ti guarda dal Grande Inquisitor

Annette Dasch in Hohenems

Voor mijn laatste recital bij de Schubertiade Hohenems hadden Annette Dasch en Wolfram Rieger een interessant maar zeer uitdagend programma samengesteld.

Foto
foto © Schubertiade

De avond voordien hoorden we een schitterende vertolking van de Leichenfantasie. Met Klage der Ceres stond weer een lange Schiller-tekst klaar. Het is het mythologische verhaal van Demeter (Ceres) die treurt over haar dochter Persephone die door Hades (Pluto) ontvoerd werd maar - na de tussenkomst van Zeus - elk jaar bij het begin van de lente zes maanden terugkeert naar haar moeder.

Deze cantate werd ingeleid met Ganymed en opgevolgd door Memnon, de zoon van Eos. Met Auflösung en Freiwilliges Versinken volgden nog twee zonnenliederen. Het geheel werd afgesloten met de godenparade van Dithyrambe. Dit is een onwaarschijnlijk zwaar programma waar je idealiter een grote dramatische stem voor nodig hebt. Als iemand als Nina Stemme ooit Schubert zou zingen, dan zou ik haar dit programma wel graag eens willen horen zingen.

Annette Dasch is echter een lyrische sopraan, zij het met dramatische aspiraties. Maar haar recital in Schwarzenberg twee jaar geleden indachtig, had ik goede hoop dat ze wel een aanvaardbare vertolking zou neerzetten. Ze lijkt echter hervallen te zijn in al haar oude gewoontes.

Het probleem begon al met Ganymed. Ze duwt te vaak langs onder op haar noten, wat faliekant afliep bij de aanzet van de laatste "Alliebender Vater" als haar stem langs alle kanten kraakte. Klage der Ceres zat vol met ongesteunde noten en sleepte zich voort met een monotone vertolking. In Memnon ademt ze noten uit, wat een onbedoeld lachwekkend effect heeft.

Voor het Wagneriaanse Auflösung heeft ze niet voldoende vocaal gewicht. Als ze in Freiwilliges Versinken weer zonder steun het toonladdertje zingt van "... naht die Nacht" gaat haar intonatie alle kanten uit. Dithyrambe is dan op zich al een vreemde keuze. Het is een van de weinige liederen die Schubert expliciet voor een bas geschreven heeft. Het lied is toch niet hetzelfde met een sopraan, zeker als de snelheid haar net niet over de tekst laat struikelen.

Publicatie: dinsdag 5 mei 2015 @ 14:57
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen