ti guarda dal Grande Inquisitor

Anna Prohaska - Behind the lines

Met de herdenkingen van de "Groote Oorlog" was het slechts een kwestie van tijd vooraleer er ook nieuwe CD's rond dit thema zouden opduiken. Eén van de eerste en meest in het oog springende nieuwe opnames is Behind the lines van sopraan Anna Prohaska en pianist Eric Schneider.

FotoMet Sirène had ze al eens een thematische CD gemaakt. Ook "Behind the lines" is een slim samengesteld recital met allerlei liederen die verwijzen naar verschillende oorlogen, getoonzet door verschillende componisten en in verschillende talen.

Met de eerste drie liederen krijgen we meteen een staalkaart van het brede spectrum dat bestreken wordt. Het 17de eeuwse Es geht ein dunkle Wolk herein gaat naadloos over in Clärchens Die Trommel gerühret van Beethoven. Eric Schneider leeft zich uit in het evoceren van trommels en kanonnen. Daarna volgt Kriegslied eines Kindes van Hanns Eisler, schrille muziek in een cabaretsfeer. Het is het eerste van een paar liederen vanuit het gezichtspunt van de achterblijvers.

Het strofische My Luve's in Germanie van ene Thomas Traill lijkt eenvoudig. Maar de uitgepuurde vertolking van Prohaska maakt dat elke strofe een extra nagel is die er dieper ingeslagen wordt. Voor mij is dit het meest ontroerende lied van de CD. De oorlog is tastbaar geworden en met In Flanders Fields van Charles Ives staan we letterlijk tussen de klaprozen. Schneider laat zich opmerken met zijn mooie ronde pianoklank.

Het Hollywooder Liederbuch schreef Hanns Eisler toen hij naar de VS gevlucht was tijdens de Tweede Wereldoorlog. De meeste teksten zijn van Berthold Brecht, ook de drie die Prohaska uitgekozen heeft. In één vloeiende beweging volgen het Sprechgesang van Panzerschlacht, een cynische vertolking van Die letzte Elegie en Die Heimkehr elkaar op.

En dan ineens... Schubert !

Schwanengesang is de meest moderne liedcyclus uit de 19de eeuw en is voor mij de absolute top van wat Schubert in het liedgenre bereikt heeft. Prohaska zingt daaruit Kriegers Ahnung tegen de achtergrond van de oorlogen in de 20ste eeuw. De sfeer van Eislers muziek wordt op expressieve manier binnengetrokken. Heel mooi bijvoorbeeld hoe ze op het einde de herhaling van "Herzallerliebste, gute Nacht" eerst sarcastisch en dan eerder berustend uitdrukt. Ook Ellens Raste, Krieger wordt hier meer dan een vrijblijvend slaaplied. De "schlaf den Schlaf, nichts wird dich wecken" krijgt hierdoor een andere betekenis, en neigt naar een requiem... nog versterkt door Schneiders gedetailleerde akkoorden.

De CD eindigt met verschillende aspecten van het einde van een oorlog. Liszts Jeanne d'Arc au bucher beschrijft eerder het einde van Jeanne d'Arc zelf en Le retour du sergent is typische Poulenc-humor. Er zijn weinig (lichte) sopranen die Schumanns Die beiden Grenadiere zingen en eigenlijk is Prohaska's stem ook te licht voor deze ballade. Maar Wo die schönen Trompeten blasen is weer geniaal. Achter elke zin wordt een dubbele betekenis gezocht en gevonden, Schneider doet moeiteloos vergeten dat Mahler hier ook een orkest bij voorzien had.

Dit is een CD met een boeiend programma, maar één die je niet even in je CD-speler steekt terwijl je aan de afwas begint. Je moet er echt wel voor gaan zitten.

Publicatie: maandag 18 augustus 2014 @ 21:38
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen