ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne in Hohenems

Voor hun veertigjarig jubileum begon de Schubertiade vorig jaar met de uitvoering van alle Schubertliederen. Voor het eerste recital in Hohenems programmeerden ze echter een standaardwerk: Matthias Goerne en Alexander Schmalcz brachten Die schöne Müllerin.

FotoLaat me beginnen met een Goerne-anekdote... Na het achtste lied, Morgengruß, stopte Goerne met zingen, verklaarde dat de houten vloer van het podium te luid kraakte en verliet de zaal. Een paar techniekers verplaatsten de piano een meter naar rechts en legden een matje voor de piano... tot tevredenheid van Goerne die de draad weer opnam.

Van dat krakend podium heb ik niet veel gemerkt. Dat gekraak wordt sowieso overstemd door de nog altijd zeer luidruchtige ademteugen van Goerne. Zijn stem is ook meer dan groot genoeg om de Markus-Sittikus-Saal volledig te vullen.

Goernes opnames van Die schöne Müllerin worden vooral gekenmerkt door extreem trage vertolkingen van sommige liederen. Dat was hier niet altijd het geval, Das Wandern was bijvoorbeeld opvallend snel. Zijn vertolking was er wel één van extreme contrasten. In sommige gevallen ligt dat voor de hand: een tedere Die liebe Farbe werd gevolgd door een agressieve Die böse Farbe, dat ook veel te snel afgehaspeld werd waardoor Schmalcz geen tijd had om de jachthoorns uit zijn piano te halen.

De viriliteit van de molenaarsknecht is een constante. Hij zal de wereld wel even veroveren, wat Goerne uitdrukte met een bulderende Ungeduld en Mein. En als hij "Eine Mühle seh ich blinken" (Halt!) zingt, dan klinkt het meer als een industriële grootbakkerij dan een bescheiden molen. Alhoewel, in zijn confrontatie met het beekje sluipt er toch twijfel in zijn ziel... de eerste keer reeds in Danksagung an den Bach.

De contrasten duiken ook veelvuldig op binnen een lied. Zo krijgt in Am Feierabend de stem van de molenaar bijvoorbeeld repliek van een ijle pianoklank. Goerne gaat daarin het verst in Eifersucht und Stolz. Elke zin doet hij iets anders: een andere kleur, een ander tempo, een andere dynamiek, afwisselen tussen legato en staccato, en zelfs een paar andere noten dan Schubert geschreven heeft. Interessant was ook zijn karaktertekening van de molenaarsdochter - bijvoorbeeld in Mit dem grünen Lautenbande - als een flirtend meisje dat heel goed weet wat er aan de hand is.

Maar ik blijf problemen hebben met de lange strofische liederen. In Der Müller und der Bach offert hij zijn dictie op ten voordele van klankschoonheid en is er weinig interpretatieve diepgang. Des Baches Wiegenlied is weer veel te traag. Eigenlijk is zijn interpretatie nauwelijks geëvolueerd in vergelijking met zes jaar geleden toen hij Die schöne Müllerin in het PSK zong.

Publicatie: donderdag 5 mei 2016 @ 14:23
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen