ti guarda dal Grande Inquisitor

La damnation de Faust in Parijs

Berlioz' interpretatie van de Faustlegende staat weer op het programma van de Opéra Bastille. Het betreft de herneming van La damnation de Faust in een productie van Robert Lepage van 2001. Afgezien van Jennifer Larmore is het een volledig nieuwe bezetting met drie Amerikanen in de drie hoofdrollen.

De hoofdrol werd gezongen door Paul Groves. Hij is een goede Faust, die perfect Frans zingt. Zijn heldere voorwaartse stem draagt ook heel mooi. Maar hij heeft toch problemen met de zwaardere delen van de rol. Vooral "Nature immense" was op de rand en daarin kwam hij op de cruciale momenten kracht tekort. Maar afgezien van die paar mindere momenten, was het toch een voorbeeldige uitvoering.

Minder voorbeeldig was Jennifer Larmore. Haar Frans is behoorlijk, zonder uitzonderlijk te zijn, en bij momenten onverstaanbaar. Ze doet ook niets met de tekst. Er zaten nauwelijks nuances in haar "Chanson gotique". Als ze op het einde van dat lied inslaapt, merk je daar niets van. De herhaling van het begin, terwijl ze langzaam wegdommelt, wordt op dezelfde manier doorgezongen als het voorgaande. "D'amour l'ardente flamme" was even saai.

Samuel Ramey heeft van duivelsrollen zijn handelsmerk gemaakt... en Berlioz' Méphisto hoort daar uiteraard ook bij. Ik had Ramey nooit eerder live gehoord, maar ik heb toch de indruk dat zijn stem niet meer is wat ze ooit geweest moet zijn. Hij is nog altijd indrukwekkend, maar hij klinkt wat droog en bloeit nooit echt open. Er begint zich ook een wobble af te tekenen, waardoor zijn "Chanson de la puce" niet echt overtuigde. "Voici des roses" - volledig mezza voce gezongen - was dan weer wel geslaagd. En zijn vertolking ging crescendo met een schitterende "Sérénade".

La damnation de Faust zijn verschillende taferelen die geen echte dramatische lijn volgen en dat werd door Berlioz ook op die manier geconcipieerd. Dit fragmentarisch karakter werd ook doorgetrokken naar het scènebeeld. Een eenheidsdecor vult de volledige hoogte van de proscenium met een stelling van vier verdiepingen hoog. De vierkanten vakjes die zo ontstaan kunnen kamertjes voorstellen - zoals Fausts studeerkamer of Marguerites slaapkamer - of een doorlopend loopvlak voor bijvoorbeeld de Hongaarse Mars en de balletten.

Er wordt uitbundig gebruik gemaakt van videoprojecties. Soms zijn die zuiver illustratief: zoals een houten schutting die afbrandt tijdens "D'amour l'ardente flamme" of een herfstbos tijdens "L'invocation à la nature". Maar de videobeelden worden ook ingezet als onderdeel van de actie. De Hellenrit wordt uitgebeeld met schokkerige schaduwen van de paarden Vortex en Giaour, bereden door Faust en Méphisto... een beeld dat me aan de films van Muybridge deed denken. En bij de beelden van in het water springende en zwemmende figuren tijdens Fausts droomscène dacht ik spontaan aan "Five Angels for the Millenium" van Bill Viola.

De vraag is natuurlijk of dit allemaal "werkt"; wat mij betreft... niet echt. Ondanks het eenheidsdecor en de videobeelden die voldoende afstand scheppen om de geestelijke leefwereld van Faust te vertolken, kwam het net iets te versnipperd over.

Publicatie: vrijdag 28 mei 2004 @ 15:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking