ti guarda dal Grande Inquisitor

Elizabeth Watts in Oxford

Gisteren stonden de Franse dichters centraal op The Oxford Lieder Festival. We kregen al La bonne chanson tijdens het Schubert-Fauré-recital en Les fêtes galantes in een pop-uprecital. Ook het avondrecital van Elizabeth Watts en Julius Drake was opgebouwd rond liederen van Victor Hugo en Paul Verlaine.

Foto

Er bestaan talloze liederen op gedichten van Victor Hugo, maar toch vonden ze het nodig om zes Hugo-liederen van Liszt op te voeren. Mijn afkeer van Liszt als liedcomponist is welbekend, maar dat werd nog maar eens bevestigd. Enfant, si j'étais roi is een eenvoudige, wat naïeve tekst, maar Liszt maakte er een groteske opera-aria van. Comment disaient-ils begint wel goed. Het is een dialoog tussen mannen en vrouwen en Elizabeth Watts maakt dat verschil op een plastisch-humoristische manier zicht- en hoorbaar. Maar op het einde herhaalt Liszt "dormez... aimez..." en verliest dan totaal de pedalen met een triller op een hoge la, gevolgd door een smakeloze cadens naar een hoge do.

Maar het moet gezegd, Elizabeth Watts is een fantastische zangeres en ze zingt al deze "liederen" met bravoure, uitstekend Frans, een stevige hoogte (al neigt ze soms naar schreeuwen) en intelligent uitgedachte interpretatie. Er is één Liszt-lied dat eventueel nog door de beugel kan, namelijk Oh, quand je dors, alhoewel hij daar ook een paar keer bijna uit de bocht gaat. Het was wel heel indrukwekkend hoe ze de hoge slotnoot - "oh, viens..." - perfect plaatst, laat aanzwellen en dan morendo laat uitsterven.

Met vier liederen van Reynaldo Hahn kwamen we eindelijk bij de echte liederen. In het bekende Si mes vers avaient des ailes liet Watts haar dromerige kant horen. Met Fêtes galantes is ze één en al charme, met goed uitgedachte knipoogjes maakt ze het speelse karakter van dit lied duidelijk. Daarmee waren we aanbeland bij Paul Verlaine...

De zes liederen van Ariettes oubliées heeft Debussy opgedragen aan Mary Garden, zijn eerste Mélisande. Het is ook die Mélisande-kant die ik in deze liederen zoek... vooral in de twee slotliederen, Green en Spleen, wist Elizabeth Watts die sfeer op te roepen, daarenboven uitstekend ondersteund door de subtiele piano van Julius Drake. Ze vormden een groot contrast met Chevaux de bois en zijn jazzachtige piano en een zanglijn die constant groeit in opwinding.

Voor het laatste groepje liederen viel de keuze op Frank Bridge. Alhoewel bijvoorbeeld Day after day een prachtig lied is, heeft Bridge niets te maken met Hugo of Verlaine en vielen deze liederen wat uit te toon. Er zijn nochtans genoeg andere mogelijkheden: componisten als Bizet, Gounod of Massenet hebben allemaal liederen getoonzet op teksten van Hugo en/of Verlaine. Dat bewezen ze trouwens met hun bisnummer L'attente (Victor Hugo), waarmee ze vooral aantoonden dat Richard Wagner een even pathetische liedcomponist was als Liszt... het zal in de familie gezeten hebben.

Publicatie: woensdag 21 oktober 2015 @ 10:53
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen