ti guarda dal Grande Inquisitor

James Gilchrist in Oxford

In het tweede Schubert-Fauré-recital stond La bonne chanson centraal, Faurés meest complexe liedcyclus (dixit Graham Johnson), op gedichten van Paul Verlaine. De Britse tenor James Gilchrist koppelde de Fauré-liederen aan Hölty-liederen van Schubert. Anna Tilbrook was de pianist.

Foto

De Schubert-liederen begonnen en eindigden met een maanlied, respectievelijk het eerder onbekende Klage an den Mond en An den Mond. Het Fauré-blok zou beginnen met Clair de lune, zodat op die manier een bruggetje gevormd werd.

Ik had hoge verwachtingen van James Gilchrist als liedzanger. Sommigen herinneren zich misschien nog zijn dramatische Evangelist in het PSK, ondertussen al tien jaar geleden. Als liedzanger zou ik hem eerder als een liedfluisteraar omschrijven... met een wollige klank en vallende tonen die voor geen meter projecteren, zelfs niet in de bescheiden ruimte van de Holywell Music Room. Ik moest constant denken aan de - uiteraard foutieve - bewering van Anna Russell dat liederen bedacht werden "for singers with tremendous artistry but no voice"...

Hij zingt wél met een aanstekelijk enthousiasme waarmee hij de vreugde voor het liedgenre op het publiek kan overbrengen. Af en toe gebruikt hij wel zijn volle stem, bijvoorbeeld in Prison, één van de andere Verlaine-liederen. Op die momenten wens je gewoon dat hij altijd zo zou zingen, want er valt wel degelijk veel te beleven in zijn interpretatie.

Fauré schreef La bonne chanson toen hij smoorverliefd was op zijn toenmalige maitresse Emma Bardac, een zangeres aan wie hij de cyclus ook opdroeg en die hem ook zou creëren. Het is een cyclus van een geïdealiseerde liefde, toen Verlaine nog dacht verliefd te zijn op Mathilde in de tijd voor hij Rimbaud ontmoette...

De ongebreidelde vreugde van deze cyclus weet Gilchrist bij momenten wel op te roepen met een exuberante "Nous a réunis dans la joie" op het einde van J'allais par des chemins perfides of de stralende 100% tenor "car voici le soleil d'or" in Avant que tu ne t'en ailles. Heel mooi was ook hoe hij in J'ai presque peur, en vérité "vous" subtiel laat overgaan naar "te" in "que je vous aime, que je t'aime" of de zachte, tedere glimlach waarmee hij Donc, ce sera par un clair jour d'été afsluit met "et les regards paisibles des étoiles bienveillamment souriront aux époux". Het zijn dit soort details die het recital moesten redden, maar ik kan enkel dromen van wat het had kunnen zijn.

FotoOp de middag was er het tweede pop-uprecital van het Festival in "The Divinity School" van de "Old Bodleian Library", mogelijk de meest spectaculaire locatie in Oxford waar je een concert kan geven.

De jonge Ierse sopraan Sinéad O'Kelly en de pianist Chad Vindin brachten er de twee Fêtes galantes-cycli van Debussy, ook op teksten van Verlaine. Vooraf en tussendoor werden andere gedichten van Verlaine voorgedragen. O'Kelly heeft een mooie, egale sopraan en ze zingt idiomatisch Frans. Ze beschikt ook over een goede diepte om bijvoorbeeld Le faune overtuigend te zingen. Haar opvallendste vertolking was echter Colloque sentimental waarbij de dialoog tussen de twee spookachtige geliefden treffend werd uitgebeeld, zowel vocaal als met haar gelaatsuitdrukking.

Publicatie: dinsdag 20 oktober 2015 @ 18:33
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen