ti guarda dal Grande Inquisitor

Alcina in de Munt

Begin deze eeuw regisseerde Pierre Audi twee Handel-opera's - Tamerlano en Alcina - voor het theater van Drottningholm. En tien jaar geleden voerde De Nederlandse Opera beide opera's op als een tweeluik en dit wordt nu herhaald in de Munt. Christophe Rousset dirigeerde Les Talens Lyriques.

Foto
foto © Bernd Uhlig

Ik heb Tamerlano spijtig genoeg gemist (een defect verkeerslicht tijdens de avondspits volstaat om Brussel in totale verkeerschaos te storten)... Alcina heb ik indertijd ook in de Amsterdamse Stadsschouwburg gezien en de barok aanvoelende enscenering is nog altijd een lust voor het oog, niet in het minst omwille van de gedetailleerde personenregie.

De bezetting in de Munt is grotendeels uitstekend, met de verwachte uitzondering van de titelrol. Nu, wie ooit Anja Harteros als Alcina gehoord heeft, heeft een onevenaarbaar ijkpunt. Alle andere Alcina's verbleken naast haar, zeker een spinto-soubrette als Sandrine Piau.

Vooral in het eerste bedrijf werkt ze op mijn zenuwen met haar geaffecteerde vallende tonen op het einde van elke zin en hinkelende frasering. Met haar twee grote aria's in het tweede bedrijf zou dat haar bedrijf moeten zijn. Dat "Ombra pallide" de mist zou ingaan, zag je van ver aankomen. Haar gebrek aan vocale autoriteit probeert ze te compenseren met hysterie. "Ah, mio cor, schernito sei" zou haar in pricipe beter moeten liggen. Dat doet het ook, maar de expressiewisselingen zijn enkel in haar gezicht te zien en niet in haar stem.

Het contrast wordt des te groter als meteen daarna Oronte zijn aria "E un folle, è un vile affetto" zingt. De tenor Daniel Behle toont in het bijhorende recitatief meer kleuren dan Piau in een hele aria. Behle zou ik sowieso wat vaker willen horen na zijn expressieve "Un momento di contento". Zijn ervaring als liedzanger is hoorbaar in elk woord dat hij zingt.

Maite Beaumont zong tien jaar geleden ook Ruggiero in Amsterdam (al was dat niet zo gepland). Ze zingt met een warme stem die een goede diepte heeft voor "La bocca vaga" en me laat wegsmelten met het bekende "Verdi prati". Daarnaast was Angélique Noldus een elegante Bradamante. Sabina Puértolas stuurde ons de eerste pauze in met een virtuoze uitvoering van Morgana's "Tornami al vagheggiar".

Publicatie: zaterdag 31 januari 2015 @ 9:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen