ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Malmö

Ik moest even raar opkijken toen ik - de eerste keer trouwens - de opera van Malmö binnenstapte. Een deel van het publiek liep gekostumeerd rond in 18de eeuwse kostuums, droeg pruiken en had maskers op. Dat is niet echt de gewoonte in Malmö, maar het was een "Dress Along"-voorstelling waarbij het publiek gevraagd werd zich uit te dossen in overeenstemming met de opera van de avond... in dit geval dus Verdi's Un ballo in maschera.

Foto
foto © Malin Arnesson

Bij sommige producties zou die verkleedpartij vreemde resultaten kunnen opleveren, maar in het geval van de productie van Leo Muscato blijft het allemaal vrij klassiek. Vorig jaar had ik al zijn armetierige Rigoletto gezien in Rome, maar deze Ballo ziet er toch iets luxueuzer uit met mooie decors en kostuums. Er is niets dat je je wenkbrauwen doet fronsen, al heeft elke solist wel een moment van overacting en zijn sommige danspasjes van het koor lachwekkend.

Ze hebben gekozen voor de "Zweedse" versie, waardoor Riccardo koning Gustavo wordt en Renato heet Anckarström... De vertolkers van deze twee rollen waren ook meteen de zwakkere schakel in de bezetting.

Thiago Arancam was een paar jaar geleden nog een beloftevolle Luigi in Lyon. Ondertussen is zijn stem gedegradeerd. Hij duwt van beneden door zijn passagio en de helft van zijn stem projecteert amper nog waardoor "La rivedrà nell'estasi" grotendeels onhoorbaar was. Zijn stralende hoogte is dof geworden en hij zingt met een slordige Italiaanse dictie. Zelfs het lyrischere "Di' tu se fedele" is zwoegen.

Anton Eriksson is een jonge bariton die tot nu toe vooral kleinere rollen gezongen heeft in Stockholm en Malmö en nu met Anckarström zijn eerste (?) grote rol zingt. Hij heeft een aantrekkelijke stem, met een mooie Verdiaanse donkerte. Alles gaat nog goed in "Alla vita che t'arride", maar als hij de hoogte moet opzoeken in "Alzati... Eri tu" wil zijn stem niet meer mee en kraakt hij consequent tot hij de rest van de voorstelling elke hoge noot omcomponeert. Het is spijtig want ik heb niet de indruk dat - in tegenstelling tot Arancam - er iets fundamenteels mis is met zijn manier van zingen.

Bij de vrouwen was het puur vocaal genot. Sofie Asplund is een leuke Oscar met parelende hoge noten, al struikelt ze net niet over haar woorden in "Volta la terrea". Ewa Wolak doet me denken aan die andere Poolse Ewa. Ze heeft een even unieke stem die nog het best te omschrijven is als een dramatische alt. Haar stem is gigantisch en ze schrikt er niet voor terug om ook haar borststem met overtuiging in te zetten, waardoor de laagste noten van "Re dell'abisso" moeiteloos over het orkest geraken.

En tenslotte is er de Amelia van Charlotta Larsson. Ze is een echte spinto-sopraan waarvoor zelfs een tutti orkest en koor geen hinderpaal zijn. Ze zingt haar hoge noten met autoriteit en ze blijft ook mooi klinken als ze fortissimo zingt. Dat combineert ze met de nodige nuance-mogelijkheden voor "Morrò, ma prima in grazia". Een zangeres om in de gaten te houden...

Publicatie: zondag 10 april 2016 @ 8:54
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen