ti guarda dal Grande Inquisitor

Le Pré aux Clercs in Parijs

De huidige intendant van de Opéra Comique had met Zampa in zijn eerste seizoen reeds een opéra comique van Ferdinand Hérold opgevoerd. Voor zijn laatste seizoen haalt hij Le Pré aux Clercs vanonder het stof. Deze opéra comique van Hérold kende in de 19de eeuw een onwaarschijnlijke populariteit met meer dan 1600 opvoeringen tussen 1832 (het jaar van de creatie) en 1949 (de laatste opvoering in Parijs).

Foto
foto © Vincent Pontet

De vraag is of die populariteit te begrijpen is ? Le Pré aux Clercs is even vaag gebaseerd op de "Chronique du règne de Charles IX" van Mérimée als Les Huguenots. Het speelt 10 jaar na de Bartholomeusnacht en is een stuk braver. Het verhaal heeft eigenlijk niet veel om het lijf...

De protestantse Mergy staat tegenover de katholieke Comminge met Isabelle de Montal ertussenin. Isabelle houdt van Mergy, maar zou met Comminge moeten trouwen. De koningin Marguerite de Valois bedenkt een complot zodat Isabelle met Mergy kan trouwen, daarbij geholpen door haar petekind Nicette die tegelijkertijd trouwt met haar Girot, een herbergier op de Pré-aux-Clercs (een soort flaneerweide op de linkeroever van de Seine, tegenover het Louvre). In het laatste bedrijf is er ook nog een duel tussen Mergy en Comminge op de Pré-aux-Clercs, dat Comminge uiteraard niet overleeft. Regisseur Eric Ruf brengt dit alles verzorgd in beeld met een librettogetrouwe, traditionele productie.

Op muzikaal vlak bevat het werk wel een paar mooie momenten. Mijn favoriet was het samenzweerderstrio op het einde van het tweede bedrijf. Maar ook individuele aria's vallen op. In de eerste plaats is er de romance van Mergy "O ma tendre amie", die in het voorafgaand recitatief reeds uitgesponnen versieringen vereist. De aria zelf brengt de tenor meteen in de buurt van hoge do's en verder... en dat allemaal op een nuchtere maag bij zijn entrée. Michael Spyres was de tenor van dienst die dit moest volbrengen. Alle hoge noten waren er, stilistisch correct genomen met een zachte voix mixte en stijvolle coloraturen, maar je voelt dat hij al die noten minutieus moet voorbereiden waardoor de aria niet echt vloeit.

Isabelle heeft een gelijkaardige aria "Jours de mon enfance" in het begin van het tweede bedrijf. Marie-Eve Munger bezingt met stralende sopraan haar liefde voor Mergy en voegt ook een fijne melancholie toe. Nicette werd gezongen door Jaël Azzaretti. Haar rondo "A la fleur du bel âge" is een van die typische aria's waarvan de melodie in je oor blijft zitten. Maar ik was het meest gecharmeerd van de Marguerite de Valois van Marie Lenormand, die met haar licht-donkere mezzo perfect contrasteert met de twee sopranen. Ze heeft weliswaar geen grote aria waar het publiek wild van wordt... maar de manier waarop Lenormand subtiel complotteert en ook in de dialogen natuurlijk overkomt, maakte dat zij - naar mijn gevoel - de eigenlijke hoofdrol speelt.

Het was een leuke voorstelling met een paar charmante aria's, maar ik ben niet overtuigd dat dit nu dé opéra comique is die dringend hernomen moest worden. Wie zelf wil oordelen, kan op 11 april afstemmen op France Musique voor de uitzending tijdens Samedi soir à l'opéra.

Publicatie: donderdag 26 maart 2015 @ 9:12
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
0 opmerkingen

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen