ti guarda dal Grande Inquisitor

Der König Kandaules in Antwerpen

Zemlinsky is op operavlak vooral bekend van zijn tweeluik Eine florentinische Tragödie en Der Zwerg. Der König Kandaules is veel minder bekend, al is het maar omdat Zemlinsky de opera onafgewerkt overgeleverd heeft, maar is nu toch bij Opera Vlaanderen te zien in een nieuwe productie van Andrij Zholdak met chef-dirigent Dmitri Jurowski in de orkestbak.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Der König Kandaules dateert uit de jaren '30, maar het heeft nog tot 1996 geduurd voor de opera in Hamburg (scenisch) gecreëerd werd. Tien jaar later vond de Belgische creatie plaats in Luik en nog eens tien jaar later dus in Antwerpen...

Tijdens de inleiding gaf dramaturg Piet De Volder de raad dat we vooral niet moesten proberen om alles te begrijpen van de regie van Andrij Zholdak. Dat bleek het understatement van het jaar te zijn. Het is een productie waar kop noch staart aan te krijgen is, tenzij rattenkoppen of vissenstaarten... Er gebeurt vanalles dat niet zou moeten gebeuren. En wat wel zou moeten gebeuren, gebeurt niet. Als het zijn bedoeling was om verwarring te zaaien, dan is hij daar op briljante wijze in geslaagd.

Alles speelt zich af in een indrukwekkend poppenhuisdecor, zes kamers verspreid over drie verdiepingen, verbonden met een lift en trappen. Op de muren worden regelmatig teksten geprojecteerd, mogelijk de gedachten van Nyssia, waardoor gesuggereerd wordt dat alles zich afspeelt in haar verbeelding of fantasieën.

De koning en de koningin zijn bijvoorbeeld kinderloos, maar toch lopen er twee kinderen door het huis... waar vanalles mee gebeurt. Ze willen zelfmoord plegen, ze worden vermoord door Gyges of toch niet, ze worden in bladerdeeg gerold, ze vermoorden de comprimario's (Phedros, Syphax, Philebos, ...), enz. Anderzijds wordt de cruciale scčne waarin Gyges de naakte Nyssia ziet en met haar de nacht doorbrengt zelfs nog niet gesuggereerd. En oh ja, het is uiteraard Nyssia die haar man én Gyges vermoordt.

Aangezien in al die kamertjes altijd wel iets gebeurt, word je zodanig overstroomd met beelden, dat je nauwelijks nog tijd hebt om naar de muziek te luisteren... Er wordt nochtans goed gezongen door de drie protagonisten.

Dmitry Golovnin is een onvermoeibare König Kandaules die in de laagte mooi baritonaal klinkt, maar in de hoogte toch wat gesloten is. Elisabet Strid, die ik onder andere al gehoord heb als Freia in Bayreuth of als Gutrune in Riga, is een heel mooie Nyssia. Vooral in het laatste bedrijf, als het drama escaleert, maakt ze indruk. En dan is er nog Gidon Saks, die we vroeger regelmatig in Antwerpen konden horen in een breed repertoire van Somnus over Sparafucile tot Claggart. Bij zijn meest recente optredens was ik niet echt overtuigd, maar zijn gigantische bas komt wel goed tot uiting in een rol als die van Gyges.

Publicatie: zaterdag 26 maart 2016 @ 9:27
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen