ti guarda dal Grande Inquisitor

Ernani in Luik

De afgelopen seizoenen zijn we vaak vocaal verwend geworden door de Luikse opera. Maar dit seizoen begint minder goed met Verdi's Ernani en een belabberde bezetting, met echter één opmerkelijke uitzondering.

Foto

Het voordeel van Ernani is dat in het eerste bedrijf bijna alle protagonisten passeren met hun grote aria, zodat je meteen weet welk vlees je in de kuip hebt. Ernani 'mag' de spits afbijten met de beroemde tenoraria "Come rugiada al cespite". Gustavo Porta heeft het juiste spinto-timbre voor de rol, maar daarmee is dan ook alles gezegd. Hij zingt met een wat vreemde techniek, alsof er een ballon opgeblazen wordt te beginnen bij de lage noten tot in de hoogte. Het klinkt wel allemaal homogeen, maar ik heb telkens het gevoel dat die ballon gaat ontploffen als hij nog een halve noot hoger zou zingen. Hij kraakt niet, maar die geïnterpoleerde hoge do (of wat het ook moge geweest zijn) op het einde van zijn cabaletta "O tu che l'alma adora" had hij beter achterwege gelaten.

Elaine Alvarez is vooral een luide Elvira. Ze beschikt weliswaar over een paar goede lage noten voor in het begin van "Ernani, Ernani involami", maar haar hoogte schettert en is lelijk. Veel Verdiaanse frasering, laat staan iets dat op een interpretatie lijkt, valt er niet te bespeuren. In haar cabaletta "Tutto sprezzo che d'Ernani" probeert ze wel een paar trillers te zingen, maar het lijkt meer een uitgebouwd vibrato.

Na al dat geweldadig malcanto is het een verademing om even Alexise Yerna te horen met de korte interventie van Giovanna. Maar iedereen verdwijnt naar de achtergrond op het moment dat Lionel Lhote zijn mond open doet om een onwaarschijnlijk mooie Don Carlo te zingen. Vorig seizoen had hij al indruk gemaakt als Zurga, maar het lijkt erop alsof er een Belgische Verdi-bariton in de maak is. De vorige was Marcel Vanaud, maar Lhote overtreft hem nu al op het vlak van pure klankschoonheid.

Zeker de lyrischere partijen zoals Germont of Posa liggen al binnen zijn mogelijkheden (en de volgende stap naar een Luna of Iago lijkt niet al te ver weg). Zijn Don Carlo klinkt op elk moment juist. Zonder te forceren beheerst hij de partij met schitterend legato en veel oog voor nuance. Het mezza voce waarmee hij "Vieni meco, soldi rose" zingt, is om in te kaderen... waarbij je je afvraagt waarom Elvira nog twijfelt en de twee andere brullers niet gewoon dumpt.

Want ook de Silva stelt teleur. Orlin Anastassov heb ik de laatste jaren een paar keer in Parijs gehoord, maar als Verdibas hapert er te veel. In zijn grote aria "Infelice, e tuo credevi" moet hij een paar kikkers wegslikken en de cabaletta wordt monotoon weggezet.

Publicatie: woensdag 30 september 2015 @ 7:17
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen