ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Malmö

Ik moest even raar opkijken toen ik - de eerste keer trouwens - de opera van Malmö binnenstapte. Een deel van het publiek liep gekostumeerd rond in 18de eeuwse kostuums, droeg pruiken en had maskers op. Dat is niet echt de gewoonte in Malmö, maar het was een "Dress Along"-voorstelling waarbij het publiek gevraagd werd zich uit te dossen in overeenstemming met de opera van de avond... in dit geval dus Verdi's Un ballo in maschera.

Foto
foto © Malin Arnesson

Bij sommige producties zou die verkleedpartij vreemde resultaten kunnen opleveren, maar in het geval van de productie van Leo Muscato blijft het allemaal vrij klassiek. Vorig jaar had ik al zijn armetierige Rigoletto gezien in Rome, maar deze Ballo ziet er toch iets luxueuzer uit met mooie decors en kostuums. Er is niets dat je je wenkbrauwen doet fronsen, al heeft elke solist wel een moment van overacting en zijn sommige danspasjes van het koor lachwekkend.

Ze hebben gekozen voor de "Zweedse" versie, waardoor Riccardo koning Gustavo wordt en Renato heet Anckarström... De vertolkers van deze twee rollen waren ook meteen de zwakkere schakel in de bezetting.

Thiago Arancam was een paar jaar geleden nog een beloftevolle Luigi in Lyon. Ondertussen is zijn stem gedegradeerd. Hij duwt van beneden door zijn passagio en de helft van zijn stem projecteert amper nog waardoor "La rivedrà nell'estasi" grotendeels onhoorbaar was. Zijn stralende hoogte is dof geworden en hij zingt met een slordige Italiaanse dictie. Zelfs het lyrischere "Di' tu se fedele" is zwoegen.

Anton Eriksson is een jonge bariton die tot nu toe vooral kleinere rollen gezongen heeft in Stockholm en Malmö en nu met Anckarström zijn eerste (?) grote rol zingt. Hij heeft een aantrekkelijke stem, met een mooie Verdiaanse donkerte. Alles gaat nog goed in "Alla vita che t'arride", maar als hij de hoogte moet opzoeken in "Alzati... Eri tu" wil zijn stem niet meer mee en kraakt hij consequent tot hij de rest van de voorstelling elke hoge noot omcomponeert. Het is spijtig want ik heb niet de indruk dat - in tegenstelling tot Arancam - er iets fundamenteels mis is met zijn manier van zingen.

Bij de vrouwen was het puur vocaal genot. Sofie Asplund is een leuke Oscar met parelende hoge noten, al struikelt ze net niet over haar woorden in "Volta la terrea". Ewa Wolak doet me denken aan die andere Poolse Ewa. Ze heeft een even unieke stem die nog het best te omschrijven is als een dramatische alt. Haar stem is gigantisch en ze schrikt er niet voor terug om ook haar borststem met overtuiging in te zetten, waardoor de laagste noten van "Re dell'abisso" moeiteloos over het orkest geraken.

En tenslotte is er de Amelia van Charlotta Larsson. Ze is een echte spinto-sopraan waarvoor zelfs een tutti orkest en koor geen hinderpaal zijn. Ze zingt haar hoge noten met autoriteit en ze blijft ook mooi klinken als ze fortissimo zingt. Dat combineert ze met de nodige nuance-mogelijkheden voor "Morrò, ma prima in grazia". Een zangeres om in de gaten te houden...

Publicatie: zondag 10 april 2016 @ 8:54
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Manon Lescaut in Luik

De Waalse Opéra heeft gisteren haar seizoen gestart met de Puccini-klassieker Manon Lescaut. Het is verrassend dat ik deze opera in meer dan twintig jaar nog nooit in Luik gezien heb. De regie is uiteraard in handen van Stefano Mazzonis di Pralafera met Speranza Scappucci in de orkestbak.

Opera, 20-9-2017 17:23
0 opmerkingen

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen