ti guarda dal Grande Inquisitor

Mauro Peter in deSingel

Schubert was er gisteren niet bij in deSingel. Maar de andere grote Lied-componisten, Schumann en Wolf, waren er wel, evenals Beethoven en Brahms. Met zijn recital bevestigde Mauro Peter, aan de piano begeleid door Helmut Deutsch, dat hij een van dé liedtenors van het moment is met zijn loepzuivere tekstprojectie, hemels mooie tenor en intelligente vertolkingen.

FotoNu, het eerste deel van de avond leek wel soms nog op een werksessie. Er stond een pupiter met een partituur die hij regelmatig moest raadplegen. Hij had die ook laag opgesteld, waardoor ze minder opviel. Maar hij moest dan wel telkens zijn blik expliciet afwenden, wat meer stoorde dan moest hij de partituur gewoon voor zich opgesteld hebben.

Er waren ook nog wat onzekerheden. Beethovens cyclus An die ferne Geliebte eindigde enigszins gespannen. Maar dat neemt niet weg dat hij toch ook veel moois liet horen. Als hij in Wo die Berge so blau "weht so leise der Wind" zingt, dan zweeft zijn stem als een zacht briesje door de zaal. Melancholie voerde de boventoon in Leichte Segler in den Höhen en Es kehret der Maien, es blühet die Au is een grote brok emotionaliteit die hij perfect uitvoerde met doorgedreven piano-cultuur.

Voor de Schumann-liederen had hij een selectie gemaakt uit Myrten. Veel bekende liederen uiteraard, zoals Widmung, de twee Venetianische Lieder of een Du bist wie eine Blume met een oneindige adem gezongen. De enige rariteit in de reeks was Mein Herz ist schwer (soms ook "Aus den hebräischen Gesängen" genoemd) waarvan de keldernoten van "Nur tief sei, wild der Töne Fluss" duidelijk buiten zijn comfortzone lagen.

Na de pauze veranderde alles. De partituur verdween en hij zong veel vrijer de liederen van Brahms en Wolf... die hij toevallig vorig jaar ook op de Schubertiade Schwarzenberg gezongen heeft. De Mörike-Lieder waren een absoluut hoogtepunt, waarmee ook Helmut Deutsch kon schitteren in Der Knabe und das Immlein met het bijtje dat over zijn toetsen dartelt of de afsluitende wals van Abschied. Ik zou er niets op tegen hebben, mocht hij - Dieskau-gewijs - eens een volledig Mörike-programma zingen. Ook in deSingel volgden dezelfde bisnummers als in Schwarzenberg, met Brahms' bekende Ständchen en een adembenemende uitvoering van Mondnacht.

Publicatie: vrijdag 13 maart 2015 @ 18:16
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen