ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Helsinki

De productie van Marco Arturo Marellli heb ik voor de eerste keer gezien in de Deutsche Oper van Berlijn. Ondertussen zijn we tien jaar verder en heb ik pakweg een half dozijn andere producties gezien van Pelléas et Mélisande. Maar deze blijft nog altijd de beste productie die ik ken, met een goed uitgewerkte personenregie.

Foto

Wat ik tien jaar geleden over deze productie schreef, blijft nog altijd geldig. Eén van de opvallende kenmerken is dat Yniold een veel belangrijkere rol heeft dan gewoonlijk, hier zeer overtuigend gespeeld door Mia Heikkinen.

In de eerste scène in het kasteel van Allemonde is hij al aanwezig en geeft meteen de sfeer aan binnen de familie. Nadat Geneviève de brief van Golaud gelezen heeft, herleest hij die en verscheurt hij de brief. Hij slaat een fles kapot en wil zijn polsen oversnijden. Maar op het moment dat Pelléas het brekend glas hoort, komt hij aangestormd om de daad te verijdelen... het is blijkbaar niet de eerste keer dat zoiets gebeurt.

Het geeft aan hoe bang Yniold is van zijn vader. Dat niet alleen, het is een indicatie van de terreur die Golaud zaait. Een ander voorbeeld is het begin van het vierde bedrijf. Arkel steekt zijn monoloog af tegenover Mélisande, wat hier zonder verdere bijbedoelingen voorgesteld wordt. Pelléas' vader is genezen, alles wordt in gereedheid gebracht voor zijn reis, een heel gemoedelijke familiale sfeer... tot Golaud binnenkomt.

Foto

In Les Huguenots was al opgevallen hoe groot de stem van Jean-Francois Lapointe geworden was. Het was dan ook een kwestie van tijd voor deze ex-Pelléas zou promoveren tot de veel interessantere rol van Golaud.

Eerder dit jaar zong hij de rol voor de eerste keer in Nantes. Hij kan zeker nog wat groeien in de rol, maar de intensiteit en de inleving zijn al aanwezig. Alhoewel hij goed evolueert tot de jaloerse echtgenoot die uiteindelijk door berouw overmand wordt, komt zijn vertolking nog wat eendimensionaal over.

Hij is ook de enige Franstalige zanger in de bezetting en dan valt des te meer het verschil in uitspraak op. Zowel de Pelléas als de Mélisande scoren minder goed op dit vlak. De jonge bariton Ville Rusanen zingt Pelléas met een jongensachtige lichtheid en bijna tenorale hoogte. Jenny Carlstedt is een mooie Mélisande met wat beperkingen in de hoogte. Ik vond Sari Nordqvist een zwakke Genviève die met twee stemmen zong en het einde van haar briefscène nodeloos dramatiseerde. Jyrki Korhonen was een wat wollige Arkel.

Publicatie: zondag 12 oktober 2014 @ 7:36
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen