ti guarda dal Grande Inquisitor

I Lombardi alla prima Crociata in Hamburg

In tegenstelling tot La battaglia di Legnano en I due Foscari, kan ik begrijpen waarom I Lombardi alla prima Crociata nauwelijks opgevoerd wordt. Het verhaal is net zo chaotisch als dat van Forza, maar I Lombardi bevat evenzeer fantastische muziek. Van de drie opera's was deze productie ook het meest geslaagd... niet in het minst door de meest homogene bezetting van de drie.

Foto

Ook regisseur David Alden heeft iets meer tijd gestoken in deze voorstelling. Het koor zit slechts in het begin van de opera even op hun zwevend balkon. De rest van de voorstelling staan ze op het podium - zonder partituur - als kruisvaarders of haremvrouwen.

Een van de uitzonderlijke momenten in deze opera is het derde bedrijf, waar Verdi halverwege een muzikaal intermezzo componeerde met een solopartij voor de viool (wat mogelijk een unicum is in het oeuvre van Verdi). Alden plaatst de violist in pitteleer op het podium, eerst voor het gesloten doek, daarna als begeleider van de scène tussen Giselda en Oronte. Vanaf dan komt de voorstelling in een stroomversnelling tot de avond eindigt met een staande ovatie.

Foto

Giselda is de prima donna, vertolkt door Elza van den Heever. We hebben haar leren kennen als Elizabeth in de Met-voorstelling van Maria Stuarda. Live maakt ze een veel betere indruk dan met digitale interventies. Haar lyrische sopraan is helder en zuiver. Ze lijkt nooit te ademen en zingt het gebed "Salve Maria" met een indrukwekkend mezza voce. Het tweede bedrijf is ze wat minder. Haar aria en vooral de cabaletta "No giusta causa non è d'Iddio" ligt een paar halve noten te hoog om echt comfortabel te zijn. Ze herpakt zich met haar visioen "Non fu sogno" in het vierde bedrijf en zingt een strijdvaardig derde bedrijf met Oronte.

Oronte is een van de twee tenorpartijen. Hij heeft ook de "hit" van de opera. "La mia letizia infondere" prijkt - bij wijze van spreken - op elke recital-CD van elke Verdi-tenor. Dimitri Pittas zingt met stijl, fraseert mooi en heeft geen problemen met de hoge noten. Voor de cabaletta "Come poteva un angelo" had ik wel iets meer squillo gewild. De andere tenor is Arvino, gezongen door Massimiliano Pisapia. Het is geen grote rol, maar het vraagt wel een spinto-tenor om de strijd aan te kunnen in de ensembles met koor. Pisapia doet dat met verve.

Pagano speelt een centrale rol in de opera. Hij is de broer van Arvino die per ongeluk hun vader vermoordt (hij wilde eigenlijk zijn broer vermoorden) en verbannen wordt. Hij leeft dan verder als heremiet... om een of andere reden in de buurt van Antiochië waar de kruisvaarders, aangevoerd door Arvino, "toevallig" passeren op weg naar Jeruzalem. De vorige keer dat ik John Relyea als Verdi-bas hoorde, vond ik zijn stem nog te licht voor dit soort rollen. Maar zijn stem is ondertussen uitgediept en aan kracht gewonnen waardoor hij een prachtige Pagano kan zingen met de nodige wraakzucht in het begin van de opera tot een vergevingsgezinde en stervende heremiet aan het einde.

Publicatie: maandag 18 november 2013 @ 8:14
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen