ti guarda dal Grande Inquisitor

Lakmé in Parijs

Lakmé werd in 1883 gecreëerd in de Salle Favart en vijftig jaar later was de opera al meer dan 1000 keer opgevoerd. Die immense populariteit is ook vandaag nog merkbaar... het is één van de producties in Parijs die bijna ogenblikkelijk uitverkocht was. Het was dan ook al bijna 20 jaar geleden dat Lakmé nog eens opgevoerd werd in de Opéra Comique.

Foto
foto's © Pierre Grosbois

Lakmé is het klassieke Romeo-en-Julia-verhaal over de onmogelijke liefde tussen de Indische Lakmé, dochter van de brahmaan Nilakantha, en de Britse soldaat Gérald... die eindigt met de zelfmoord van Lakmé nadat ze in een giftige bloem bijt. Lilo Baur heeft dit mooi in beeld gebracht op een sober gestileerd decor.

Iedereen kent uiteraard het beroemde Bloemenduet of de Klokjesaria. Maar Delibes heeft een onwaarschijnlijke stroom aan melodieën gecomponeerd, enkel in het laatste bedrijf zijn een paar momenten die iets minder geïnspireerd lijken. Maar ook op orkestraal vlak is Lakmé een stuk interessanter dan wat gewoonlijk aangenomen wordt.

François-Xavier Roth dirigeerde Les Siècles, dat uitgerust is met Franse instrumenten die dateren uit het einde van de 19de eeuw. Vooral bij de blazers zorgde dat voor een specifiek coloriet (en de paar gebruikelijke valse noten) in vergelijking met moderne instrumenten. Roth koos ook voor een historische opstelling van het orkest. Hijzelf stond bijvoorbeeld niet tegen de achterkant, maar in het midden van de orkestbak met de instrumenten rond zich.

Foto

Twintig jaar gelden, zong de jonge Natalie Dessay de rol van Lakmé. Nu is het de beurt aan Sabine Devieilhe, die een maand geleden nog de zieke Sandrine Piau verving in Dialogues des Carmélites. Van meet af aan wist ze te charmeren met haar gebed "Blanche Dourga". Ze heeft een kristallen sopraan en een kraakheldere dictie. Met loepzuivere coloraturen en een mooie etherische hoogte beweegt ze moeiteloos door de klokjesaria "Où va la jeune Hindoue" (maar perfecte trillers blijven problematisch, blijkbaar ook voor coloratuursopranen), wat resulteerde in een van de meest overweldigende ovaties die ik ooit in het midden van een voorstelling heb meegemaakt. Tenslotte ontroerde ze met het delicaat uitgevoerde wiegenlied "Sous le ciel tout étoilé". Het is nuttig om weten dat ze op het einde van het seizoen in de Munt Eurydice zal zingen...

Ze kreeg repliek van Frédéric Antoun, die we in Munt als Cendrillon-prins konden horen. Hij liet wel aankondigen dat zijn stem niet helemaal in orde was, maar daar bleek weinig van te merken. Hij zong Gérald met een lichtjes gebronsde tenor, mooi homogeen en met goed gebruik van voix mixte. Paul Gay was een passend wraakzuchtige Nilakantha met een enigszins rauwe bariton. Jean-Sébastien Bou liet zich opmerken als Frédéric, de vriend van Gérald. Een aantal van de kleinere rollen werd vertolkt door leden van de "Académie de l'Opéra Comique", waarbij de sopraan Marion Tassou indruk maakte als Ellen (de verloofde van Gérald).

Om af te sluiten, vielen me twee zaken op in de biografieën van de zangers. Jean-Sébastien Bou is voorzien voor Don Giovanni in de Munt (ik hoop nog altijd op een herneming van de McVicar-productie, maar dat zal wel ijdele hoop zijn). Maar opmerkelijker is dat Paul Gay de rol van Don Diègue aan het instuderen is voor een of ander Parijs operahuis... Massenets Le Cid is nog zo'n opera waar ik al jaren op wacht om die eens live te horen.

Publicatie: zaterdag 11 januari 2014 @ 10:08
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen