ti guarda dal Grande Inquisitor

Sarah Connolly in Oxford

Voor het formele openingsrecital nodigt The Oxford Lieder Festival traditioneel een grote naam uit. Dit jaar is dat de Britse mezzo Sarah Connolly, met Graham Johnson aan de piano.

Foto

Voor de gelegenheid waren ze uitgeweken naar het iets grotere Sheldonian Theatre... één van de eerste ontwerpen van Christopher Wren, die later in zijn carrière nog St Paul's in Londen zou ontwerpen. De Sheldonian wordt onder andere gebruikt voor de proclamatie-ceremonies van de universiteit, maar ook voor concerten. De zitbanken zijn net iets te hoog om ergonomisch verantwoord te zijn, maar de zaal heeft wel een aangename akoestiek.

De andere avondrecitals die nog zullen volgen, passen allemaal in het thema van het Festival waarbij de dichters centraal staan. Het openingsrecital vormt hierop een uitzondering met een eerder thematisch programma rond gebeden, avond- en slaapliederen van Schubert, Brahms en Wolf.

De volledige eerste helft van het recital bestond uit Schubert-liederen, met een paar vrij onbekende liederen. Zo begonnen ze met Verklärung van de 16-jarige Schubert die nog onder de invloed van Salieri een cantate-achtig lied schreef. Vooral in de tweede helft gaf Connolly een indrukwekkende vertolking van een majestueus gedragen hymne. Op dezelfde manier ging ze verder met bijvoorbeeld het Ammenlied. En dat is eigenlijk een probleem, want hun keuze van opeenvolgende nachtliederen creëren een zekere monotonie die pas onderbroken werd met Die junge Nonne.

Op puur vocaal vlak doet Sarah Connolly alles correct. Haar stem is groot en homogeen, ze volgt meticuleus de partituur en haar Duits is perfect verstaanbaar. Maar toch... ze beschikt niet over datgene wat een zanger een grote liedzanger maakt. Noem het bezieling of inleving, noem het beheerste emotionaliteit. Dat alles ontbrak om de luisteraar mee te trekken in het lied dat ze vertolkt. Als ze er bijvoorbeeld niet in slaagt om me met de drie Ellens Gesänge - waaronder het beroemde Ave Maria - te ontroeren, dan blijf ik echt op mijn honger zitten.

Haar expressie veranderde enigszins met Die Unterscheidung of Die Männer sind méchant, twee liederen met een humoristische ondertoon waarbij ze iets meer kan acteren. Een grote mezzo-stem en Brahms is altijd een goede combinatie en liederen als Die Mainacht en het onvermijdelijke Von ewiger Liebe liggen haar een stuk beter. Ook de Wolf-versie van Kennst du das Land vraagt bij momenten een gigantische stem die moeiteloos over de fortissimo piano-akkoorden van Graham Johnson geraakt. Maar ze eindigden met een intiem bisnummer, Die gute Nacht van Clara Schumann.

Publicatie: zaterdag 17 oktober 2015 @ 10:17
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen