ti guarda dal Grande Inquisitor

Nabucco in Berlijn

De Deutsche Oper Berlin herneemt Nabucco in de productie van Keith Warner die twee jaar geleden het seizoen opende. De eerder gestileerde productie lijkt zich af te spelen in de 19de eeuw, maar wordt irrelevant naast de verbluffende bezetting, kundig in toom gehouden door Paolo Arrivabeni.

Foto

Dalibor Jenis zong twee jaar geleden zijn eerste Nabucco in de Vlaamse Opera. Zijn elegante bariton heeft meer focus gekregen, waardoor "Dio di Giuda" meer overtuigde. Verder geeft hij de nodige kleuren aan zijn waanzinscène. Jenis is eigenlijk "slechts" een correcte, mooi zingende Nabucco, die echter overschaduwd wordt door de kwaliteit van de rest van de bezetting.

Dat gebeurde in de eerste plaats door de Abigaille van de Oekraïense Liudmyla Monastyrska. Ze heeft een indrukwekkende stem - of eigenlijk stemmen - die misschien niet ieders smaak is, ik zou ze zelfs ouderwets durven noemen. Abigaille is één van die onmogelijke rollen waarvan je je afvraagt wat Verdi in godsnaam in gedachten had. Ze moet extreme gevoelens vertolken en daarbij telkens een andere expressie zoeken en vinden. Monastyrska deed dat op overweldigende wijze.

Haar meesterstuk is de grote scène van het tweede bedrijf. Eerst komt ze als een furie binnen nadat ze het document gevonden heeft waaruit blijkt dat ze niet Nabucco's dochter is. Al dat vuur komt tot uiting in "Ben io t'invenni, o fatal scritto", waarbij Monastyrska intervallen overbrugt van stralende hoge noten tot donderende keldernoten met een projectie waar een alt jaloers van zou worden.

Het grote contrast komt daarna met "Anch'io dischiuso un giorno". Ze schakelt over naar een andere stem waar tederheid, lichtheid en flexibiliteit de hoofdrol spelen. In die mate, dat ik zelfs zou kunnen geloven dat ze Lucia in haar repertoire zou kunnen hebben. Een vergelijkbare transformatie was eerder al te horen in het trio met Fenena en Ismaele in het eerste bedrijf. Ook daar zingt ze bijvoorbeeld "Io t'amava, il regno e il core" sotto voce met heerlijke piano topnoten.

Maar wat dat trio zo groots maakte, was de repliek die ze kreeg van Ronnita Miller als Fenena. Deze jonge Amerikaanse mezzo houdt moeiteloos stand naast Monastyrska, dankzij haar mezzo die qua kleur, timbre en slagkracht op de rand zit van een spinto-sopraan. In haar aria van het vierde bedrijf, "O dischius'è il firmamento", blijkt dat de hogere noten nog niet echt stevig genoeg zijn... maar het is wel een naam om in de gaten te houden. Bruno Ribeiro heeft een zonnige tenor met weinig nuance, waarmee hij een stralende Ismaele zong.

En tenslotte was er nog Hans-Peter König. We kennen hem vooral van zijn grandioze Wagnervertolkingen als Hagen, Hunding of Marke. Voor de nobele Verdi-rollen, zoals Zaccaria, is zijn rijke bas ook uitermate geschikt. Ik had er geen twijfel over dat hij het gebed "Tu sul labbro" prachtig zou zingen. Maar hij beschikt ook over de nodige uitstraling en zijn imposante stem heeft voldoende gewicht om overeind te blijven in de ensembles en tegenover het koor, en dat over het volledige bereik van zijn stem.

Publicatie: zondag 7 juni 2015 @ 9:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen