ti guarda dal Grande Inquisitor

Juliane Banse in Hohenems

Een zangeres van het kaliber als Juliane Banse maakt ook geen bezwaar om een reeks onbekende liederen in te studeren om zo al Schuberts liederen uitgevoerd te krijgen tijdens de Schubertiade. Ze werden aangevuld met liederen uit het ijzeren liedrepertoire. Martin Helmchen was de pianist.

Foto
foto © Schubertiade

Het recital begon met liederen op gedichten van Matthias Claudius en eindigde met Goethe-liederen, tussenin hoorden we een allegaartje van bekende en minder bekende liederen.

Het bekendste Claudius-lied is uiteraard Der Tod und das Mädchen, waarmee Banse meteen bewees dat ze nog altijd over de magie bezit om kippenvel te bezorgen. De verschillende strofische liederen benaderde ze met de schaar... wat een goed idee is: twee strofen van Zufriedenheit of drie strofen van het Seidl-Wiegenlied of Freude der Kinderjahre zijn meer dan voldoende. Anderzijds zong ze wel alle vijf strofen van het meditatieve Abendlied, misschien omdat naar verluidt het Claudius' bekendste gedicht zou zijn. Banse begrijpt ook dat je humor heel serieus moet nemen. Het lied Klage um Ali Bey druipt van de ironie en voor het pathetisch geklaag doet Schubert er nog een schepje bovenop. Banse zingt het met een uitgestreken gezicht, maar ook met de nodige empathie.

Heel indrukwekkend was haar uitvoering van Hölty's macabere ballade Die Nonne. Het gaat over een ridder die verliefd is op een meisje dat ingetreden is in het klooster, maar aan wie hij toch eeuwige trouw beloofd heeft. Maar hij is haar al vrij snel ontrouw en zij laat hem vermoorden waarna ze zijn hart uit zijn lijf rukt, het vertrappelt en nadien als een geest komt spoken met het uitgerukte hart in haar handen. De tekst is er zo ver over dat het hilarisch wordt. Daarenboven is het onmogelijk om serieus te blijven bij de piano-versie van het vertrappelen van het hart. Maar toch zingt Banse de ballade alsof ze het meent. Grandioos ook hoe ze een regelrechte waanzinscène maakt van:

Die tiefen, hohlen Augen sprühn
Ein düsterrotes Feuer,
Und glühn, wie Schwefelflammen glühn,
Durch ihren weissen Schleier
...
Und rollt die Augen voller Wut,
Die eine Hölle blicken,
Und schüttelt aus dem Schleier Blut,
Und stampft das Herz in Stücken

En dat allemaal zonder verpinken én zonder partituur...

Maar het waren uiteraard de Goethe-liederen die de meeste emoties opriepen. De sfeer van het slot van Erster Verlust nam ze op briljante wijze mee naar het begin van Gretchen am Spinnrade. De evolutie van "sein hoher Gang" tot "sein Kuss" was een verfijnd voorbeeld van rubato om de verwachtingen en opwinding van Gretchen over te brengen. Voor Rastlose Liebe ging ze spijtig genoeg in opera-modus, maar de manier waarop ze Meeres Stille volledig mezza voce voordroeg, zorgde voor nog meer kippenvel.

Erlkönig wordt gewoonlijk niet echt geassocieerd met sopranen, maar Banse geeft een vrij overtuigende interpretatie. De vertolking van het angstige kind en de verleidende Erlkönig waren schitterend (al is er geen reden waarom ze "so brauch' ich Gewalt" moet roepen), de stem van de vader ligt wat moeilijker en draagt niet altijd.

Als bisnummer volgden nog twee Schubertliederen: het volkse Vaterlandslied behoort niet echt tot het repertoire, maar haar adembenemende Im Abendrot was een waardige afsluiter.

Publicatie: maandag 9 mei 2016 @ 8:27
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Manon Lescaut in Luik

De Waalse Opéra heeft gisteren haar seizoen gestart met de Puccini-klassieker Manon Lescaut. Het is verrassend dat ik deze opera in meer dan twintig jaar nog nooit in Luik gezien heb. De regie is uiteraard in handen van Stefano Mazzonis di Pralafera met Speranza Scappucci in de orkestbak.

Opera, 20-9-2017 17:23
0 opmerkingen

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen