ti guarda dal Grande Inquisitor

Elektra in Wenen

Het is bijna tien jaar geleden dat ik Nina Stemme nog eens gehoord heb... als een grandiose Aida in Zürich. Alhoewel ik geen Strauss-fan ben, kon ik deze Elektra toch niet laten liggen.

Foto

Het zal niemand verbazen dat Stemmes Elektra even fenomenaal is. Haar Elektra is niet hysterisch of waanzinnig, maar op alle vlakken beheerst. Dat wordt meteen duidelijk vanaf "Allein, weh, ganz allein". Haar vertolking is er een van ingehouden kracht. Ze weet natuurlijk dat ze moeiteloos over een forte orkest geraakt en dat doet ze ook. Maar minstens even indrukwekkend was het moment dat ze Chrysothemis op de schoot nam en "Von jetzt an will ich deine Schwester sein" zong als was het een slaapliedje. De nuances waarmee Nina Stemme deze rol zingt, is - wat mij betreft - letterlijk ongehoord en zijn van een subtiliteit die ik eerder van een doorwinterde liedzangeres zou verwachten.

Het was opvallend hoe briljant Peter Schneider het orkest van de Wiener Staatsoper dirigeert. De orkestbak zit dan wel stampvol, maar het orkest speelt slank en transparant. De strijkers worden in toom gehouden, waardoor allerlei details van de houtblazers naar boven komen. Je zou bijna denken dat Strauss een kameropera gecomponeerd heeft. Toen hij op het einde traag het podium opschuifelde, kreeg hij een ovatie die even overweldigend was als die van Stemme en - even opmerkelijk - het orkest bleef zelfs in de orkestbak zitten om die ovatie te delen.

Naast Elektra zijn de andere rollen meer opvulling. Dat neemt niet weg dat Anna Larsson een uitstekende Klytämnestra was met vergelijkbaar oog voor detail. Gun-Brit Barkmin zong Chrysothemis vooral met een luide stem en hoge schreeuwnoten die vaak naast de toon waren. Een verrassing was de Orest van Matthias Goerne. Zijn stem wordt met de dag donkerder, maar ze wordt daarom niet dieper... ondanks zijn vocale heroriëntatie in de richting van bas-bariton met rollen als Wotan, Holländer en zelfs Marke. Ik weet niet hoe hij die rollen zingt, maar de lagere Orest-noten van bijvoorbeeld "So musste er denn sterben" dragen voor geen meter.

Publicatie: zaterdag 14 november 2015 @ 8:35
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen