ti guarda dal Grande Inquisitor

Sophie Karthäuser in Oxford

Het eerste avondrecital in de "Holywell Music Room" was volledig in lijn met het thema van het Oxford Lieder Festival dat opgebouwd is rond de dichters. In dit recital waren dat Eduard Mörike en Paul Eluard. Ze hadden daarvoor "onze" Sophie Karthäuser en de pianist Eugene Asti uitgenodigd.

Foto

Sommige dichters zijn bijna onlosmakelijk verbonden met bepaalde componisten, denk maar aan Heine-Schumann of Rückert-Mahler... of Mörike-Wolf. Paul Eluard was bevriend met Francis Poulenc die dan ook de belangrijkste Eluard-componist is. Zijn cyclus Tel jour, telle nuit was de afsluiter van de avond.

Een paar weken geleden schitterde Sophie Karthäuser nog in Die Schöpfung in het PSK en ik was dan ook benieuwd hoe het momenteel gesteld is met haar liederkwaliteiten. Het is heel spijtig dat ze heel afhankelijk was van de partituur, zeker als haar pupiter zo hoog opgesteld was dat ze bijna onzichtbaar werd. Vocaal was ze gisteren ook niet altijd in even goede doen. Mogelijk had ze last van een opkomende of nawerkende verkoudheid, regelmatig keerde ze - gewapend met een zakdoek - haar rug naar het publiek. Het waren vooral haar piano hoge noten die eronder leden: aanvankelijk waren ze een stemloos gefluister en als ze dan toch iets meer steun kregen, kraakten ze lichtjes. Maar de rest van haar stem was prachtig.

De Poulenc-cyclus werd voorafgegaan door drie andere Eluard-liederen met een opmerkelijke Tu vois le feu du soir. De strofe "Tu vois un bel enfant" kreeg een ontroerende innigheid mee, gevolgd door een expansie die herinneringen oproepen aan Poulencs enige opera. Er was nog zo'n Dialogues-moment op het einde van Une roulotte couverte en tuiles ("Ce mélodrame nous arrache la raison du coeur"), het vierde lied van Tel jour, telle nuit, dat afgebroken wordt als kwam er een guillotine aan te pas. Dit werd gevolgd door een energieke vertolking van A toutes brides. De cyclus kende zijn hoogtepunt met Figure de force brûlante et farouche. De eerste strofe was een vocale uitbarsting en werd gevolgd door een strofe met gedragen autoriteit om uit te monden in een forte gezongen strofe waarbij Karthäusers stem constant mooi bleef klinken. En uiteraard is haar Frans onder alle omstandigheden perfect verstaanbaar.

Eugene Asti heeft ook een aantal teksten van Eluard getoonzet, al zijn de dimensies bescheidener. Onze Haï-Kaïs zijn elf miniatuurtjes in een lyrische, Poulenc-achtige sfeer die Asti op maat van Karthäuser gecomponeerd heeft. Elk lied omvat een haikai, een Japanse dichtvorm waarvan de haiku een bekende ondervorm is. Het slotlied heeft bijvoorbeeld als tekst:

Une plume donne au chapeau
Un air de légèreté
La cheminée fume.

Voor de pauze stonden dus Mörike-liederen op het programma, hoofdzakelijk van Wolf, maar ook Schumann heeft een aantal Mörike-liederen geschreven. Maar het probleem van de Schumann-versies is dat Wolf zo dominant is dat als je de tekst van Das verlassene Mägdlein of Der Gärtner hoort, je er automatisch de muziek van Wolf bijhoort.

De Wolf-vertolkingen van Karthäuser haalden wel niet het niveau van haar Poulenc. Maar ze lenen zich wel meer tot expressieve interpretaties, zoals een charmante uitvoering van Der Knabe und das Immlein. Vertedering was alomtegenwoordig in Elfenlied en alhoewel Bei einer Trauung vaak als een humoristische afsluiter gezongen wordt, bracht zij het met een onverwachte serieux. Voor het enige bisnummer bleven ze bij Wolf met Wiegenlied im Sommer.

Publicatie: zondag 18 oktober 2015 @ 10:39
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen