ti guarda dal Grande Inquisitor

Christoph Prégardien in Schwarzenberg

Christine Schäfer zou gisteren een liedrecital zingen, maar haar annulatie zagen we al van ver aankomen. Ze heeft afgelopen augustus beslist om een sabbatical te nemen, omwille van persoonlijke redenen. Recent heeft ze dat voor onbepaalde duur verlengd. De invallers van dienst waren Christoph Prégardien en Malcolm Martineau.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Wie mij kent, weet dat ik Prégardien zoveel mogelijk probeer te vermijden. Maar aangezien hij Winterreise zou zingen, heb ik toch de stap gezet en ben ik met weinig verwachtingen naar de Angelika-Kauffmann-Saal getrokken. Maar tot mijn grote verbazing heeft hij, na al die jaren, eindelijk een betrouwbare methode gevonden om door zijn passaggio te geraken zonder te kraken... enkel de Mein-Herz-noten van Die Post waren nog even spannend.

De interpretatieve intelligentie van Prégardien staat uiteraard buiten kijf en is pas genietbaar als ik me geen zorgen moet maken of hij deze of gene noot wel zal halen. Het resultaat was een intense Winterreise gedomineerd door extreme contrasten.

Onze Wanderer werd net gedumpt door zijn geliefde en de liederen die zich in het nu afspelen zingt hij met veel woede en sarcasme. Anderzijds denkt hij ook vaak terug aan het verleden en dan is het een en al tederheid. Op die momenten vertragen ze ook beduidend het tempo. Dat heen en weer schakelen deed Prégardien ook uitstekend binnen een lied, zoals in Gute Nacht of Frühlingstraum.

Het keerpunt van al die conflicterende emoties komt pas bij Der Wegweiser als hij berust in zijn lot. Daarna volgde een heel trage Das Wirtshaus, de sereniteit van zijn gevoelens is compleet. In een geniaal vertolkte Mut vindt hij zijn zelfvertrouwen terug. Het is alsof er zich een dialoog afspeelt tussen een duiveltje en engeltje op zijn schouders. Als de ene hem influistert "wenn mein Herz im Busen spricht", dan wuift de andere dat weg met "sing' ich hell und munter". Enkel het verschijnen van Die Nebensonnen dreigen nog even roet in het eten te gooien, maar dan komt gelukkig Der Leiermann...

Deze Winterreise zou niet compleet zijn zonder de even inventieve bijdrage van Malcolm Martineau. Hij is helemaal mee met Prégardiens visie en ademt diens vertragingen en versnellingen perfect mee. Hij onderstreept dat met zijn eigen contrasten, onder andere met zijn pedaalwerk. Op onverwachte momenten breekt hij de toon zeer snel af, bijvoorbeeld op het einde van Gute Nacht. Op andere, eerder evidente, momenten laat hij de toon seconden lang doorklinken zoals in Das Wirtshaus.

Maar er zijn ook details, waarmee hij de tekst onderstreept met opvallende accenten. In Auf dem Flusse hoor je bij "In deine Decke grab' ich mit einem spitzen Stein" in de piano hoe de Wanderer hun namen in het ijs beitelt. Frühlingstraum besluit hij dan weer met een explosief arpeggio alsof de Wanderer opschrikt uit zijn droom. En met de korte arpeggio's in Der greise Kopf - "Doch bald ist er hinweggetaut" - lijkt de Wanderer wel zijn schouders op te halen... het komt zelfs humoristisch over.

Uiteraard geen bisnummers, maar wel een staande ovatie...

Publicatie: dinsdag 23 juni 2015 @ 14:47
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen