Il Grand' Inquisitor

Georg Nigl in de Munt

Het muzikale jaar is weer van start gegaan en meteen met een zeer klassiek liedrecital. Bariton Georg Nigl en pianist Eric Schneider brachten Die schöne Müllerin in de Munt.

illustratieHet repertoire van Georg Nigl lijkt vooral verankerd in twintigste-eeuwse en hedendaagse muziek. In de Munt zong hij bijvoorbeeld in Dusapins Passion en later dit seizoen komt hij nog terug in Penthesilea en Jakob Lenz.

Dat onbekende en modernere repertoire heeft het twijfelachtige voordeel dat het daarmee iets gemakkelijker is om vocale onvolkomenheden te verbergen. Bij Schubert is dat quasi onmogelijk. Nigl lijkt geen antwoord te hebben op de vraag hoe hij zijn passagio-noten moet zingen zonder te forceren, wat in liederen als Ungeduld en Mein! pijnlijk duidelijk werd. Hij slaagt er wel in om een soort piano te zingen, maar dan duikt er een vreemd vibratootje op alsof zijn stemplaatsing niet helemaal juist is. Op den duur begint dan ook zijn intonatie te rammelen met als triest hoogtepunt zijn vertolking van Eifersucht und Stolz.

Puur vocaal bleven er dus zeker nog veel wensen open. Maar interpretatief heeft hij wel interessante ideeën. Hij begint de cyclus bijvoorbeeld als een gespierde molenaarsknecht. In plaats van fris en speels de lust van het rondzwerven te bezingen in Das Wandern, horen we bij Nigl één brok opgekropte woede. Hij heeft waarschijnlijk net bij een andere molenaarsdochter een blauwtje gelopen. Als hij dan weer een molen ziet in Halt!, komt al die frustratie weer boven. De vermoede liefde van de nieuwe molenaarsdochter vijlt de ruwe kantjes van zijn gemoed wel weer af. De dialogen met het beekje zijn dan ook passend intiem.

Georg Nigl had trouwens heel de tijd de partituur voor zich staan. In de eerste liederen deed hij nog een poging om toch contact te maken met het publiek. Maar zeer snel wordt de aantrekkingskracht van de partituur te sterk, zodat hij het grootste deel van de cyclus gekluisterd is aan de noten. Als bisnummer herhaalde hij de laatste strofe van Des Baches Wiegenlied, dat hij "ook altijd voor zijn zoontje zingt"... wat weinig geloofwaardig is als hij daarvoor toch ook weer de partituur moet bovenhalen.

Publicatie: maandag 12 januari 2015 @ 22:33
Rubriek: Liedrecital