ti guarda dal Grande Inquisitor

Dorottya Láng en James Gilchrist in Oxford

Mijn laatste dag van The Oxford Lieder Festival was een Berlioz-dag. Overdag waren er weer lezingen in de Jacqueline du Pré Music Building. 's Avonds brachten Dorottya Láng, James Gilchrist en Julius Drake een recital met liederen van Berlioz, Liszt en Meyerbeer met Les nuits d'été als apotheose.

Foto

Láng en Gilchrist zongen afwisselend een lied, wat de continuďteit niet ten goed kwam. Maar Julius Drake hield het tempo erin en joeg hen op om wat sneller van plaats te verwisselen.

James Gilchrist zong op dezelfde frustrerende manier als een paar dagen eerder. Hij begon met Berlioz' La belle voyageuse, wat eigenlijk een Hosenrollen-lied is, met veel ongesteunde noten en een stem die alle richtingen uitging. Liszts Im Rhein kwam heel onvoorbereid over met veel pijnlijke passaggio-noten. Liszt heeft twee versies van dit lied geschreven, hij zong de eerste versie die gekenmerkt wordt door een continue waterstroom in de piano, die totaal niet kan tippen aan de Schumann-versie. En wat Meyerbeer gedaan heeft met Die Rose, die Lilie is te belachelijk voor woorden.

Na Gilchrist is Dorottya Láng een verademing, ze heeft een mooie mezzo met veel expressieve mogelijkheden. Van Berlioz' Zaďde maakt ze een halfzuster van Carmen met een onderscheidende donkere stem voor de koningin. Ook Liszts Die drei Zigeuner wordt een hele vertelling met kleurrijke vertolking. Ze heupwiegt sensueel door Meyerbeers Sicillienne, al is dat eerder een liedparodie met een onnozele pianobegeleiding.

Ik had gehoopt dat Láng de volledige Les nuits d'été voor haar rekening zou nemen, maar Gilchrist zong Villanelle en Au cimetičre met zijn fluistertenor. Absence was een uitzondering, voor de eerste keer kregen we een enigszins gesteunde stem te horen, die bij het minste forte uitdeint tot een flakkerend vibrato. Láng zette de zaak recht met een onwezenlijke mooie Le spectre de la rose en een extreem traag uitgebouwde laatste strofe, een ontroerende Sur les Lagunes en een breed gedragen L'Ile inconnue.

Als bisnummer zongen ze Schumanns duet Er und Sie. James Gilchrist komt later dit seizoen naar deSingel voor een recital: ik kijk er al naar uit... ahum...

Publicatie: zondag 25 oktober 2015 @ 11:11
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrč Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrč Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen