ti guarda dal Grande Inquisitor

Lakmé in Parijs

Lakmé werd in 1883 gecreëerd in de Salle Favart en vijftig jaar later was de opera al meer dan 1000 keer opgevoerd. Die immense populariteit is ook vandaag nog merkbaar... het is één van de producties in Parijs die bijna ogenblikkelijk uitverkocht was. Het was dan ook al bijna 20 jaar geleden dat Lakmé nog eens opgevoerd werd in de Opéra Comique.

Foto
foto's © Pierre Grosbois

Lakmé is het klassieke Romeo-en-Julia-verhaal over de onmogelijke liefde tussen de Indische Lakmé, dochter van de brahmaan Nilakantha, en de Britse soldaat Gérald... die eindigt met de zelfmoord van Lakmé nadat ze in een giftige bloem bijt. Lilo Baur heeft dit mooi in beeld gebracht op een sober gestileerd decor.

Iedereen kent uiteraard het beroemde Bloemenduet of de Klokjesaria. Maar Delibes heeft een onwaarschijnlijke stroom aan melodieën gecomponeerd, enkel in het laatste bedrijf zijn een paar momenten die iets minder geïnspireerd lijken. Maar ook op orkestraal vlak is Lakmé een stuk interessanter dan wat gewoonlijk aangenomen wordt.

François-Xavier Roth dirigeerde Les Siècles, dat uitgerust is met Franse instrumenten die dateren uit het einde van de 19de eeuw. Vooral bij de blazers zorgde dat voor een specifiek coloriet (en de paar gebruikelijke valse noten) in vergelijking met moderne instrumenten. Roth koos ook voor een historische opstelling van het orkest. Hijzelf stond bijvoorbeeld niet tegen de achterkant, maar in het midden van de orkestbak met de instrumenten rond zich.

Foto

Twintig jaar gelden, zong de jonge Natalie Dessay de rol van Lakmé. Nu is het de beurt aan Sabine Devieilhe, die een maand geleden nog de zieke Sandrine Piau verving in Dialogues des Carmélites. Van meet af aan wist ze te charmeren met haar gebed "Blanche Dourga". Ze heeft een kristallen sopraan en een kraakheldere dictie. Met loepzuivere coloraturen en een mooie etherische hoogte beweegt ze moeiteloos door de klokjesaria "Où va la jeune Hindoue" (maar perfecte trillers blijven problematisch, blijkbaar ook voor coloratuursopranen), wat resulteerde in een van de meest overweldigende ovaties die ik ooit in het midden van een voorstelling heb meegemaakt. Tenslotte ontroerde ze met het delicaat uitgevoerde wiegenlied "Sous le ciel tout étoilé". Het is nuttig om weten dat ze op het einde van het seizoen in de Munt Eurydice zal zingen...

Ze kreeg repliek van Frédéric Antoun, die we in Munt als Cendrillon-prins konden horen. Hij liet wel aankondigen dat zijn stem niet helemaal in orde was, maar daar bleek weinig van te merken. Hij zong Gérald met een lichtjes gebronsde tenor, mooi homogeen en met goed gebruik van voix mixte. Paul Gay was een passend wraakzuchtige Nilakantha met een enigszins rauwe bariton. Jean-Sébastien Bou liet zich opmerken als Frédéric, de vriend van Gérald. Een aantal van de kleinere rollen werd vertolkt door leden van de "Académie de l'Opéra Comique", waarbij de sopraan Marion Tassou indruk maakte als Ellen (de verloofde van Gérald).

Om af te sluiten, vielen me twee zaken op in de biografieën van de zangers. Jean-Sébastien Bou is voorzien voor Don Giovanni in de Munt (ik hoop nog altijd op een herneming van de McVicar-productie, maar dat zal wel ijdele hoop zijn). Maar opmerkelijker is dat Paul Gay de rol van Don Diègue aan het instuderen is voor een of ander Parijs operahuis... Massenets Le Cid is nog zo'n opera waar ik al jaren op wacht om die eens live te horen.

Publicatie: zaterdag 11 januari 2014 @ 10:08
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

Gerard Schneider in Wexford

Voor het laatste lunchrecital in de St. Iberius-kerk werd beroep gedaan op de tenor Gerard Schneider en pianiste Andrea Grant. Ze brachten een gevarieerd programma met - voor de eerste keer de afgelopen dagen - ook een aantal Duitse liederen.

Liedrecital, 4-11-2017 15:55
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Alessandra Volpe in Wexford

Het recital van de Italiaanse mezzo Alessandra Volpe in de St. Iberius-kerk bestond grotendeels uit opera-aria's. Ze werd aan de piano begeleid door Tina Chang.

Liedrecital, 3-11-2017 18:30
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Raffaella Lupinacci en Fillippo Fontana in Wexford

Voor het lunchrecital in Wexford kregen we deze keer een Italiaans duo te horen. De mezzo Raffaella Lupinacci en de bariton Fillippo Fontana zongen een mengeling van Italiaanse liederen en aria's. Ze werden aan de piano begeleid door Giorgio D'Alonzo.

Liedrecital, 2-11-2017 15:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Anne Sophie Duprels in Wexford

Tijdens het Wexford Opera Festival wordt elke dag een "Luchtime Recital" gebracht in de St. Iberius Church door één of meerdere zangers uit de bezettingen van de avondvoorstellingen. Vandaag traden de Franse sopraan Anne Sophie Duprels en pianist Stephen Barlow (tevens de Medea-dirigent) op.

Liedrecital, 1-11-2017 18:58
0 opmerkingen

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen