ti guarda dal Grande Inquisitor

Faust in Amsterdam

De eerste productie van La Fura dels Baus die ik ooit zag, was La damnation de Faust in de Salzburgse Felsenreitschule. Vijftien jaar later regisseren ze de Gounod-Faust in Amsterdam. Het is uiteraard een moderne productie, maar één die toch goed leesbaar is. En met Marc Minkowski kregen we ook muzikaal een indrukwekkende voorstelling.

Foto
foto © Ruth Walz

Zoals gewoonlijk geven ze de productie een technologische inslag. Faust is nog altijd een (relatief jonge) wetenschapper, die tien jaar gewerkt heeft aan het Homunculus-project "at the Amsterdam high-performance computer center of the cell biology" zoals het in grote letters geprojecteerd wordt. Hij wenst de jaren die hij tijdens zijn onderzoek verloren heeft, terug te winnen. In zijn lab zien we zuilen met kabels en daarin menselijke gedaanten. Het zouden een soort incubators kunnen zijn waardoor Fausts experimenten een Frankenstein-trekje krijgen. Een deel van het vrouwenkoor bestaat dan ook uit Barbiepop-achtige creaties. De andere helft van het vrouwenkoor bestaat uit rondborstige matrones.

Regelmatig worden teksten geprojecteerd (om een of andere reden in het Engels) om een karakter aan te kondigen, zoals "Valentin, the underdog" of "Marguerite, the untouchable", wat me vrij overbodig lijkt. In de kathedraalscène scrollt dan weer de tekst "thou shall not commit adultery" voorbij, wat ook niet helemaal correct is.

Zoals vaak, is Méphistophélès de meest interessante rol. In deze productie evolueert hij naar het evenbeeld van de verjongde Faust... via een Christusfiguur in de kathedraal. Mikhail Petrenko is op zijn best in het diepe register van de duivel. Hij zingt een schitterende kathedraalscène, maar met "Le veau d'’or" zat hij aan de grens van zijn stem. In het algemeen zou iets meer Franse elegantie op zijn plaats zijn. Ter info: zijn bio vermeldt dat hij Dulcamara gaat zingen in de Vlaamse Opera...

De rest van de bezetting - die trouwens behoorlijk correct Frans zingt - bestaat allemaal uit nieuwe namen voor mij...

Michael Fabiano is een wisselvallige Faust. Voor de oude Faust gebruikt hij iets meer baritonale kleuren. Zijn stem projecteert goed, maar de hoge do van "Salut, demeure chaste et pure" was niet echt mooi. In het duet met Marguerite "O nuit d'amour, ciel radieux" liet hij een mooie voix mixte horen met een mezza voce dat wel niet altijd even stabiel is.

Irina Lungu wordt lichtjes overwelmd door het drama van de kathedraalscène, maar zingt voor de rest een sprankelende Marguerite met een uitstekende Juwelenaria. Marianne Crebassa was voor mij dé ontdekking van de avond als een Siebel met een mooie donkere mezzo. Florian Sempey stelde teleur als Valentin en dan vooral met "Avant de quitter ces lieux". Hij was beduidend beter in zijn sterfscène.

Publicatie: woensdag 14 mei 2014 @ 13:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen