ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Mönchengladbach

Het Theater van Mönchengladbach speelt - net zoals Essen deze dagen - Un ballo in maschera. De productie van Andreas Baesler ging begin dit seizoen in première en is een vrij libretto-getrouwe weergave van Verdi's opera.

Foto

Dat betekent echter niet dat we een voorstelling in 18de eeuwse kostuums krijgen. Als het doek opengaat, zijn we in de "Oval Office" van het Witte Huis en Riccardo is de president van de VS in plaats van een gouverneur in Boston. Ulrica is een voodoo-priesteres die een seance houdt met de Cubaanse vlag op de achtergrond... waarschijnlijk de reden waarom ze aangeklaagd wordt door de "primo giudice", die zelf later één van de samenzweerders Tom blijkt te zijn. Het galgenveld wordt vertaald in een executiezaal met een elektrische stoel. Het zijn allemaal zinnige interpretaties die niets aan de essentie van het verhaal veranderen.

Het operahuis van Mönchengladbach is een relatief klein huis, al vormen ze een theatergemeenschap met Krefeld, en het is daarom des te indrukwekkender dat ze de opera volledig bezet hebben met zangers uit het eigen ensemble. Dat blijkt echter geen sinecure te zijn. Vooral de twee sopraanpartijen zijn problematisch.

Alhoewel Oscar waarschijnlijk een van de eenvoudigst te bezetten Verdipartijen is, heeft Sophie Witte toch problemen. Ze zingt een voorzichtige "Volta la terrea". In "Saper vorreste" kan ze een paar goede hoge noten laten horen, maar de rest van haar stem projecteert totaal niet. Amelia is daarentegen een van de lastigste Verdirollen, waarvoor Janet Bartolova eigenlijk niet de stem heeft. Ze heeft geen lage noten, haar monochrome hoogte is veel te schreeuwerig, staccato-noten worden een puree. Enkel "Morrò, ma prima in grazia" was enigszins aanvaardbaar.

Kairschan Scholdybajew heeft een gigantische tenor met veel squillo, waarmee hij een weinig subtiele Riccardo neerzet. Hij leek me ook niet echt voorbereid te zijn, met ritmische decalages ten opzichte van het orkest en hij moest ook teveel betrouwen op de souffleur... die je tot op het eerste balkon kon horen. Johannes Schwärsky zingt wel een heel mooie Renato met een strijdvaardige "Alla vita che t'arride" en een ontroerende "Eri tu", al heeft hij niet de slagkrachtige hoogte van een echte Verdi-bariton. Eva Maria Günschmann was tenslotte een indrukwekkende Ulrica, die met veel borststem "Re dell'abisso" tot een huiveringwekkend moment maakte.

Publicatie: woensdag 30 december 2015 @ 9:13
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen