ti guarda dal Grande Inquisitor

La juive in Antwerpen

Gisteren ging La juive in première in Antwerpen... zonder de buitensporige politieaanwezigheid zoals eerder in Gent. En alhoewel het verknipte derde bedrijf een onsamenhangend onding blijft, ben ik toch iets milder gestemd dan een paar weken geleden. Het feit dat de eerste bezetting beduidend beter is dan de tweede zal daar niet vreemd aan zijn. Je kan je daarom afvragen waarom Opera Vlaanderen überhaupt twee bezettingen voorziet voor een weinig gespeelde opera als La juive.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Een betere bezetting betekent nog niet dat het perfect was. Ik had nog het meeste problemen met de twee vrouwen. Asmik Grigorian en Nicole Chevalier - respectievelijk Rachel en Eudoxie - zingen totaal onverstaanbaar Frans waardoor hun twee confrontaties indrukwekkend expressieve vocalise-oefeningen werden.

Grigorian, die vorig jaar Judith gezongen heeft, benadert qua stemtype wel beter het ideaal dan Gal James in de tweede bezetting. Maar ik had toch liever een iets ronder geluid gehoord. Randall Bills was een aanvaardbare Léopold, die wel een heel bedrijf nodig had om zijn stem over de orkestbak te krijgen.

De Eléazar van Roberto Saccà is totaal het tegenovergestelde van Furlan. Zijn stem heeft meer diepte, maar ook de stevige hoogte voor "Rachel, quand du Seigneur". Hij zingt met een goed gecontroleerd vibrato waardoor het gebed "O Dieu de nos pères" continu mooi bleef klinken. Het enige minpunt is een paar Franse uitspraakfoutjes.

Een ander verschil met Gent is dat ik deze keer niet parterre zat, waardoor de balans minder verstoord werd als het koor, Rachel of Eléazar in de zaal staan te zingen. Daarenboven zat ik ook dicht bij het symmetrievlak van de zaal, wat voor bijkomende akoestische effecten zorgde als bijvoorbeeld Rachel door het gangpad beweegt en daarbij het brandpunt van de beroemde Antwerpse koepel passeert...

Publicatie: donderdag 30 april 2015 @ 21:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen