ti guarda dal Grande Inquisitor

Elisabeth Kulman in Schwarzenberg

De Oostenrijkse mezzo Elisabeth Kulman is bij ons niet erg bekend, aangezien ze haar carrière hoofdzakelijk in Wenen opgebouwd heeft. Ze kwam wel recent in het nieuws omdat ze beslist heeft om geen scenische opera's meer te doen en enkel nog concerten te zingen (meer uitleg op haar website)... en ook liedrecitals.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Kulman en haar pianist Eduard Kutrowatz hebben een vrij unieke opstelling bedacht. De piano staat rechts op het podium en de zangeres staat links. Het is vreemd om zien dat zangeres en pianist elkaar de rug toe keren. Het is ook niet erg praktisch, want bij elke inzet moet Kutrowatz zich half draaien... wat na verloop van tijd lachwekkend wordt. Ook akoestisch is het bevreemdend omdat de klank van de piano en de mezzo geen geheel vormen. Het is alsof je luistert met een koptelefoon op, met de piano in je rechter- en de stem in je linkeroor.

Ze brachten een mooi opgebouwd programma dat een consistent geheel vormde met avond- en nachtliederen, en daarmee samenhangend het romantische idee van de dood. Het had ook een mooi recital kunnen worden als Kulman tenminste begeleid werd door een liedpianist die naam waardig.

Kutrowatz hamert er lustig op los, zoals zelfs een jonge Eric Schneider tijdens zijn onstuimigste momenten nooit gedaan heeft. Verfijnde liederen als Am Grabe Anselmos of Am Bach im Frühlinge worden zo in de vernieling gespeeld. Halverwege Abendlied der Fürstin moet de piano even donder en bliksem evoceren en dat is zo ongeveer het enige moment dat hij in karakter was. Hij heeft ook een carrière als jazz-pianist en tijdens Florio zat hij blijkbaar in de verkeerde zaal.

Ik had Elisabeth Kulman nog nooit eerder gehoord en verwachtte een redelijk grote, zaalvullende stem van een zangeres die rollen als Fricka, Waltraute of Brangäne placht te zingen. Maar met het eerste lied, Am Bach im Frühlinge, liet ze alle nuances van het piano en pianissimo horen. Dat werd zelfs nog extremer in haar pianississimo uitvoering van het bekendste Schubert-Wiegenlied (D498). Het was het stilste dat ik iemand ooit heb horen zingen en toch droeg haar stem als een fijn lichtstraaltje tot achteraan de zaal.

Ik was dan ook benieuwd naar wat ze met Nachtstück, één van mijn favoriete Schubert-liederen, zou doen... zeker omdat ze vooraf had aangekondigd dat ze dat lied wou opdragen aan de gisteren overleden acteur en regisseur Helmuth Lohner, die haar stem ooit zou vergeleken hebben met "een schalmei". Maar dat was buiten de opdringerige Kutrowatz gerekend, die blijkbaar niet begrepen had dat het harpspel van de stervende "Alte" niet thuishoort op een rockconcert.

Ik heb wel enige bedenkingen over hoe ze soms haar borststem gebruikt. Als ze in Der Jüngling auf dem Hügel de lage optie neemt bij "Der Totengräber kam" en dan even in haar borststem duikt, is dat perfect verdedigbaar. Maar als ze in Der Zwerg volledige frases van de dwerg grauwelt, dan is dat vooral lelijk... des te meer omdat het een totaal andere klank is dan de rest van haar stem.

Hoedanook, het was een interessante eerste kennismaking met Elisabeth Kulman en ik hoop haar zeker nog terug te horen, maar dan met een deftige pianist in plaats van een macho.

Publicatie: woensdag 24 juni 2015 @ 7:28
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen