ti guarda dal Grande Inquisitor

Bruns en Pieczonka in Schwarzenberg

Gisteren stonden er twee liedrecitals op het programma, allebei met zangers die nog nooit eerder opgetreden hadden bij de Schubertiade. In de namiddag zong de tenor Benjamin Bruns Schuberts Die schöne Müllerin met Gerold Huber aan de piano. 's Avonds brachten de sopraan Adrianne Pieczonka en de pianist Brian Zeger een programma met Strauss als zwaartepunt.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Die schöne Müllerin is één van die cycli die ik al zo vaak gehoord heb, dat ik soms het gevoel heb dat ik er stilaan op uitgekeken ben geraakt. In dat opzicht is het interessant om eens een nieuwe benadering te horen, zoals Benjamin Bruns gisteren deed.

Hij zingt de cyclus als een soort flashback van de rondreizende molenaarsknecht en zijn misgelopen verliefdheid op de "Müllerin". Dat wordt het eerst duidelijk in Am Feierabend. Daarin zegt de molenaarsdochter "Allen eine gute Nacht", twee keer. Bij de herhaling verandert Bruns zijn stem en is het terug de molenaarsknecht die spreekt, alsof hij terugdenkt aan dat moment. Als nadien de eerste strofe herhaald wordt, dan zingt hij dat met opgekropte woede. Hetzelfde gebeurt in Ungeduld of ook in Tränenregen, dat andere moment waar zij tegen hem spreekt... al is het maar om te zeggen dat het gaat regenen.

Op zich is dit een interessant idee, maar het stelt wel een aantal problemen. Het feit dat de molenaarsknecht op het einde zelfmoord pleegt in het beekje, maakt dat er weinig te flashbacken is. Erger is dat de cyclus zo wel redelijk eendimensionaal wordt, in vergelijking met een "normale" vertolking waarbij de zanger veel meer emoties doorloopt.

Benjamin Bruns heeft een egale lyrische tenor, maar de lengte van Die schöne Müllerin lijkt toch te groot te zijn. Reeds bij Mein! beginnen er tekenen van vermoeidheid op te treden en blijft er weinig over van zijn homogene stem. Met een paar stevige liederen zoals Der Jäger slaagt hij er op een of andere manier wel in om die vermoeidheid weg te zingen en eindigt hij de cyclus toch nog in schoonheid.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Tot nu toe heb ik Adrianne Pieczonka enkel maar in een paar operarollen gehoord. Ze liet dan telkens de indruk na van een degelijke sopraan te zijn, maar meer ook niet. Voor een liedrecital is dat eigenlijk niet genoeg. Haar stem is groot en heeft een mooie klank, waarmee ze wel kan charmeren, ook haar dictie en uitspraak is correct. Maar er zitten ook te veel gaten in haar stem.

Bijna in elk lied komt ze wel een paar probleemnoten tegen. Dan ontkoppelt ze even haar stem en zingt die ene noot los van de noten ervoor of erachter. Dat breekt uiteraard haar legato, maar ook de natuurlijke tekstbeleving is dan ineens weg. Daar komt nog bij dat die losse noten meestal ook niet mooi zijn en een enkele keer zelfs naast de toon. Het feit dat ze de "Alliebender Vater" in Schuberts Ganymed niet in één adem gezongen krijgt, is op zich misschien niet zo erg. Maar voor een zangeres van haar kaliber is het wel een indicatie dat er meer mis is.

Afgezien van de technische perikelen, blijft ze ook interpretatief ver benedenmaats. Zelfs in een lied als Die junge Nonne is geen enkele evolutie merkbaar. Halverwege Im Treibhaus uit Wagners Wesendonck-Lieder lag ik bijna in slaap. In Strauss' Rote Rosen was ze even de tekst kwijt en dus hernam ze dat lied als laatste bisnummer, nadat ze eerst nog drie andere bisnummers ten beste gegeven had.

Publicatie: zaterdag 30 augustus 2014 @ 15:28
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen