ti guarda dal Grande Inquisitor

Blauwbaards Burcht en Winterreise in Antwerpen

We zijn amper mei en de Vlaamse Opera is in Antwerpen al aan haar laatste productie van het seizoen toe met een tweeluik bestaande uit Bartoks eenakter Blauwbaards Burcht en Schuberts liedcyclus Winterreise. Die combinatie klinkt raar en is het ook... de voorstelling is op alle vlakken zeer onevenwichtig.

Foto
foto's © Annemie Augustijns

De regisseur Kornél Mundruczó probeert de twee werken in één raamwerk te passen door Blauwbaard en de Winterreise-Wanderer als dezelfde persoon te zien, met name de Hongaarse acteur Bela Lugosi.

De voorstelling begint ongeveer een kwartier voor het voorziene uur. Het doek is al open en we zien een grote kamer in een kasteel - best wel een mooi decor van Marton Agh. Alle meubels zijn afgedekt met lakens, behalve één zetel waar de stervende Blauwbaard/Lugosi aan een baxter hangt terwijl hij naar zijn vertolking in de film Dracula kijkt... geprojecteerd op de achterwand boven een knetterend haardvuur. Op een bepaald moment trekt hij zijn infuus los, doet zijn Dracula-cape aan en sterft. Het doek gaat dicht en de opera begint.

Wat volgt, zou je dan als een flashback kunnen beschouwen van zijn leven en dan vooral het moment dat hij zijn vierde vrouw Judith binnenhaalt in zijn burcht. Judith lijkt een straathoertje te zijn dat na vijf minuten enkel nog gekleed is in haar slipje en bh. Gedurende de voorstelling wordt het Dracula-thema niet meer gebruikt, behalve op het einde als Blauwbaard zich op Judiths keel stort en haar doodt.

Heel die lange inleiding vooraf is, wat mij betreft, totaal overbodig en brengt niets wezenlijks bij. De enscenering is sterk genoeg op zich, waarbij het openen van de deuren telkens overeenkomt met een verder openbreken van de burcht. Ook de twee solisten zijn zeer goed. Stefan Kocan zingt Blauwbaard met zijn grote bas. Ook Asmik Grigorian heeft veel Slavisch metaal in haar stem en wordt als Judith nooit overwelmd door het orkest.

Foto

Anders is het gesteld met Winterreise. Mundruczó trekt een parallel tussen de Wanderer/Bela en "de migrant", wat niet zo gek ver gezocht is. Maar hij wil vooral dat migrantenthema behandelen en misbruikt daarvoor Schuberts geniale liedcyclus. Na "Gute Nacht" - wat net iets te snel uitgevoerd werd naar mijn smaak - volgt niet "Die Wetterfahne", maar een lachwekkende dialoog tussen de Wanderer en een wachter aan de poort van het immigratiebureau.

Een half dozijn andere liederen worden zo ook weggeknipt. Als een regisseur niets beters kan doen dan een meesterwerk verminken, dan zou hij daar gewoon beter vanaf blijven.

Daarenboven wordt er ook nog eens zeer zwak gezongen. Toby Girling zingt voor de eerste keer Winterreise en benadert het als een operarol. Tekstinterpretatie is volledig onbestaande. Enkel in "Der Lindenbaum" en "Der Leiermann" was er even een zweem van een liedzanger die een vaag idee heeft dat hij wist waar hij mee bezig was. Toegegeven, het is een ondankbare taak om een gecastreerde Winterreise te moeten zingen als die dan ook nog eens om de tien minuten onderbroken wordt door onnoloze interventies... tot en met een groepje schoolkinderen die een kat verdrinken en dan Fabre-gewijs het kattenlijk door de lucht begint te gooien.

Severin von Eckardstein speelde op een 19de-eeuwse Steinway en deed dat meer dan behoorlijk. Maar het tweede deel van de avond is gewoon niet te redden, zelfs niet door een klasse-pianist.

Publicatie: donderdag 1 mei 2014 @ 21:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen