ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in de Munt (1/2)

Als laatste productie voor de renovatie brengt de Munt een nieuwe productie van Un ballo in maschera. Het is ondertussen al twintig jaar geleden dat ik deze opera - die ik tot de top-5 der Verdi-opera's reken - nog eens in de Munt gehoord heb. De nieuwe productie is van La Fura dels Baus.

Foto
foto's © Johan Jacobs

Er zijn twee bezettingen voorzien. Ik hoorde gisteren de tweede bezetting (de eerste volgt later nog), die grotendeels benedenmaats bleef. Het grootste probleem is de tenor Riccardo Massi die Gustavo (ze kozen voor de Zweedse versie) zong. Zijn legato is meestal ver te zoeken. Alle noten vanaf zijn registerovergang klinken geforceerd en regelmatig ook net naast de toon. Bij elke aankomende hoge noot hield ik mijn hart vast; het is een kwestie van tijd voor hij kraakt, vrees ik...

De rol van Amelia wordt gemakkelijk onderschat, maar vraagt een volle spinto sopraan. Monica Zanettin kan slechts beperkt voldoen aan die eis. Haar stem is ruim, maar haar lage noten zijn totaal onhoorbaar en ze heeft maar twee dynamische standen: luid en stil, en haar hoge noten zijn altijd forte. Dat maakt dat haar grote aria "Ma dall'arido stelo divulsa" te weinig textuur heeft om boeiend te zijn en ze totaal niet ontroert met "Morrò, ma prima in grazia". Nu, het moet waarschijnlijk niet eenvoudig geweest zijn om een adequate tweede Amelia te vinden, nadat ze Tamar Iveri aan de deur gezet hebben na het beruchte Facebook-debacle...

Scott Hendricks is daarentegen aanvaardbaar als Renato. Persoonlijk vond ik zijn vertolking van "Alla vita che t'arride" te sarcastisch. "Eri tu" was dan wel redelijk geslaagd al was zijn expressieve inleving in het voorafgaande "Alzati"-recitatief op het randje van de aanvaardbare Verdi-stijl. Ik was daarentegen wel volledig tevreden met de twee andere vrouwenrollen. Ilse Eerens zingt een sprankelende Oscar en Marie-Nicole Lemieux moet geen moeite doen om de lage noten van Ulrica prachtig te laten resoneren.

Foto

De enscenering van Alex Ollé blijft redelijk trouw aan het libretto, al is het uiteraard een moderne productie. Iedereen draagt wel van in het begin maskers, die slechts af en toe afgezet worden - bijvoorbeeld in de Ulrica-scène of in het liefdesduet van Amelia en Gustavo. Alfons Flores heeft een efficiënt decor bedacht van grauwe structuren dat snel omgebouwd kan worden. Ik heb enkel wat bedenkingen bij de vrouwelijke Oscar die zich wulpse vrijheden veroorlooft tijdens "Volta la terrea"... of de samenzweerders die op het einde gasmaskers opzetten en ook de rest van Gustavo's hofhouding vergassen.

Publicatie: donderdag 14 mei 2015 @ 9:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen