ti guarda dal Grande Inquisitor

Akhnaten in Antwerpen

Samen met Einstein on the beach en Satyagraha vormt Akhnaten van Philip Glass een trilogie van portretopera's. De opera werd in 1984 gecreëerd in Stuttgart. Bij Opera Vlaanderen ging gisteren de eerste scènische productie in België in première.

Foto
foto's © Annemie Augustijns

Akhnaten speelt zich af in het Egypte van de 14de eeuw voor Christus en vertelt, min of meer, de geschiedenis van farao Achnaton, van zijn opkomst tot ondergang. Hij schafte het meergodendom af en installeerde de zonnegod Aton als enige god. De muziek van Philip Glass is meteen herkenbaar als een continue stroom van zich oneindig repeterende melodietjes op meestal Egyptische teksten. Het duurde even - ongeveer het volledige eerste bedrijf - vooraleer ik mee was met de muziek.

Regisseur Nigel Lowery heeft zich voor het scènebeeld laten inspireren door de zwart-witte houtsneden van Frans Masereel. In een zwarte spookstad op een draaiplateau duiken karikaturale figuren op: een rat, een hoertje, een drugsverslaafde. De wereld van Akhnaten, zoals die getoond wordt in het derde bedrijf, bestaat uit een veelkleurige scène die sterk contrasteert met de stad. Ook de goudkleurige kostuums van Walter Van Beirendonck zorgen voor het nodige contrast. In tegenstelling tot Lowery heeft hij zich wel laten inspireren door het oude Egypte.

Foto

Ik was niet helemaal overtuigd door deze enscenering. Vooral de behandeling van de verteller, gespeeld door Geert Van Rampelberg, kwam rommelig en onduidelijk over. Vaak zit hij ergens verborgen in de stad, maar zijn beeld wordt geprojecteerd op een reclamebord van de stad. Volgens het libretto zou hij Amenhotep, de overleden vader van Akhnaten, zijn... maar in deze productie wordt gesuggereerd dat hij ook het alter-ego is van Akhnaten.

De titelrol werd gezongen door Tim Mead. Voor een contratenor heeft hij een grote stem die de zaal probleemloos vult. Zijn grootste moment komt op het einde van het tweede bedrijf als hij - "in de taal van het publiek" (Nederlands, niet Antwerps) - de "Hymne aan Aton" zingt in een plechtige Gij-vorm. Zijn vrouw Nefertiti werd gezongen door Kai Rüütel met warme mezzo die mooi harmonieert met die van Mead.

Publicatie: zaterdag 14 februari 2015 @ 13:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen