ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Luik

De Waalse Opera sluit haar seizoen af met een van de absolute meesterwerken van Verdi... Simon Boccanegra.

Regisseur Petrika Ionesco heeft een heel traditionele enscenering neergezet. Voor de decors heeft hij half Genua nagebouwd, waardoor de scenewisselingen soms nogal lang duren. Hij probeert zelfs wat dynamiek in het koor te brengen en verder te gaan dan de traditionele Luikse koorregie van opkomen-stilstaan-zingen. Maar het Luikse koor blijkt niet echt uit acteurs te bestaan met soms onhandige bewegingen en botsingen tot gevolg. De enige originele toevoeging bestaat uit het opvoeren van Maria Fiesco, die in de proloog én het derde bedrijf als een zombie over de scéne waart.

Foto

Zoals gewoonlijk is Marcel Vanaud de Verdi-bariton van dienst. Er begint wel stilaan sleet op zijn stem te komen - stroef in de hoogte, hier en daar wat onnauwkeurigheden, een overdreven vibrato als hij forte zingt, ... Maar hij kan toch nog voor een paar mooie momenten zorgen, vooral in de duetten met zijn dochter. Maar ook als Doge straalt hij de noodzakelijke autoriteit uit en heeft nog voldoende vocale reserve om de 'plebe' en 'patrizi' tot de orde te roepen.

Die dochter wordt gezongen door Rossella Ragatzu, ook geen onbekende in Luik. Ze heeft niet de meest subtiele stem, waardoor "Come in quest'ora bruna" nogal gezwollen en zwaar overkomt. Ze wordt in die aria trouwens niet echt geholpen door het orkest, dat niet verder komt dan een opdringerige hoempapa-begeleiding... terwijl er nochtans veel meer inzit. Ragatzu moet het dus vooral van volume hebben en in de raadskamerscene klieft ze dan ook letterlijk door het orkest, wat wel een heel ander effect is dan dat ze haar 'pace' boven het orkest zou laten uitstijgen.

Valter Borin is Amelia's geliefde Gabriele Adorno. Hij zingt met twee stemmen... in de laagte en het midden klinkt het allemaal redelijk goed, maar in de hoogte krijgt zijn stem een genepen, lelijke klank. Zijn grote aria in het tweede bedrijf klinkt daardoor in het begin als luid geblaat, maar is in het tweede gedeelte redelijk aanvaardbaar. Goede Verdi-tenors zijn blijkbaar schaars.

Wojtek Smilek is de vaste bas in Luik, en hij krijgt dan ook de rol van Jacopo Fiesco toebedeeld. Alles bij elkaar was hij meest homogene zanger van de avond. Ook zijn aria "Il lacerato spirito" was goed gezongen, zonder echt diep te graven.

Kortom, een voorstelling die vooral degelijkheid uitstraalt zonder echt groots te zijn. De opvoering geeft ons ook de kans om Verdi te horen in een van zijn meest geïnspireerde composities... in afwachting dat een van de andere Belgische operahuizen ooit eens op het idee komt om Simon Boccanegra te programmeren.

Publicatie: woensdag 23 juni 2004 @ 10:05
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen