ti guarda dal Grande Inquisitor

Der goldene Hahn in Saarbrücken

Der goldene Hahn, of iets beter bekend met de Franse titel Le coq d'or, is een van die opera's die eigenlijk nooit opgevoerd worden... net zoals de meeste andere opera's van Rimski-Korsakov. Maar dat heeft het Saarländisches Staatstheater in Saarbrücken er niet van weerhouden om nu toch een nieuwe productie op poten te zetten... in een Duitse vertaling.

Foto

De gouden haan speelt zich zoals alle sprookjes af in een onbestemd ver land. De uitgebluste koning Dodon krijgt van zijn astroloog een gouden haan die hem waarschuwt als er onheil dreigt uit het buurland Shemakha. Bij de eerste waarschuwing stuurt hij zijn twee zonen ten strijde, ze sneuvelen. Bij de tweede waarschuwing gaat hij zelf, ontmoet de koningin, wordt verliefd en ze trouwen. Terug thuis eist de astroloog zijn loon op voor de haan en kiest de koningin, waarop de koning hem dood en de haan de koning dood. Het volk blijft alleen achter, met de vraag of ze wel een koning (of tsaar) nodig hebben.

Dit was Rimski-Korsakovs laatste opera, maar hij heeft hem nooit opgevoerd gezien. Het is dan wel een sprookjesopera, maar is geschreven ter ondersteuning van de opstanden die rond 1907 uitbraken in Rusland en hij geeft daarmee toch een weinig verhulde kritiek op de toenmalige tsaar... waardoor de opera meteen gecensureerd werd. Vanuit die maatschappijkritische invalshoek zijn er voor een regisseur allerlei mogelijkheden. Maar er is ook de tegenstelling tussen de overwegend mannelijke wereld van de koning en de vrouwelijke van de koningin, wat dan weer verbanden oproept met de Toverfluit.

Johannes Pölzgutter houdt het echter neutraal, maar probeert wel een eigen invulling te geven aan een aantal rollen. De zangeres van de gouden haan zien we nooit (ze kwam zelfs niet groeten). Het "moderne" waarschuwingssysteem zijn voor hem de media, en daarom wordt de haan voorgesteld als een TV-toestel. De twee bedrijven in het paleis van de koning zijn trouwens helemaal nogal karikaturaal met groteske kostuums en ongrappige humor. Het tweede bedrijf bij de koning is wel mooi. Hij beschouwt de koningin dan wel als een natuurramp (?), maar dankzij wat videobeelden en rook is dit nog enigszins feeëriek.

Deze productie vond ik dus niet erg geslaagd en ook op muzikaal vlak bleef ik op mijn honger. De meeste zangers én het koor projecteerden hun stemmen moeizaam in de zaal... het feit dat de zaal letterlijk halfleeg zat, kan daar misschien ook iets mee te maken hebben. Dat kwam ook de tekstverstaanbaarheid niet ten goede, des te meer omdat ze geen volledige boventiteling gebruiken, enkel een paar korte aanduidingen over wat er gebeurt.

Jiri Sulzenko heeft als de koning de grootste rol. Hij moest ook het meest vechten tegen de akoestiek en had weinig uitstraling als koning, alhoewel... een hele avond rondlopen met een grote buik en pyama daar ook nefast voor is. De astroloog heeft een onmogelijke tessituur, Janos Ocsovai probeerde er het beste van te maken. Ik was wel grotendeels tevreden van Herdis Anna Jonasdottir als de koningin. Haar stem projecteerde goed en ze was overtuigend in haar "beroemde" coloratuuraria.

Publicatie: vrijdag 8 mei 2015 @ 9:39
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
0 opmerkingen

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen