ti guarda dal Grande Inquisitor

Tannhäuser in Antwerpen

De Antwerpse première van Tannhäuser begon al meteen met een technisch defect: ze kregen de boventiteling niet aan de praat. Daarmee kregen we nog eens een ouderwetse voorstelling waarbij je effectief naar de zangers moet luisteren om te weten waarover het gaat en waarbij de zeer problematische dictie van de zangers opviel.

Foto
foto's © Annemie Augustijns

Alhoewel Tannhäuser een van de moeilijkst te bezetten rollen in het repertoire is, heeft Opera Vlaanderen toch een dubbele bezetting voorzien voor de twee hoofdrolspelers. In de eerste bezetting zong Burkhard Fritz de titelrol. Het is verdienstelijk dat hij het einde van de opera haalde zonder al teveel ongelukken. Maar hij is een zwakke heldentenor met een dunne hoogte die moeizaam projecteert.

Ooit debuteerde Annette Dasch in de Vlaamse Opera als Fiordiligi. Ondertussen heeft ze een onbegrijpelijke wereldcarrière, tegenwoordig zelfs in het jeugdige Wagnerrepertoire. Haar Elisabeth klinkt bij momenten uitgemergeld, waardoor ze bijvoorbeeld in het slot van het tweede bedrijf verdwijnt in het ensemble. In het echte leven is ze getrouwd met Daniel Schmutzhard, die hier Wolfram zong. Hij begon goed aan de avond met een bijtende bariton... maar tegen dat hij zijn Abendstern-aria moest zingen, zit hij op zijn tandvlees en is zijn stem volledig kleurloos geworden.

Het zijn dan de iets kleinere rollen, die de avond moeten redden. Ausrine Stundyte is een uitstekende Venus, al is ze totaal onverstaanbaar. Gelukkig is er nog Ante Jerkunica die met zijn prachtige bas reliëf geeft aan Landgraaf Hermann.

Foto

Een opera die begint met een bacchanaal, belooft niet veel goed als de regisseur van dienst Calixto Bieito heet. Maar Bieito zou Bieito niet zijn als hij geen eigen invulling zou bedenken. Venus wordt in zijn enscenering eerder een natuurkracht die tijdens het bacchanaal door het bos rent, met bomen knuffelt en takken streelt: meer een Diana dan een liefdesgodin.

Het contrast met de wereld van de Wartburg wordt uitgedrukt door een strak geometrisch decor. Daarbij is het onmogelijk om niet aan zijn enscenering van Lady Macbeth te denken. Ook in Tannhäuser hebben we de jonge vrouw Elisabeth die opgesloten zit in de verstikkende wereld van de Landgraaf en de minnezangers. Ze hoopt via Tannhäuser uit deze wereld te ontsnappen. Haar zelfmoordpogingen tijdens zijn afwezigheid leggen dit er nog eens vingerdik bovenop.

Dat idee zou kunnen leiden tot een klassiek einde, maar bij Bieito is het de natuur die triomfeert. De witte Wartburgconstructie werd tijdens Tannhäusers reis naar Rome overwoekerd door Venus' bos. Het slotbeeld - Venus staat centraal terwijl iedereen aan haar voeten ligt - is hiervan de logische apotheose.

Publicatie: maandag 5 oktober 2015 @ 17:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen