ti guarda dal Grande Inquisitor

Der König Kandaules in Antwerpen

Zemlinsky is op operavlak vooral bekend van zijn tweeluik Eine florentinische Tragödie en Der Zwerg. Der König Kandaules is veel minder bekend, al is het maar omdat Zemlinsky de opera onafgewerkt overgeleverd heeft, maar is nu toch bij Opera Vlaanderen te zien in een nieuwe productie van Andrij Zholdak met chef-dirigent Dmitri Jurowski in de orkestbak.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Der König Kandaules dateert uit de jaren '30, maar het heeft nog tot 1996 geduurd voor de opera in Hamburg (scenisch) gecreëerd werd. Tien jaar later vond de Belgische creatie plaats in Luik en nog eens tien jaar later dus in Antwerpen...

Tijdens de inleiding gaf dramaturg Piet De Volder de raad dat we vooral niet moesten proberen om alles te begrijpen van de regie van Andrij Zholdak. Dat bleek het understatement van het jaar te zijn. Het is een productie waar kop noch staart aan te krijgen is, tenzij rattenkoppen of vissenstaarten... Er gebeurt vanalles dat niet zou moeten gebeuren. En wat wel zou moeten gebeuren, gebeurt niet. Als het zijn bedoeling was om verwarring te zaaien, dan is hij daar op briljante wijze in geslaagd.

Alles speelt zich af in een indrukwekkend poppenhuisdecor, zes kamers verspreid over drie verdiepingen, verbonden met een lift en trappen. Op de muren worden regelmatig teksten geprojecteerd, mogelijk de gedachten van Nyssia, waardoor gesuggereerd wordt dat alles zich afspeelt in haar verbeelding of fantasieën.

De koning en de koningin zijn bijvoorbeeld kinderloos, maar toch lopen er twee kinderen door het huis... waar vanalles mee gebeurt. Ze willen zelfmoord plegen, ze worden vermoord door Gyges of toch niet, ze worden in bladerdeeg gerold, ze vermoorden de comprimario's (Phedros, Syphax, Philebos, ...), enz. Anderzijds wordt de cruciale scčne waarin Gyges de naakte Nyssia ziet en met haar de nacht doorbrengt zelfs nog niet gesuggereerd. En oh ja, het is uiteraard Nyssia die haar man én Gyges vermoordt.

Aangezien in al die kamertjes altijd wel iets gebeurt, word je zodanig overstroomd met beelden, dat je nauwelijks nog tijd hebt om naar de muziek te luisteren... Er wordt nochtans goed gezongen door de drie protagonisten.

Dmitry Golovnin is een onvermoeibare König Kandaules die in de laagte mooi baritonaal klinkt, maar in de hoogte toch wat gesloten is. Elisabet Strid, die ik onder andere al gehoord heb als Freia in Bayreuth of als Gutrune in Riga, is een heel mooie Nyssia. Vooral in het laatste bedrijf, als het drama escaleert, maakt ze indruk. En dan is er nog Gidon Saks, die we vroeger regelmatig in Antwerpen konden horen in een breed repertoire van Somnus over Sparafucile tot Claggart. Bij zijn meest recente optredens was ik niet echt overtuigd, maar zijn gigantische bas komt wel goed tot uiting in een rol als die van Gyges.

Publicatie: zaterdag 26 maart 2016 @ 9:27
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in premičre in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Ličge was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen