ti guarda dal Grande Inquisitor

La damnation de Faust in Parijs

Berlioz' interpretatie van de Faustlegende staat weer op het programma van de Opéra Bastille. Het betreft de herneming van La damnation de Faust in een productie van Robert Lepage van 2001. Afgezien van Jennifer Larmore is het een volledig nieuwe bezetting met drie Amerikanen in de drie hoofdrollen.

De hoofdrol werd gezongen door Paul Groves. Hij is een goede Faust, die perfect Frans zingt. Zijn heldere voorwaartse stem draagt ook heel mooi. Maar hij heeft toch problemen met de zwaardere delen van de rol. Vooral "Nature immense" was op de rand en daarin kwam hij op de cruciale momenten kracht tekort. Maar afgezien van die paar mindere momenten, was het toch een voorbeeldige uitvoering.

Minder voorbeeldig was Jennifer Larmore. Haar Frans is behoorlijk, zonder uitzonderlijk te zijn, en bij momenten onverstaanbaar. Ze doet ook niets met de tekst. Er zaten nauwelijks nuances in haar "Chanson gotique". Als ze op het einde van dat lied inslaapt, merk je daar niets van. De herhaling van het begin, terwijl ze langzaam wegdommelt, wordt op dezelfde manier doorgezongen als het voorgaande. "D'amour l'ardente flamme" was even saai.

Samuel Ramey heeft van duivelsrollen zijn handelsmerk gemaakt... en Berlioz' Méphisto hoort daar uiteraard ook bij. Ik had Ramey nooit eerder live gehoord, maar ik heb toch de indruk dat zijn stem niet meer is wat ze ooit geweest moet zijn. Hij is nog altijd indrukwekkend, maar hij klinkt wat droog en bloeit nooit echt open. Er begint zich ook een wobble af te tekenen, waardoor zijn "Chanson de la puce" niet echt overtuigde. "Voici des roses" - volledig mezza voce gezongen - was dan weer wel geslaagd. En zijn vertolking ging crescendo met een schitterende "Sérénade".

La damnation de Faust zijn verschillende taferelen die geen echte dramatische lijn volgen en dat werd door Berlioz ook op die manier geconcipieerd. Dit fragmentarisch karakter werd ook doorgetrokken naar het scènebeeld. Een eenheidsdecor vult de volledige hoogte van de proscenium met een stelling van vier verdiepingen hoog. De vierkanten vakjes die zo ontstaan kunnen kamertjes voorstellen - zoals Fausts studeerkamer of Marguerites slaapkamer - of een doorlopend loopvlak voor bijvoorbeeld de Hongaarse Mars en de balletten.

Er wordt uitbundig gebruik gemaakt van videoprojecties. Soms zijn die zuiver illustratief: zoals een houten schutting die afbrandt tijdens "D'amour l'ardente flamme" of een herfstbos tijdens "L'invocation à la nature". Maar de videobeelden worden ook ingezet als onderdeel van de actie. De Hellenrit wordt uitgebeeld met schokkerige schaduwen van de paarden Vortex en Giaour, bereden door Faust en Méphisto... een beeld dat me aan de films van Muybridge deed denken. En bij de beelden van in het water springende en zwemmende figuren tijdens Fausts droomscène dacht ik spontaan aan "Five Angels for the Millenium" van Bill Viola.

De vraag is natuurlijk of dit allemaal "werkt"; wat mij betreft... niet echt. Ondanks het eenheidsdecor en de videobeelden die voldoende afstand scheppen om de geestelijke leefwereld van Faust te vertolken, kwam het net iets te versnipperd over.

Publicatie: vrijdag 28 mei 2004 @ 15:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen