ti guarda dal Grande Inquisitor

Das Rheingold in Erl

Om de zes jaar worden in het Oostenrijkse dorpje Erl Passiespelen georganiseerd. De andere jaren wordt, sinds 1997, het Passionsspielhaus ingenomen door de Tiroler Festspiele Erl van dirigent Gustav Kuhn, die er elke zomer een Wagnerfestival op poten zet.

Foto
foto's © Tiroler Festspiele Erl / APA-Fotoservice / Xiomara Bender

Dit jaar staan twee cycli van Der Ring des Nibelungen op het programma. Ooit heeft Kuhn het hier eens gepresteerd om de volledige Ring op 24 uur uit te voeren, maar nu doet hij iets normaler. De vier opera's worden op vier dagen opgevoerd, "wie der Meister sich das eigentlich einmal gewünscht hat"...

Het Passionsspielhaus is niet ontworpen om er volwaardige scenische opera's te spelen. Het beschikt wel over een groot podium, maar geen orkestbak. Het orkest zit bijgevolg achteraan op het podium achter een doorzichtig gaas, vergelijkbaar met de Luikse Ring.

De zaal zelf is één grote, trapeziumvormige parterre, waardoor de zichtlijnen overal even goed zijn. Het publiek zit op houten klapstoelen, ontworpen met weinig aandacht voor ergnomie. Er is geen verluchting, waardoor de temperatuur zeer snel oploopt en je na tweeëneenhalf uur opera snakt naar zuurstof.

Op het vlak van totaal gebrek aan comfort moet deze zaal amper onderdoen voor de Wagnertempel op de groene heuvel. En dan te bedenken dat ze een paar jaar geleden een "echt" Festspielhaus gebouwd hebben vlak naast het Passionsspielhaus, dat vooral in de winter bespeeld wordt en dat vermoedelijk wél over alle moderne uitrustingen beschikt.

Foto

Wegen het gebrek aan podiumtechniek, kan de productie van Das Rheingold nog het best als semi-scenisch omschreven worden, waarbij vrij trouw het libretto gevolgd wordt. Wotan heeft wel geen speer en draagt een modern kostuum, maar dat doet geen afbreuk aan een goed begrip van de handeling.

Decors worden beperkt tot rudimentaire constructies, zoals drie laddertorens voor de Rijndochters of stalen balken voor Nibelheim. We vinden Wotan en Fricka terug in een huiselijke omgeving, liggend op strandzetels terwijl ze van hun martini nippen. In de fruitschaal liggen Freia's appeltjes. Froh en Donner zijn van het sportieve type: de ene loopt rond met een golfstok, de andere met een hamerslingerkogel.

De twee reuzen krijgen iets grotere afmetingen door ze in een sportpak te steken. Voor Fasolt dat van een American Football-speler, Fafner speelt ijshockey. Een leuk detail is dat ze blijkbaar gesponsord worden door Strabag, een van de grootste Europese bouwfirma's.

Foto

Het Passionsspielhaus heeft een redelijke akoestiek. De opstelling met het orkest achteraan en de zangers vooraan op het podium creëert een goede balans. Maar door de nabijheid van de zangers is het klankbeeld ook sterk afhankelijk van de projectierichting waarin ze op dat moment net staan te zingen. Het was trouwens een interessant idee om de aambeelden voor de Nibelheimscène in de zaal op te stellen langsheen de twee zijwanden.

De bezetting bestond uit een aantal minder bekende namen van wisselvallige kwaliteit. Gelukkig waren er (Engelstalige) boventitels want de verstaanbaarheid van de meeste zangers was belabberd, op een paar uitzonderigen na.

De beste vertolkingen kwamen van Wotan, Fricka en Loge. Michael Kupfer heeft de ideale basbariton voor Wotan en zingt de oppergod met autoriteit en uitstraling. Hermine Haselböck heb ik eerder dit jaar gehoord in een weinig idiomatisch liedrecital in het Musée d'Orsay, maar ze is wel een fantastische Fricka met een overwegend heldere mezzo en priemende projectie. Johannes Chum zong Loge met een volle lyrische tenor, in tegenstelling tot de karakterstemmen die vaak voor deze rol geëngageerd worden.

Thomas Gazheli was een teleurstellende Alberich met veel woedend gebrul en met weinig nuance. Franz Hawlata was een aanvaardbare Fasolt, maar Andrea Silvestrelli grauwelde wat teveel als Fafner. Joo-Anne Bitter was een mooie Freia en Frederik Baldus viel op als Donner met zijn homogene bariton.

Publicatie: vrijdag 24 juli 2015 @ 9:57
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen