ti guarda dal Grande Inquisitor

Le Pré aux Clercs in Parijs

De huidige intendant van de Opéra Comique had met Zampa in zijn eerste seizoen reeds een opéra comique van Ferdinand Hérold opgevoerd. Voor zijn laatste seizoen haalt hij Le Pré aux Clercs vanonder het stof. Deze opéra comique van Hérold kende in de 19de eeuw een onwaarschijnlijke populariteit met meer dan 1600 opvoeringen tussen 1832 (het jaar van de creatie) en 1949 (de laatste opvoering in Parijs).

Foto
foto © Vincent Pontet

De vraag is of die populariteit te begrijpen is ? Le Pré aux Clercs is even vaag gebaseerd op de "Chronique du règne de Charles IX" van Mérimée als Les Huguenots. Het speelt 10 jaar na de Bartholomeusnacht en is een stuk braver. Het verhaal heeft eigenlijk niet veel om het lijf...

De protestantse Mergy staat tegenover de katholieke Comminge met Isabelle de Montal ertussenin. Isabelle houdt van Mergy, maar zou met Comminge moeten trouwen. De koningin Marguerite de Valois bedenkt een complot zodat Isabelle met Mergy kan trouwen, daarbij geholpen door haar petekind Nicette die tegelijkertijd trouwt met haar Girot, een herbergier op de Pré-aux-Clercs (een soort flaneerweide op de linkeroever van de Seine, tegenover het Louvre). In het laatste bedrijf is er ook nog een duel tussen Mergy en Comminge op de Pré-aux-Clercs, dat Comminge uiteraard niet overleeft. Regisseur Eric Ruf brengt dit alles verzorgd in beeld met een librettogetrouwe, traditionele productie.

Op muzikaal vlak bevat het werk wel een paar mooie momenten. Mijn favoriet was het samenzweerderstrio op het einde van het tweede bedrijf. Maar ook individuele aria's vallen op. In de eerste plaats is er de romance van Mergy "O ma tendre amie", die in het voorafgaand recitatief reeds uitgesponnen versieringen vereist. De aria zelf brengt de tenor meteen in de buurt van hoge do's en verder... en dat allemaal op een nuchtere maag bij zijn entrée. Michael Spyres was de tenor van dienst die dit moest volbrengen. Alle hoge noten waren er, stilistisch correct genomen met een zachte voix mixte en stijvolle coloraturen, maar je voelt dat hij al die noten minutieus moet voorbereiden waardoor de aria niet echt vloeit.

Isabelle heeft een gelijkaardige aria "Jours de mon enfance" in het begin van het tweede bedrijf. Marie-Eve Munger bezingt met stralende sopraan haar liefde voor Mergy en voegt ook een fijne melancholie toe. Nicette werd gezongen door Jaël Azzaretti. Haar rondo "A la fleur du bel âge" is een van die typische aria's waarvan de melodie in je oor blijft zitten. Maar ik was het meest gecharmeerd van de Marguerite de Valois van Marie Lenormand, die met haar licht-donkere mezzo perfect contrasteert met de twee sopranen. Ze heeft weliswaar geen grote aria waar het publiek wild van wordt... maar de manier waarop Lenormand subtiel complotteert en ook in de dialogen natuurlijk overkomt, maakte dat zij - naar mijn gevoel - de eigenlijke hoofdrol speelt.

Het was een leuke voorstelling met een paar charmante aria's, maar ik ben niet overtuigd dat dit nu dé opéra comique is die dringend hernomen moest worden. Wie zelf wil oordelen, kan op 11 april afstemmen op France Musique voor de uitzending tijdens Samedi soir à l'opéra.

Publicatie: donderdag 26 maart 2015 @ 9:12
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen