ti guarda dal Grande Inquisitor

Elektra in Wenen

Het is bijna tien jaar geleden dat ik Nina Stemme nog eens gehoord heb... als een grandiose Aida in Zürich. Alhoewel ik geen Strauss-fan ben, kon ik deze Elektra toch niet laten liggen.

Foto

Het zal niemand verbazen dat Stemmes Elektra even fenomenaal is. Haar Elektra is niet hysterisch of waanzinnig, maar op alle vlakken beheerst. Dat wordt meteen duidelijk vanaf "Allein, weh, ganz allein". Haar vertolking is er een van ingehouden kracht. Ze weet natuurlijk dat ze moeiteloos over een forte orkest geraakt en dat doet ze ook. Maar minstens even indrukwekkend was het moment dat ze Chrysothemis op de schoot nam en "Von jetzt an will ich deine Schwester sein" zong als was het een slaapliedje. De nuances waarmee Nina Stemme deze rol zingt, is - wat mij betreft - letterlijk ongehoord en zijn van een subtiliteit die ik eerder van een doorwinterde liedzangeres zou verwachten.

Het was opvallend hoe briljant Peter Schneider het orkest van de Wiener Staatsoper dirigeert. De orkestbak zit dan wel stampvol, maar het orkest speelt slank en transparant. De strijkers worden in toom gehouden, waardoor allerlei details van de houtblazers naar boven komen. Je zou bijna denken dat Strauss een kameropera gecomponeerd heeft. Toen hij op het einde traag het podium opschuifelde, kreeg hij een ovatie die even overweldigend was als die van Stemme en - even opmerkelijk - het orkest bleef zelfs in de orkestbak zitten om die ovatie te delen.

Naast Elektra zijn de andere rollen meer opvulling. Dat neemt niet weg dat Anna Larsson een uitstekende Klytämnestra was met vergelijkbaar oog voor detail. Gun-Brit Barkmin zong Chrysothemis vooral met een luide stem en hoge schreeuwnoten die vaak naast de toon waren. Een verrassing was de Orest van Matthias Goerne. Zijn stem wordt met de dag donkerder, maar ze wordt daarom niet dieper... ondanks zijn vocale heroriëntatie in de richting van bas-bariton met rollen als Wotan, Holländer en zelfs Marke. Ik weet niet hoe hij die rollen zingt, maar de lagere Orest-noten van bijvoorbeeld "So musste er denn sterben" dragen voor geen meter.

Publicatie: zaterdag 14 november 2015 @ 8:35
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen