Hendrickx en Gijs Van der Linden in deSingel

Gisteren gaven twee Belgische zangers, Iris Hendrickx en Gilles Van der Linden, een liedrecital in deSingel. Ze werden daarbij begeleid door niemand minder dan Helmut Deutsch.

Liedrecital, 13-4-2017 8:36
0 opmerkingen

Das Lied 2017 Preisträgerkonzert in Heidelberg

In 2009 heeft Thomas Quasthoff de tweejaarlijkse zangwedstrijd "Das Lied" opgericht. De eerste vier edities vonden plaats in Berlijn, in 2017 verhuisde de wedstrijd naar Heidelberg. De drie zangers en de twee pianisten die vorige maand in de prijzen vielen, gaven deze voormiddag hun "Preisträgerkonzert" in de Heidelberger Stadthalle.

Liedrecital, 9-4-2017 18:07
2 opmerkingen

Annette Dasch in Heidelberg

Net zoals Piotr Beczala stond de sopraan Annette Dasch in mijn lijstje voor herkansingen. Maar in tegenstelling tot Beczala heeft Dasch gisteren de tweede zit niet gehaald.

Liedrecital, 9-4-2017 9:17
0 opmerkingen

Thomas Quasthoff in Heidelberg

Vijf jaar geleden stopte Thomas Quasthoff met zingen. Het was slechts een kwestie van tijd vooraleer hij weer op het recitalpodium zou kruipen en zijn prachtige stem zou inzetten voor de vertolking van Melodramen. Vandaag was het zover, weer samen met Justus Zeyen, in het Theater Heidelberg.

Liedrecital, 8-4-2017 21:31
0 opmerkingen

Piotr Beczala in Heidelberg

Twee jaar geleden hoorde ik Piotr Beczala tijdens de Schubertiade nog een desastreuze "Müllerin" zingen. Gisteren kreeg hij een herkansing met onder andere Dichterliebe en heeft hij zich kunnen rehabiliteren. Zoals gewoonlijk was Helmut Deutsch zijn pianist.

Liedrecital, 8-4-2017 9:15
0 opmerkingen