ti guarda dal Grande Inquisitor

Otello in Parijs

Het Théâtre des Champs-Elysées heeft zich ook laten inspireren door het Shakespeare-jaar om Otello te programmeren... alhoewel de Rossini-versie niet echt op Shakespeare gebaseerd is. Ze doen dat met dezelfde productie die we onlangs in de Vlaamse Opera zagen. Het Parijse publiek zag een dergelijke enscenering echter niet zitten. Moshe Leiser en Patrice Caurier werden dan ook uitbundig uitgejouwd...

Foto

Ze hebben wel een volledig andere bezetting dan in Antwerpen, maar niet noodzakelijk beter. De belangrijkste afwezige is Alberto Zedda. Jean-Christophe Spinosi heeft weinig kaas gegeten van Rossini. Zijn Ensemble Matheus klinkt, nu ja, als een barokensemble dat Rossini speelt. De ouverture gaat al volledig de mist in. Hij laat ongepaste pauzes vallen waardoor de ouverture als los zand aan elkaar hangt. Er is geen stuwing, geen Rossiniaanse sfeer... maar wel vals klinkend koper. Soms leek het orkest wel een draaiorgel.

De ster van de avond was ongetwijfeld Cecilia Bartoli als Desdemona. Carmen Romeu liet zich in Antwerpen opmerken door haar dramatische inleving. Bartoli doet dat ook, maar vertrekt vanuit een doorgedreven tekstvertolking. De manier waarop ze heel de zaal naar zich toe trok in een ontroerend Wilgenlied was fenomenaal... één van die momenten waarop je een speld kon horen vallen (of een GSM horen piepen).

De drie tenors leken qua stem iets te veel op elkaar naar mijn goesting. John Osborn is weliswaar een uitstekende Otello, meer gepolijst dan Gregory Kunde maar minder doorleefd. Barry Banks was een efficiënte Iago, maar klonk iets te mooi. Maar het was Edgardo Rocha die met de meeste lauweren ging lopen. Hij zong Rodrigo met een ruime, mooi homogene stem en meeslepende tekstprojectie in zijn grote aria. Deze Uruguayaanse tenor moet in de gaten gehouden worden...

Vorige week heeft het TCE ook het seizoen 2014-15 (online PDF) bekend gemaakt. Er zijn vijf scenische opera's: Castor et Pollux, La clemenza di Tito, Solaris (wereldcreatie), Macbeth en Maria Stuarda. Bij de concertante opera's vallen ook een paar opera's op: Alcina met Joyce Didonato, de Massenet-rariteit Cléopâtre met Sophie Koch en Ludovic Tézier, drie Rossini's (Semiramide, Guillaume Tell en L'occasione fa il ladro.

Publicatie: dinsdag 8 april 2014 @ 13:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen