ti guarda dal Grande Inquisitor

La battaglia di Legnano in Hamburg

De Hamburgse Staatsoper had een van de meer originele ideeën om het Verdi-jaar te vieren: drie vroege Verdi-opera's op scène brengen met één artistiek team rond chef-dirigent Simone Young en regisseur David Alden. De eerste in het drieluik was La battaglia di Legnano, een opera die ik nog nooit live gehoord heb.

Foto

De meeste opera's die Verdi in de jaren '40 van de negentiende eeuw schreef, hebben een of andere patriottische connotatie. La battaglia di Legnano speelt zich af tegen de achtergrond van de strijd van Italië tegen de Duitse keizer Barbarossa in de 12de eeuw. De opera bezit dan ook een gezonde dosis Viva Italia's, iets wat het operapubliek van 1849 wel kon appreciëren aangezien in die periode de strijd van Italianen tegen de Oostenrijkers naar een hoogtepunt ging. Belangrijker - en interessanter - is de menselijke kant van de opera met een typische driehoeksverhouding. Lida was verloofd met Arrigo, maar nadat ze hoort dat hij gesneuveld is, trouwt ze met Arrigo's beste vriend Rolando. Uiteraard blijkt Arrigo toch niet dood te zijn, wat bij zijn terugkeer voor de nodige hoog oplopende emoties zorgt.

David Alden verplaatst de handeling naar de jaren '40 van de vorige eeuw, maar met generieke militairen in een grauwe productie. Het decor van Charles Edwards is een vervallen theater. Op korte termijn drie nieuwe opera's instuderen, bleek iets te veel gevraagd van het Hamburgs operakoor. Dit "probleem" werd opgelost door het koor volledig statisch te behandelen. Af en toe komt een balkon naar beneden waar het koor als een Grieks koor commentaar levert. Dit heeft als bijkomend voordeel dat ze gewoon van de partituur kunnen zingen. Persoonlijk vind ik dat maar een zwak excuus. Anderzijds werkt dat wel voor sommige koorscènes, zoals de kerkscène van het laatste bedrijf. Maar voor het "Coro dei Morti" verzwakt dit het drama.

Twee dagen voor de voorstelling meldde de sopraan, die tot nu toe Lida gezongen had, dat ze ziek was. De rol van Lida is op zich niet zo moeilijk te bezetten aangezien ze sterk aanleunt bij Violetta. Maar op korte termijn een sopraan vinden die deze rol ook in haar repertoire heeft, is een echte uitdaging. Uiteindelijk vonden ze de Italiaanse Sara Galli, die de rol vorig jaar in Trieste gezongen heeft. Ze mag dan wel de voorstelling gered hebben, maar dat maakt haar nog geen goede Lida. Haar intonatie gaat in alle mogelijke richtingen, haar mezza voce is een zwak gefluister, coloraturen gaan moeizaam en haar trillers zijn nauwelijks die naam waard.

Rolando is het grootste deel van de opera nog een romantische bariton in de stijl van Donizetti. Giorgio Caoduro is een dergelijke bariton en zingt bijvoorbeeld een mooie romanza "Ah m'abbraccia d'esultanza". Maar in het derde bedrijf, als hij ontdekt (middels het gekonkelfoes van een Iago-achtige Marcovaldo) dat Lida de amoureuze draad met Arrigo weer opgenomen zou hebben, dan is wel het gewicht van een Verdi-bariton nodig waar Caoduro nog niet over beschikt.

Een aantal jaar geleden hebben we Yonghoon Lee een paar keer in Luik gehoord, onder andere als Don Carlo. Zijn stem is ondertussen gerijpt en gegroeid in de richting van een lichte spinto. Hij zong een overtuigende Arrigo, al begon hij nog zwak met zijn cavatina "La pia materna mano". Maar in zijn sterfscène "Per la salvata Italia" wisselt hij goed af tussen piano en forte. Zijn acteerwerk is wel nogal knullig.

Publicatie: zaterdag 16 november 2013 @ 9:38
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen