ti guarda dal Grande Inquisitor

Penthesilea in de Munt

Na Passion drie jaar geleden, brengt de Munt een nieuwe opera van Pascal Dusapin. Deze keer is het de creatie van Penthesilea, gebaseerd op het gelijknamig drama van Heinrich von Kleist, en in een duistere regie van Pierre Audi.

Foto
foto © Forster / De Munt

De opera beschrijft in een proloog, elf taferelen, een epiloog en een paar tussenspelen de complexe liefde tussen de Amazonenkoningin Penthesilea en de Griekse held Achilles. Anderhalf uur en een paar foute inschattingen later zakt Penthesilea dood neer, nadat ze Achilles verscheurd heeft. Het is een gruwelijk verhaal, zoals er wel meer te vinden zijn in de Griekse mythologie... herinner ook bijvoorbeeld Thyeste, dat tien jaar geleden in de Munt gecreëerd werd.

Dit is de derde opera die ik van Dusapin hoor, en ik blijf hem een weinig boeiende componist vinden. De combinatie van veel percussie, elektronica die door talloze luidsprekers de zaal rondgestuurd wordt en het geluid van warmdraaiende vliegtuigen konden me totaal niet overtuigen. De vertolkingen van de zangers daarentegen wel...

Er is eigenlijk maar één hoofdrol, die van Penthesilea. Zelfs de rol van Achilles voelt beperkt aan. Hier weer op zijn typische doorleefde manier gezongen door Georg Nigl. Odysseus is zelfs amper een comprimario-partij te noemen, maar ze hebben er wel Werner Van Mechelen voor geëngageerd. Marisol Montalvo vertolkte Penthesilea's vertrouwelinge Prothoe in niet altijd even verstaanbaar Duits.

Maar het gaat dus om Penthesilea. Natascha Petrinsky doet zo ongeveer alles wat vocaal mogelijk is. Vaak mooi expressief gezongen, maar op dramatische momenten laat Dusapin haar schreeuwen, dit alles in alle hoeken en kanten van haar tessituur. Daarbij blijft ze constant perfect verstaanbaar, waardoor het feit dat één van die luidsprekers die pal in mijn gezichtsveld van de boventitels hing, geen probleem was.

Publicatie: vrijdag 3 april 2015 @ 19:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen